Archief - Kan jij zeggen dat je gelukkig bent?

Googke zei:

Allez, ik neem ook deel aan het klagersfestival.

Ben toch ook al 22 jaar en kan eigenlijk niet wachten om aan het échte werkleven te beginnen. Eerst foute studiekeuze gemaakt, waardoor ik op m'n 20ste pas wist wat best qua studie goed pastte. Nu ik naar m'n laatste jaar ga, besef ik dat dit ook bitter saai gaat worden en toch kan ik niet wachten tot ik ben afgestudeerd. Als student heb ik zo vreselijk veel vrije tijd waar ik totaal geen raad mee weet. Wel een geluk dat ik in vakanties en weekends werk en wat bijklus voor cash.

Op sociaal vlak is het rampzalig. Ik heb een eenzaam gevoel terwijl ik toch vrienden heb, maar niet echt vrienden waar ge zo mee kunt zeveren over vanal. Het lijken meer "pleziervrienden", waar ge pinten mee drinkt en zatte verhalen vertelt en buiten dat niks. We hebben ook nogal weinig gemeen en ik heb het gevoel te "vervreemden" van ze. En ja, hoe maakt ge nieuwe vrienden? Verenigingen en sportclubs, maar er is niks wat me écht interesseert om bij te gaan aangezien fietsen en mountainbiken enkel in het weekend kan. Lang gevoetbald, maar ik had de techniek van een bejaarde voetballer. Uit miserie gestopt wegens dat gefoeter tegen de minder begaafde voetballers, zoals ik.

Ik stotter nog altijd en met periodes kan dit goed en slecht gaan, wat ook mee m'n zelfvertrouwen bepaalt. In slechte periodes is praten met mensen letterlijk en figuurlijk een hel.

Klik om te vergroten...

Heh je doet exact hetzelfde als wat ik altijd deed en doe. Stop met dingen als 'kan enkel in het weekend of in vakanties' Je zegt zelf dat je hopen vrije tijd hebt, werk in de week, fiets in de week, gebruik uw dagen.

Fuck yeaaaa I'm happy ! Al altijd geweest en zal het wellicht altijd wel zo zijn.
Hangt enorm af van u eigen ingesteldheid en bij mij is die zo goed als altijd positief ook als is het een schijt moment is.
Maar die hebt ge altijd eens in u leven.

- Job's perfect
- GF is perfect
- Friends are awesome

binnenkort op reis en dan binnen jaar of 5 zaakske opstarten.

Persoonlijk vind ik ook dat er heel veel mensen veel te rap blijten als er eens iets tegen zit. Denk over het probleem, denk aan een oplossing en los het op en stop mee janken.
Niet wachten tot andere mensen u gaan helpen maar probeer het zelf te fixen.(natuurlijk heb je soms hulp nodig) Maar als ik dit zeg tegen sommige mensen rondom mij ben ik een hartloze eikel.

Mensen die op 20 jarige leeftijd te horen krijgen dat ze kanker hebben of andere erge ziekte, dit zijn erge dingen maar als u lief u eens laat zitten of gebuisd eens op school of je rijd u auto in frieten is allemaal geen mega ramp. Heb altijd deze ingesteldheid gehad. Jaar verloren op school ? kut maar op zich geen ramp. Mijn ouders vonden dit toen wel wat minder leuk maar ondertussen heb ik het toch goed voor mekaar

Googke zei:

Allez, ik neem ook deel aan het klagersfestival.

Ben toch ook al 22 jaar en kan eigenlijk niet wachten om aan het échte werkleven te beginnen. Eerst foute studiekeuze gemaakt, waardoor ik op m'n 20ste pas wist wat best qua studie goed pastte. Nu ik naar m'n laatste jaar ga, besef ik dat dit ook bitter saai gaat worden en toch kan ik niet wachten tot ik ben afgestudeerd. Als student heb ik zo vreselijk veel vrije tijd waar ik totaal geen raad mee weet. Wel een geluk dat ik in vakanties en weekends werk en wat bijklus voor cash.

Op sociaal vlak is het rampzalig. Ik heb een eenzaam gevoel terwijl ik toch vrienden heb, maar niet echt vrienden waar ge zo mee kunt zeveren over vanal. Het lijken meer "pleziervrienden", waar ge pinten mee drinkt en zatte verhalen vertelt en buiten dat niks. We hebben ook nogal weinig gemeen en ik heb het gevoel te "vervreemden" van ze. En ja, hoe maakt ge nieuwe vrienden? Verenigingen en sportclubs, maar er is niks wat me écht interesseert om bij te gaan aangezien fietsen en mountainbiken enkel in het weekend kan. Lang gevoetbald, maar ik had de techniek van een bejaarde voetballer. Uit miserie gestopt wegens dat gefoeter tegen de minder begaafde voetballers, zoals ik.

Ik stotter nog altijd en met periodes kan dit goed en slecht gaan, wat ook mee m'n zelfvertrouwen bepaalt. In slechte periodes is praten met mensen letterlijk en figuurlijk een hel.

Klik om te vergroten...

Wauw, ik lees precies een kopie van mezelf
Indien je mensen zoekt om in het weekend te gaan mountainbiken stuur me even een PM!

Ik ben best gelukkig, ik doe mijn studies graag, heb een mooie vriendengroep, enfin verschillende groepen, heb een mooie stageplek vastgekregen en voel mij relatief "bevrijd" na het recent stopzetten van een (toch relatief lange) relatie. Zijn ook mindere zaken, mijn ouders die minder en minder goed overeenkomen met mekaar, mijn herexamen waar ik momenteel voor aan het leren ben (zou voor moeten aan het leren zijn). Maar over het algemeen mag ik niet klagen, heb nog een wereldreis gepland vanaf volgend jaar in september voor 6 tot 12 maanden. Doe mijn "werk" als moderator hier graag, heb een top familie , ... . Ga mijn tante nog is bezoeken in september na ze enkele jaren niet meer te hebben gezien (woont in het buitenland).

Ben van nature ook wel eerder positief ingesteld.

zarathustra zei:

Heh je doet exact hetzelfde als wat ik altijd deed en doe. Stop met dingen als 'kan enkel in het weekend of in vakanties' Je zegt zelf dat je hopen vrije tijd hebt, werk in de week, fiets in de week, gebruik uw dagen.

Klik om te vergroten...

In de zomer lukt het wel qua fietsen en MTB na het werk. Het is als het weer vroeg donker wordt dat het niet evident wordt. En soms dat laat afbellen van anderen, zeer irritant.

100% happy? Sowieso niet.

En dit omdat ik steeds meer wil.
Toen ik nog aan het studeren was wou ik al aan het werk zijn. Nu ik aan het werk ben wil ik al direct x aantal jaar later zijn zodat ik een kapitaaltje heb kunnen opbouwen om een huis te kopen en dergelijke.
Eens dat ik dat heb zal het weer iets anders zijn waar ik naar streef en mis in mijn leven.

Ik weet niet hoe ik in het "nu" moet leven. Ik geniet niet van de momenten die ik op dit moment meemaak.

rsc zei:

Zijn al die ongelukkige mensen van 2 jaar geleden nu nog ongelukkig?

Klik om te vergroten...

Holy fuck, wat een thread dig

Ik zag de titel al en herinnerde mij precies wel dat ik hier ooit eens had gepost...

November 2011!

Killer Queen zei:

Ai Battou

Ik denk dat je mij niet snel zal horen zeggen dat ik gelukkig ben,
ik heb wel eens een goede dag, maar over de lijn, meh.
Hoewel dat ik het 'goed' heb.
Ben daar veel te vitterig/idealistisch voor en te gevoelig voor mijn omgeving.

Ik heb het gevoel dat mijn leven nog altijd moet beginnen,
zou graag veel dingen zien veranderen, maar als dat gebeurd is zal ik wel weer andere of zelfs dezelfde dingen vinden om mee in te zitten.

Kleinere gezondheidskwalen en zwaktes/terugkerende problemen zijn er ook,
maar ik heb het idee dat andere mensen daar niet zo op blijven haperen als ik.

Heb gewoon een persoonlijkheids/mentaliteitsverandering nodig,
maar dat komt er ook niet zomaar.
For the moment I get by met soms eens de dingen in m'n hoofd aan de kant te zetten,
al wordt dat precies moeilijker en moeilijker met ouder worden.

Klik om te vergroten...

Best grappig dat dat nu moet opduiken, ben daar de laatste tijd veel mee bezig, net omdat ik me gelukkiger voel dan vroeger en ook vaker echt gelukkig voel.
Je zal het mij soms zelfs horen zeggen tegenwoordig!
Moet ik daarvoor zo oud geworden zijn denk ik dan
Afin, dat klinkt heel dramatisch misschien, maar ik heb veel gesukkeld met "de zin van het leven".

Ondertussen heb ik ook wel verschrikkelijk diep gezeten, dus misschien helpt dat als counter weight.
En het lukt me ook beter om dingen buiten te sluiten die niet goed gaan, in de wereld of persoonlijk.

Ik woonde in m'n vorige post nog bij m'n ouders als ik me niet vergis, en het alleen gaan wonen heeft ook wel veel veranderd voor mij.
Hier ben ik wel van overtuigd: volwassen zijn, centjes (kunnen) verdienen, en alleen kunnen wonen en leuke dingen doen zonder verantwoordingen af te leggen, is tot nu toe de beste fase van m'n leven.

Ik heb nog altijd kleine tegenvallers, terugkerende problemen en gezondheidskwaaltjes maar loop me er minder aan te ergeren.

Ik ben soms wel wantrouwig tegenover dat gevoel van gelukkig zijn, en vrees dan dat het helemaal gaat omslaan.
Of dat er terug iets mis zou gaan in the chemistry of my brains, want daar zit het uiteindelijk.
Ik kans heel soms en onverwachts mayor off days hebben (maar echt mayor) for no reason en dan kan ik echt panikeren dat ik terug vast zit en er niet meer uit geraak. Brr.

Maar waar ik eigenlijk bijzonder trots op ben is dat dat gevoel van geluk van bij mij intern komt, en niet al te sterk afhangt van anderen.
Dat is ook een lange weg geweest.

Killer Queen zei:

Ondertussen heb ik ook wel verschrikkelijk diep gezeten, dus misschien helpt dat als counter weight.
En het lukt me ook beter om dingen buiten te sluiten die niet goed gaan, in de wereld of persoonlijk.

Klik om te vergroten...

Herr God, Herr Lucifer / Beware / Beware.
Out of the ash / I rise with my red hair / And I eat men like air.

Klik om te vergroten...

Zoals hier toen aangehaald werd ben ik intussen een stuk gelukkiger met mezelf.
Er zijn zeker nog dipjes en dagen dat het echt tegenzit, maar die ruimen al is frequenter plaats voor positievere dingen
Van een paar dingen/mensen afscheid genomen zowel uit eigen wil als van 'moetes'.
Vorige zomer was verschrikkelijk zwaar maar het begon beter te gaan.
Momenteel wel nog wat last van de situatie die in 'heb je een lief...' staat.

Ben zelfs aan het rondkijken om alleen te gaan wonen.
Tuurlijk is het leuker om alles met iemand te delen. Maar ik heb mensen waar ik kan op rekenen en kom buiten. Dat alleen al is gewoon een fijn gevoel.
Nu enkel nog de theorie van 'rotte appels links te laten liggen' in praktijk omzetten en klaar

Nee, niet echt. Lig vaak te piekeren 's nachts over het werk dat niet goed gaat. Heb ook niet zo veel vrienden, die contacten zijn verwaterd over de jaren heen. Heb ook heel weinig zelfvertrouwen op momenteel waardoor ik geen beslissingen durf nemen en alles laat aanslepe of zelfs met moeite mensen kan aansprekeb

glashelder zei:

Oh, ik ben wel gelukkig hoor. Ik heb natuurlijk ook mijn zorgen en ongemakjes en dingen die ik gráág zou willen veranderen. Maar ik ben lange tijd heel ongelukkig geweest en dat was echt compleet het tegenovergestelde van hoe ik mij voel nu, dus kan ik alleen maar concluderen dat ik eigenlijk wel gelukkig ben

Klik om te vergroten...

Da's eigenlijk niet zo herkenbaar meer Niet dat ik nu constant doodongelukkig ben, maar zo gelukkig nu ook weer niet.

Goh, ik ben aan het twijfelen voor naar New York te gaan door m'n eigen, ben totaal geen held, dus beke ongelukkig nu aleja, in feite niet, kan me best amuseren met gamen en m'n hond dusja...

Ook vreemd dat ik me beter voel wanneer het donker word, miss ben ik wel een nachtmens ofzo, maar kan natuurlijk wel genieten van het buiten zitten in m'n tuintje in de zon...

Kortom, ik ben een complex wezen

@Nicolazz
Heel herkenbaar...

Ik ben quasi continu bezig met een betere toekomst aan het uitdenken + de ideale manier om hiertoe te komen. :/
Op het autistische af ben ik de laatste jaren in gedachten zaken aan het afvinken...

Ik ben gelukkig.

Gonzo zei:

Ik ben gelukkig.

Klik om te vergroten...

Never mind, gisteren leek alles zoveel beter.

*bro knuffel*

Booka Shade zei:

Zeer wisselvallig voor de moment.

Ongelukkig: mijn relatie van bijna 3 jaar die ondertussen 1.5 maand gedaan is en ik nog vaak kleine dipjes heb hierover.
Gelukkig: als ik in't weekend of soms zelfs door de week met kameraden naar een goed feestje kan gaan en mij amuseren zoals ik niet kon toen ik nog in een relatie zat.

Moeilijk om te bepalen voor mezelf of ik liever nog met mijn ex zou zijn geweest of gewoon zoals het nu is, vrijgezel en mij proberen te amuseren.

Klik om te vergroten...

Wel grappig om dat zo eens terug te zien.

Ondertussen ben ik bijna 3 jaar samen met mijn huidige vriendin, voel mij veel gelukkiger in deze relatie dan mijn vorige en zie haar ook liever.
Volgend jaar augustus gaan we trouwen en we zijn volop aan het kijken om een huis te kopen.
Af en toe heb ik wel momenten dat ik enorm veel kan piekeren over vanalles en nog wat, maar ik zal zeker niet de enige zijn.

Booka Shade zei:

Wel grappig om dat zo eens terug te zien.

Ondertussen ben ik bijna 3 jaar samen met mijn huidige vriendin, voel mij veel gelukkiger in deze relatie dan mijn vorige en zie haar ook liever.
Volgend jaar augustus gaan we trouwen en we zijn volop aan het kijken om een huis te kopen.
Af en toe heb ik wel momenten dat ik enorm veel kan piekeren over vanalles en nog wat, maar ik zal zeker niet de enige zijn.

Klik om te vergroten...

Proficiat!

Lefky zei:

Proficiat!

Klik om te vergroten...

Thanks. Vind dat altijd wel grappig dat na een relatie vele denken dat de wereld vergaat (ik destijds ook) en dat je nooit meer iemand zal vinden/gelukkig zal zijn. Maar niets is minder waar, zelfs single zijn is beter dan in een klote relatie zijn. Mensen die dus single zijn, die moeten hun ABSOLUUT niet minder voelen dan al die koppeltjes die over het straat lopen.

Booka Shade zei:

Thanks. Vind dat altijd wel grappig dat na een relatie vele denken dat de wereld vergaat (ik destijds ook) en dat je nooit meer iemand zal vinden/gelukkig zal zijn. Maar niets is minder waar, zelfs single zijn is beter dan in een klote relatie zijn. Mensen die dus single zijn, die moeten hun ABSOLUUT niet minder voelen dan al die koppeltjes die over het straat lopen.

Klik om te vergroten...

Ik zit nu in die situatie maar dan na een relatie van 15 jaar en een zoon van 4 jaar.
Voel mij met momenten zo klote, niet omwille van mijn ex maar omwille van mijn zoon. Krijg dat op dit moment nog niet goed verwerkt (2,5 maand uit elkaar) en dat gaat zover dat ik bijna begin te wenen telkens ik zijn lege kamer binnenkom.

Maar de week dat ik hem heb ben ik de gelukkigste mens ter wereld... Hoop dat het snel allemaal betert.