86514
Legacy Member
glashelder zei:Bij ons een Medical Pet Shirt ('t zelfde als wat jij bedoelt, denk ik). Plezant hoor, alleen totaal niet geschikt voor teckels. Het enige wat pastte voor haar lengte, was verder veel te breed. Als ze rondliep bleef ze de hele tijd met die poten in dat shirt steken :')
Jup, dat was het! Was even de naam kwijt. Ohnee :')
Saphira zei:Gisteren de schrik van mijn leven gehad.
Moesten naar de training gaan, dus sta ik op, zet ik de verwarming aan in de badkamer en normaal gezien komt Nakiro direct aangevlogen om voor die verwarming te liggen. Hij kwam echter niet af en na heel veel aansporen was ie daar eindelijk. Volledig overhellend naar de rechterzijde en zijn linkervoorpoot in de lucht aan 't houden. Zag al aan zijn houding dat er iets niet juist was. Voor de verwarming wou hij dan niet meer op zijn linkerachterpoot staan maar wel op de voorpoot. En plots viel hij gewoon om. En bleef ie liggen, kopje ging zelfs niet meer in de lucht. Lag gewoon te rillen op de grond met van die doffe ogen.
DA gebeld en een uur later mogen gaan. Daar zei hij ook dat de symptomen best raar waren. Een test voor het zenuwstelsel/hersenen was dat wanneer de DA één van de poten omhoog brengt, de hond deze direct terug neerplaatst. Bij Nakiro was dit dus niet het geval, hij bleef ze gewoon in de lucht houden alsof hij niet wist wat hij ermee moest. Dit met alle poten. Enorme zwakte tijdens het staan.
DA vermoedde een hersenvliesontsteking of ontsteking aan de zenuwen. Cortisone gegeven met een morfine achtige substantie erbij en dan nog eens bloed afgenomen.
Heel de dag heeft die hond niet rechtgestaan of als hij moest plassen was het aan de hand van een zelfgemaakt handdoekensysteem.
Pas tegen 20u is ie zelfstandig beginnen opstaan. Telefoon gekregen rond die tijd van de DA dat er inderdaad een ontsteking in zijn bloed zat en dat hij geen risico wilde nemen en al direct antiobiotica wou opstarten. Vlug erom gegaan en met een bang hartje de nacht ingegaan.
Uiteindelijk kroop hij er vanmorgen al terug bij (in bed). Nee, normaal gezien mogen ze niet bij ons maar ik wou het risico niet lopen dat er vannacht iets gebeurde en ik er niet bij zou zijn.
Eind goed al goed, hoewel hij nog niet kan rennen. Dus we zijn voorzichtig positief en wachten de volgende dagen af.
Enige lastige is dat we zaterdag op snowboardreis vertrekken dus moet ik hem achterlaten. Van een goede timing gesproken.
Damn, even schrikken. Hopelijk komt alles in orde!


") en afstand neemt (desnoods op haar inlopen), en dan nog een tijdje negeren ook. Zou ze wel van onder de indruk moeten zijn. Wel meteen reageren uit reflex, niet tien minuten later hé. En je moet het ook wel menen (écht boos zijn omdat ze zich zo gedraagt, dus geen rolletje spelen). Een tijdje later haar bij je roepen (dus niet als ze zich zelf komt aanbieden) en dan is het weer goed.
. Met boos worden heb ik totaal geen moeite als ze zo doet dus zal ik volgende keer is proberen ipv enkel een tik op haar poep en de bench in