Hadden zelf heel lang een rottweiler (Max) gehad. Pracht van een beest stierf toen hij 10 jaar was. Hart was gwn op. Mijn ouders kochten een rottweiler net in de periode toen ze slecht in het nieuws kwamen. De familie had er wat op tegen omdat hij mij en mijn broer -waren toen nog 4-5 jaar- kon bijten of aanvallen. Integendeel, gebeurde nooit. Als we in het veld gingen wandelen, liep de hond zelfs met ons mee. Die waakte echt op ons. Was geen echte speelvogel, hield vooral van bij te komen zitten waar ge dan hem goed moest aaien. Blafte enkel echt in uiterste nood. In het begin was ik bang van hem ( als klein manneke) maar later wilt ge zelf wel eens met hem wandelen. Ging natuurlijk amper, die hond was pakken sterker als mij. Uiteindelijk kreeg hij plotseling hartproblemen. Eerst nog 4 dagen aftakelen dat het echt meelijwekkend werd om te zien. Dag erna dood. Nog niet zoveel gejankt als toen. Hebben nog een standbeeld zelfs voor hem gehaald ^^
Vier jaar geen hond gehad totdat mn zusje begon te zeggen dat ze een hondje wou. Opeens konden we een jack russell ophalen voor 50 euro (!). Hij was zo goedkoop zijn door een lelijk litteken bovenop zijn kop. Buiten dat is het echt een prachthondje. Tot nu toe heeft den Jackie het niet meezitten: heeft een maagaandoening dat hij enkel lamsvlees mag eten, anders krijgt hij felle diarree. Dusja, niks van de tafel...
Qua karakter echt totaal het tegenovergestelde: enorm opgewekt, inmiddels is hij 6 jaar maar blijft enorm speels tot vervelens toe(duwt speeltjes onder de kast en blijft blaffen tot iemand komt...). Wandelt wel makkelijk ( laat hem los in het veld als er geen hond is, hij volgt u gewoon of loopt langs u).
Heel raar en voor mij onverklaarbaar: wandel ik met hem (ik wandel altijd met hem) thuis, dan is hij eerder bang van een hond. Hij verzet zich om verder te wandelen of loopt aan de andere kant waar de hond niet is. Als hij meegaat met mijn ouders naar hun caravan in Nederland en daar aan de ketting zit (verplicht daar) of met wandelen, dan is hij erg agressief en probeert hij naar zijn riempje te graaien. Zelfs geen blaffen meer, klinkt bijna als een andere hond verscheuren. ENKEL in Nederland...
Anyway, een huis zonder hond is wel properder maar ik zou altijd wel een hond in huis willen. Je komt thuis en de eerste die je begroet is hij die altijd dan op zn rugje gaat liggen met een kwispelstaart die overuren draait.
