Ik kijk op niemand neer, ik zeg alleen maar dat iedereen een bepaald leven is aan het leiden in de hoop ooit gelukkig te zijn, en dat volgens mij niemand écht vrolijk wordt van die dingen. Een soort van door film, reclame en maatschappij ingelepelde gezapigheid, dat misschien wel. Als dat voor u voldoende is, dan is dat voor mij best, ik probeer de lat voor mij anders te leggen (ik zeg bewust niet 'hoger')
Het ergste is dat een hoop mensen zich dan ook nog eens geschoffeerd of op zijn minst 'ongemakkelijk' gaan voelen als ge iets erover zegt, maar dan komt ge weer uit bij die vrees voor het onbekende. Het is heel menselijk om te blijven vasthouden aan een bepaald systeem en denkpatroon, zeker als dat hetgene is dat ge kent, waarin ge zijt opgegroeid, en dat maatschappelijk aanvaard is. Net zoals kinderen die graag 100 keer hetzelfde verhaal hoorden tijdens het opgroeien, omdat ze al wisten naar het naartoe ging en hen dat vulde met een een gelukzalig gevoel van comfort, hebben we nu een volledige generatie van makke volgzame schaapjes gecreëerd wiens grootste droom is aanvaard worden door de grote meute en, erger nog, iedereen die zich luidop een vraag durft te stellen bestempelen als 'raar', 'marginaal', 'hippie' enzovoort (zoals ge net bewezen hebt). Zolang ge maar het gevoel hebt dat ge goed bezig zijt en er bij hoort. De nieuwe trend is als 15-jarige een zomercursus wiskunde gaan volgen, zodat ze zeker klaargestoomd worden om burgerlijk ingenieur kunt gaan studeren op uw 18e en dan aan de slag kunt gaan bij Jan de Nul. Planmatig tewerk gaan. Economisch relevante studies kiezen. Zo snel mogelijk een fiscaal aftrekbare lening aangaan. Uw kop laten zien op Tomorrowland of Werchter zodat ge erbij hoort. Word gewoon eens wakker.
Ondertussen tikt de tijd vrolijk verder, zijn we ondertussen met 7 miljard consumenten (mensen kunt ge dat in de overgrote meerderheid van de gevallen nog bezwaarlijk noemen) die overduidelijk ongemakkelijk worden wanneer er een 'echte' vraag gesteld wordt á la 'wat denkt gij dat de bedoeling is', omdat ze het gewoon veel aangenamer vinden om in hun bubbel 'ik ben goed bezig want ik heb een auto, een lening, en een vriend(in)' te blijven zitten en daar verder niet te veel over na te denken.
Ge moogt mij gerust afdoen als obese huisvrouw, hippie, stoner, maar de realiteit is dat ik geen van die dingen ben. Waarom in dit topic die discussie voeren? Geen idee, heeft geen zin maar dit is nu wel een onderwerp waar ik uren over kan doorbomen, en op het einde kunt ge mij wel afdoen als hippie maar iedereen weet dat ik een punt heb, vraag is alleen of ge dat aan uzelf wilt toegeven. Waarschijnlijk niet, want da's gemakkelijker en vertrouwder. En als ge denkt dat heel die gedachtengang mij met geluk vervult dan zit ge ook fout, met lede ogen kijk ik hoe we verglijden in mentale vervlakking en uniformiteit.