Poekie95 zei:
Kapot van wat, van met mensen om te gaan?
Ja, dat is heel vermoeiend voor mij. Al die nieuwe indrukken, nieuwe mensen, je wil zelf ook een beetje een goeie indruk maken, soms ook een beetje stress (openbaar vervoer hé) of zenuwachtig zijn, je hebt heel veel interessante gespreken waarbij ik al snel mijn eigen grenzen overschrijd (ik ben té actief in het begin en dat wreekt zich dan).
Poekie95 zei:
Toch raar, duizenden posts op een forum hebben, duidelijke mening hebben en die goed kunnen verwoorden, en dan toch introvert zijn. Ik snap dat precies niet, 't enige verschil is uiteindelijk dat ge ze dan niet uitschrijft maar IRL gewoon uitspreekt. Als dit voor 9L in het algemeen van toepassing is begin ik te snappen waarom mijn poging tot meetorganisatie faalt. Ik zit hier precies niet op mijne plaats
.
Introvert zijn wil niet zeggen dat ik verlegen ben of niet veel praat of zo. Introvert zijn wil zeggen dat je energie krijgt door alleen te zijn, en energie kwijtraakt door bij mensen te zijn (wat zich bij mij dus uit in vermoeidheid en vaak migraine). Extraverten krijgen juist energie door bij anderen te zijn, dat zijn vaak de mensen die vrijdag na het werk graag nog uitgaan of ene gaan drinken 'om te ontspannen', terwijl dat voor mij absoluut geen ontspanning is. Ik vind zoiets wel een keer leuk hoor, maar het kóst mij dus energie en dat moet ik doseren. De meetings vind ik bijvoorbeeld súperleuk en bij de laatste heb ik mezelf bijna moeten dwingen om naar huis te gaan omdat ik het zo plezant vond
Maar dat heb ik geweten ook, barstende migraine en oververmoeid.
'In het echt' heb ik net zo'n duidelijke meningen als hier en die kan ik ook goed verwoorden (al heb je daar meer een gespreksdynamiek terwijl het hier eerder monologen zijn, vaak). Nogmaals, ik ben niet verlegen of socially awkward of zo. Ik ben wel nogal van het observeren en na een tijdje val ik sowieso stil, omdat mijn batterijtjes opgeraken. Maar bijvoorbeeld in een-op-eengesprekken kan ik heel animerend zijn, bijna op het hyperactieve af als een onderwerp mij mateloos fascineert en ik daar heel veel over wil vertellen of weten. Maar dat kan ik dus niet héél erg lang volhouden. Dat moet ik echt nog leren beter doseren want het is niet fijn voor andere gesprekspartners (die vragen zich dan af of er iets scheelt of dat ze iets verkeerds hebben gezegd) en ook niet voor mezelf.
Ik snap trouwens niet goed wat de hondjes ermee te maken hebben?
Ik vind mijn hondje vooral een verrijking 
ad: