Archief - Hoe omgaan met depressie en doelloos leven

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Stormy

Legacy Member
Ik vind mijn leven doelloos. Ik heb geen vrienden, heb amper familie, geen vriendin dus op sociaal vlak heb ik niemand waarmee ik een diepe band mee heb. Ik word stilaan 30 jaar. Ik werk en heb voldoende geld maar geld maakt me niet meer gelukkig. Ik ga soms uit met collega's of zelfs alleen, ik ontmoet doorgaans veel vrouwen maar deze relaties blijven oppervlakkig. Sporten doe ik ook af en toe, vroeger hielp het nog, maar zelfs sporten helpt niet meer tegen dit gevoel.

Ik denk vaak over het leven en over diepe onderwerpen. Ik kijk rondom mij naar mensen in het algemeen, hoe zij leven, ik kijk naar de maatschappij, het systeem en hoe bepaalde waarden veranderen doorheen de tijd. Ik heb het gevoel dat ik niet thuishoor in een era waar mensen leven op sociale media (instagram, facebook, ...), waar bepaalde relationele waarden zijn verloren, waar echtscheidingen recordaantallen bereiken, ...

Ik heb geen zelfmoordgedachten, dat ook niet. Maar er is een soort van kutgevoel vanbinnen die maar niet weggaat en ik voel me eenzaam, verloren, doelloos in het leven. Iemand enig idee wat ik hiertegen kan doen?

neutrofiel

Legacy Member
Stormy zei:
Ik vind mijn leven doelloos. Ik heb geen vrienden, heb amper familie, geen vriendin dus op sociaal vlak heb ik niemand waarmee ik een diepe band mee heb. Ik word stilaan 30 jaar. Ik werk en heb voldoende geld maar geld maakt me niet meer gelukkig. Ik ga soms uit met collega's of zelfs alleen, ik ontmoet doorgaans veel vrouwen maar deze relaties blijven oppervlakkig. Sporten doe ik ook af en toe, vroeger hielp het nog, maar zelfs sporten helpt niet meer tegen dit gevoel.

Ik denk vaak over het leven en over diepe onderwerpen. Ik kijk rondom mij naar mensen in het algemeen, hoe zij leven, ik kijk naar de maatschappij, het systeem en hoe bepaalde waarden veranderen doorheen de tijd. Ik heb het gevoel dat ik niet thuishoor in een era waar mensen leven op sociale media (instagram, facebook, ...), waar bepaalde relationele waarden zijn verloren, waar echtscheidingen recordaantallen bereiken, ...

Ik heb geen zelfmoordgedachten, dat ook niet. Maar er is een soort van kutgevoel vanbinnen die maar niet weggaat en ik voel me eenzaam, verloren, doelloos in het leven. Iemand enig idee wat ik hiertegen kan doen?

Een psycholoog opzoeken of eventueel eens langs de huisarts gaan als je je daar beter / meer op je gemak bij voelt. Eens over je gevoelens/gedachten praten kan al veel helpen tegenover er mee blijven zitten en vast te geraken in altijd maar dezelfde gedachten.

Stormy

Legacy Member
neutrofiel zei:
Een psycholoog opzoeken of eventueel eens langs de huisarts gaan als je je daar beter / meer op je gemak bij voelt. Eens over je gevoelens/gedachten praten kan al veel helpen tegenover er mee blijven zitten en vast te geraken in altijd maar dezelfde gedachten.

Huisarts ga ik zeker doen denk ik, dank je.

Anoniem13

Legacy Member
Stormy toch. Wat minder trollen en een echte hobby zoeken hé!

desolation

Legacy Member
Stormy zei:
Ik vind mijn leven doelloos. Ik heb geen vrienden, heb amper familie, geen vriendin dus op sociaal vlak heb ik niemand waarmee ik een diepe band mee heb. Ik word stilaan 30 jaar. Ik werk en heb voldoende geld maar geld maakt me niet meer gelukkig. Ik ga soms uit met collega's of zelfs alleen, ik ontmoet doorgaans veel vrouwen maar deze relaties blijven oppervlakkig. Sporten doe ik ook af en toe, vroeger hielp het nog, maar zelfs sporten helpt niet meer tegen dit gevoel.

Ik denk vaak over het leven en over diepe onderwerpen. Ik kijk rondom mij naar mensen in het algemeen, hoe zij leven, ik kijk naar de maatschappij, het systeem en hoe bepaalde waarden veranderen doorheen de tijd. Ik heb het gevoel dat ik niet thuishoor in een era waar mensen leven op sociale media (instagram, facebook, ...), waar bepaalde relationele waarden zijn verloren, waar echtscheidingen recordaantallen bereiken, ...

Ik heb geen zelfmoordgedachten, dat ook niet. Maar er is een soort van kutgevoel vanbinnen die maar niet weggaat en ik voel me eenzaam, verloren, doelloos in het leven. Iemand enig idee wat ik hiertegen kan doen?

Ergens anders gaan wonen. De westerse maatschappij is wat ze is en die gaat ge nie veranderen. Als ge daar uw draai niet in kunt vinden gaat ge heel uw leven ongelukkig zijn.

boomheadshot

Legacy Member
Hobby's zoeken en dringend

Bv examen afleggen en in schietclub gaan , motorijden,fietsen,Rc Cars of vliegtuigen enkele voorbeelden

Der zijn toch echt vele leuke dingen om te doen , ge moet niet denken dat ge alleen zijt , zoals gij zijn er echt heel veel mensen en die denken zoals gij hoor.

Alleen zijn is niet goed , maar met 2 ook niet begrijp je lol

Stormy

Legacy Member
desolation zei:
Ergens anders gaan wonen. De westerse maatschappij is wat ze is en die gaat ge nie veranderen. Als ge daar uw draai niet in kunt vinden gaat ge heel uw leven ongelukkig zijn.

Waar moet ik dan wonen?

boomheadshot zei:
Hobby's zoeken en dringend

Bv examen afleggen en in schietclub gaan , motorijden,fietsen,Rc Cars of vliegtuigen enkele voorbeelden

Der zijn toch echt vele leuke dingen om te doen , ge moet niet denken dat ge alleen zijt , zoals gij zijn er echt heel veel mensen en die denken zoals gij hoor.

Alleen zijn is niet goed , maar met 2 ook niet begrijp je lol

Ik dacht al om me in te schrijven in een muziekschool om te leren zingen maar de lesuren van de scholen dicht bij m'n huis vallen telkens tijdens de werkuren.

Ednolb

Legacy Member
Stormy zei:
Ik dacht al om me in te schrijven in een muziekschool om te leren zingen maar de lesuren van de scholen dicht bij m'n huis vallen telkens tijdens de werkuren.

Ga dan naar scholen verder van je huis? Als dat echt is wat je wil dan heb je er toch iets voor over?
Ik kan me trouwens eerlijk gezegd moeilijk voorstellen dat het winstgevend is voor een muziekschool om enkel lessen aan te bieden tijdens de werk - en schooluren...

pardal

Legacy Member
Doe vrijwilligerswerk

Verstuurd vanaf mijn Mi A1 met Tapatalk

desolation

Legacy Member
Stormy zei:
Waar moet ik dan wonen?

Mexico, Tibet, Nepal, Colombia, Kenya, Azebeidjan, weet ik het. Niet in de westerse maatschappij als die u niet ligt.

boomheadshot

Legacy Member
Stormy zei:
Waar moet ik dan wonen?



Ik dacht al om me in te schrijven in een muziekschool om te leren zingen maar de lesuren van de scholen dicht bij m'n huis vallen telkens tijdens de werkuren.

Zeker een goed idee hoor.

Het leven is echt ne strijd , nooit opgeven !
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan