Extranaut
Legacy Member
glashelder zei:Niet altijd. Zeker niet altijd. Bovendien kom ik absoluut niet gemakkelijk klaar dus ik heb echt geen goesting in een wanhopige befbeurt van 20 minuten omdat meneer (of mevrouw) het in zijn/haar kop heeft gestoken dat ik per se moet klaarkomen omdat het anders slechte seks is. Dat lijkt me nu net het recept voor slechte seksAls ik wil klaarkomen, dan zorg ik daar zelf wel voor (en nee, dat wil ook al niet zeggen dat het slechte seks is of de ander niet goed bezig is, dat ligt gewoon aan mij en ik vind dat absoluut niet erg), en anders hebben we het gewoon fijn samen zonder orgasme hé, dat kan ook gewoon.
Ik snap wat je zegt hoor, natuurlijk moet je aandacht hebben voor een vrouw en haar ook goed doen voelen, maar die complete verafgoding hoeft nu ook weer niet hoor. Doe gewoon normaal, heb het fijn samen en geniet van elkaar.
Maar wie zegt dat ik dat wil?! Ik vind het persoonlijk ook wel eens heel plezant om hém of háár centraal te stellen. Nee, ik wil geen egoïst in bed maar ik wil helemaal niet centraal gesteld worden. Of misschien een keertje, en dan de volgende keer (of tijdens dezelfde vrijbeurt) andersom. Da's toch gewoon logisch dat dat afwisselt... Misschien ben ik daar zo raar in (ik betwijfel het), maar ik vind het net geweldig om ook de ander z'n kop zot te maken en de ander eens achterover te laten leunen terwijl ik mijn ding doe.
Je timed het al, twintig minuten.
Volgens mij wordt het allemaal te letterlijk genomen. Waar is het gevoel?
Ik zou het mij alleszins niet meer kunnen inbeelden zonder voorspel. Voor mij is dat de essentie van de hele daad. Als ik het zonder voorspel doe is de daad "anders". Moet ik het soms een beetje forceren.
De eerste keren zoek je elkaar nog wat, maar na anderhalf jaar moet je toch weten waar haar voorkeuren liggen.
Ik zal eens uit bed praten, in het begin hadden wij "moeite". Ik dacht het allemaal te weten, een mislukte don juan weliswaar.
Ik had nog nooit langer dan enkele uren seks gehad en in mijn nieuwe relatie "lukte het niet". "Wat doe ik verkeerd?"
De relatie was te nieuw openlijk tegen elkaar te praten over alles. Je kent dat wel. We lieten nog geen scheten bij elkaar dus familair waren we niet.
Er was iets mis en na een dikke maand heeft ze mij durven zeggen wat er scheelde. Ik begon er te snel aan het deed soms een beetje pijn.
Ze voelde haar er niet goed bij en deed het meer om mij te pleasen dan haarzelf, hoewel ik overtuigend te werk ging, dacht ik.
Bij het voorspel mocht ik er niet "in" of ze trok zichzelf omhoog... Zoals misschien in mijn postings mag blijken, tederheid is niet aan mij versleten.
Dat heb ik dus moeten leren. Ik begon clitoraal te pleasen en een nieuwe wereld bloeide zich open. Omdat het ook veel natter als normaal kwam te staan verdwenen de pijnen daarbij. En dan spreek ik niet over 20 minuutjes, maar ongetimede nachten waar je het terug licht ziet worden en de vogeltjes hoort fluiten.
Er werd een hele climax bij ieder hoogtepunt opgebouwd en bereikt... wij waren toen nog heel maagdelijk in ons schoenen en gewoon door de daad even opzij te schuiven ontpopte zich een heel nieuw seksleven. Gewoon door het voorspel in de daad te verwerken als centrum voor haar bloeide er iets nieuws tussen ons.
Ik leerde toen dat seks veel meer is dan het lang uithouden en heen en weer stampen. Maar dat het ook een daad van liefde kan zijn waarin het verlangen tegenover elkaar beantwoord wordt.
Bovenstaande tekst is aangepast op censuur.
ad:
