W0utR zei:
Ik denk inderdaad dat ik hier enkel achter zal komen moest ik het zelf meemaken.
Maar zelf als ik eraan denkt lijkt het mij iets raar, het moeilijkste lijkt mij vooral afscheid nemen.
Je weet niet wanneer dat moment er komt, maar je moet je toch al op voorbereiden.
't is raar om daar zo over na te denken
(Sorry, als dit ongepast over komt ofzo)
Mja, het afscheid is een zeer fragiel ding, en ergens bereid ik mijn omgeving zoveel mogelijk erop voor door het constant in de picture te houden. Ook als ik nu slapen ga vertel ik tegen m'n moeder "slaapwel en tot morgen, en als het niet meer morgen is, binnenkort dan wel zeker, want wat is nog een dertig jaar tov een eeuwigheid..misschien een paar dagen
"...en zo zal zij ook minder vretend gevoel hebben moest ik dan plots in de nacht overlijden.
Tis inderdaad nogal een spel om daar over na te denken, want uiteindelijk worstel je niet alleen met het probleem sterven maar ook andere zaken zoals de onafgewerkte of nooit voorgevallen zaken die jij toch zo begeerde...Tis allemaal nogal een rompslomp en toch moet je een heldere kop houden en ermee zien om te kunnen. Tis nu onmenselijk hard maar nog lukt het me, dus daar ben ik al dankbaar voor...ik zeg het. Het is een grote hulp om avontuur in de dood te zien.
Batiatus zei:
Hier net hetzelfde gevoel. Die post (van Spade) heeft letterlijk mijn ogen open gedaan, waardoor ik mijzelf ook schuldig voel om te klagen over banale dingen. Zoals Vincort zegt, dit is veel meer waard dan de dingen die de 'maatschappij' naar de mensen stuurt.
THanks man, en ja, de maatschappij...ik heb er niet zoveel goeie woorden voor over. Maar dat komt waarschijnlijk ook door m'n "dead man's bitter"...dan ga je automatisch wat zwarter kijken en alles verafschuwen, maar ver naast zit ik er niet van. Merendeel lijkt dezer tijden zo vals, onjuist en een nakend einde aan alles maakt jou besef daarvan alleen maar groter. In de heb je een lief thread kom ik vaak als naïeve sukkel of eeuwige romanticus over maar dat komt omdat ik alles zo duidelijk zien kan, net omwille van het feit dat ik stervende ben en alles door een zeer vreemde maar duidelijke bril kan zien en relativeren.
