Archief - Hoe moeilijk is een vrouw vinden die geen kinderen wilt?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
sandervdw
Legacy Member
Gelukkig zit mijn vriendin in een "tussenfase" en is ze niet het type dat al jaren persé kinderen wil en heeft ze zelf ook jaren over alle argumenten nagedacht 
. We zitten op dat vlak wel op dezelfde golflengte.
Ik erger mij wel verschrikkelijk aan het typische gepush. Zelfs al zeg je 10x dat je echt geen kinderen wil, dan krijg je nog reacties als "wacht maar, ge zult nog wel zien". Het voelt echt nog sociaal onaanvaardbaar om te zeggen dat je geen kinderen wil.
Sent from my MotoG3 using Tapatalk
. We zitten op dat vlak wel op dezelfde golflengte.Ik erger mij wel verschrikkelijk aan het typische gepush. Zelfs al zeg je 10x dat je echt geen kinderen wil, dan krijg je nog reacties als "wacht maar, ge zult nog wel zien". Het voelt echt nog sociaal onaanvaardbaar om te zeggen dat je geen kinderen wil.
Sent from my MotoG3 using Tapatalk
Bubba
Legacy Member
Ik denk niet dat het al dan gaan voor kinderen een rekensommetje is van positief en negatief maar dat er veel meer gevoel bij komt kijken, als je op een bepaald moment wilt gaan voor kinderen dan ga je dat niet zomaar wegkrijgen met een lijstje met rationele redenen waarom niet.
Voor het sociaal aanvaarden is het volgens mij inderdaad nog steeds de "norm" dat je uiteindelijk voor kinderen gaat en dus zal je vroeg of laat wel die vraag krijgen, zelfs door jonge mensen. Ik weet nog dat wij vrij snel uit verschillende hoeken die vraag / opmerking kregen toen we gingen samenwonen. Dat is imo wel nog iets anders dan gepush.
Voor het sociaal aanvaarden is het volgens mij inderdaad nog steeds de "norm" dat je uiteindelijk voor kinderen gaat en dus zal je vroeg of laat wel die vraag krijgen, zelfs door jonge mensen. Ik weet nog dat wij vrij snel uit verschillende hoeken die vraag / opmerking kregen toen we gingen samenwonen. Dat is imo wel nog iets anders dan gepush.
Powerwing
Legacy Member
Powerwing zei:Mag je ook nie veralgemenen he. Wat jij opnoemt, reizen, cabrio/motor kopen... zijn geen dingen waar ik van droom. Emigreren naar Noord-Engeland of Schotland wel, in een leuke cottage, en een Ranger Rover voor de deur.Maar dat zou ik nu ook kunnen doen, met m'n 11-jarige tweeling. Mijn vrouw is jammer genoeg overleden vorig jaar, maar nooit hebben wij de kids gezien als een 'belemmering' in ons leven. Sterker nog, ik/wij zouden er nooit aan gedacht hebben om iets zonder de kids te doen. Mijn ouders wonen vlakbij maar ze overnachten daar maar zelden. Op restaurant zijn ze altijd meegeweest, overal waar we gingen. En ze vormden geen belemmering voor ons liefdesleven. Of voor eender wat, eigenlijk.
Is gewoon kwestie van prioriteiten. Vroeger had ik ook dromen, snelle wagen, verre reizen, een groot huis vol brol... maar dat alles valt in het niets wanneer ik mijn kids zie en ik trots ben, én het gevoel en voldoening krijg als ik zie hoe gelukkig ze zijn. Kids are worth it, believe me. Alles wat ge erin steekt, krijg ge terug. Ze zijn mijn alles, en neen, ik moet mezelf niet opzij schuiven, heb alles wat ik nodig heb en meer.
Maar zoals uit dit draadje blijkt, your mileage may vary...
Anderzijds, mijn vrouw is nu een jaar geleden overleden. Heb nu een jongere vriendin sinds het begin van de zomer, ik 47, zij 32. Nog heel pril maar ze is dus nog jong genoeg voor kinderen. Ze heeft zelf al een zoontje van 4, ik heb een tweeling van 11, over enkele maanden 12, jongen en meisje. Mocht ze nu nog kinderen willen, dan zou ik eerlijk gezegd toch eens serieus nadenken. Zie mijn kids doodgraag, zie haar zoontje ook heel graag, maar denk in alle eerlijkheid niet dat ik bereid ben om nog eens opnieuw te beginnen...
Five-seveN
Legacy Member
Waarom? Zodat uw pensioen kan betaald worden of de consumptiemaatschappij in alle glorie verder kan draaien? Ik had het eerder over niet-egoistische, dus ecologische redenen om kinderen te nemen met als maatstaf de gezonde toekomst van de mensheid en de aarde.zarathustra zei:
Misschien is "egoistisch" slecht verwoord, maar overbevolking is weldegelijk het grootste probleem voor het behoud van een gezonde aarde, dus alle redenen zoals "mijn pensioen moet betaald worden" of "een kind geeft mij geluk" noem ik in die context egoistisch en zeer kortzichtig.
sandervdw
Legacy Member
Powerwing zei:
Dat is dus het gevoel dat ik nu al heb
. Ik vind het ook geen schande om dat als ouder te zeggen trouwens. Ik ben er 100% zeker van dat de grote meerderheid van de ouders hun kinderen graag ziet, maar in zowat alle volledig anonieme onderzoeken geeft een heel groot deel toe dat ze, als ze opnieuw zouden kunnen kiezen, geen kinderen meer zouden willen. Het wordt gewoon eens tijd dat een realistisch beeld wordt opgehangen en afgestapt wordt van de "roze wolk".
ashuray
Legacy Member
Bij ons is het niet echt pushen maar zo "ik zal mijn zwangerschap kleren opzij leggen hè" of "het kinderbedje staat hier nog hè"
Mijn vriend is super goed met kindjes maar tbh ben ik als de dood er voor. Als eerste de pijn tijdens de bevalling die mij afschrikt en dan is er het feit dat ik super awkward ben met kinderen. Ik weet nooit wat ik daar tegen moet zeggen of hoe ik dat moet vasthouden en ik heb schrik dat ik gewoon geen goede ouder zou zijn. Of dat ik mss geen band met mijn kind zou voelen.
Zo zijn wij is naar de zoo geweest met mijn schoonzus haar 2 kindjes en toen ik dat tegen ons mama zei had die zo iets van "lol amai da gaat plezant worden gelijk gij goed met kindjes zijt"
Mijn vriend is super goed met kindjes maar tbh ben ik als de dood er voor. Als eerste de pijn tijdens de bevalling die mij afschrikt en dan is er het feit dat ik super awkward ben met kinderen. Ik weet nooit wat ik daar tegen moet zeggen of hoe ik dat moet vasthouden en ik heb schrik dat ik gewoon geen goede ouder zou zijn. Of dat ik mss geen band met mijn kind zou voelen.
Zo zijn wij is naar de zoo geweest met mijn schoonzus haar 2 kindjes en toen ik dat tegen ons mama zei had die zo iets van "lol amai da gaat plezant worden gelijk gij goed met kindjes zijt"
Mulan
Legacy Member
sandervdw zei:
Ikzelf heb er alle respect voor als mensen bewust kiezen voor een kinderloos leven!
Bij sommigen verbaast het me wel (zo ken ik een kleuterjuf die er geen wil, dus het argument "die stinken en brullen en zuigen energie" zal bij haar al niet aan de orde zijn
) maar ik hoop dan altijd dat ze vooral op 1 lijn staan met hun partner, want ik zie zelden relaties overleven als ze daarin lijnrecht tegenover elkaar staan. En dat" wacht maar, ge zult nog wel zien" blijft men zeggen hoor..
Ik ben nu hoogzwanger en heb ècht een KUTzwangerschap (meer dan 4 maanden dag en nacht kotsen, sinds 30 weken zwangerschap platte rust, continu pijn,...) en als ik zeg dat het bij eentje zal blijven, krijg ik dat OOK te horen!
Of als ze vragen hoe het er mee gaat en ik eerlijk zeg dat ik bijna op het punt sta de baby er zélf uit te halen om van die rotzwangerschap af te zijn, zeggen ze: "wacht maar, je zal het nog missen!"
En dan niet weten wat te zeggen als ik sarcastisch antwoord: "en wat dan precies? Het kotsen? De pijn? De platte rust? De aan gort getrapte ribben? De zwangerschapsslapeloosheid sinds de conceptie?"
Sommige mensen houden inderdaad halsstarrig vast aan het idee dat 2 kinderen krijgen voor IEDEREEN een doel moet zijn én de weg ernaartoe een zaligheid is...
En dan heb je 2 opties: je gaat er tegenin, jouw eigen keuze verdedigend. Of je beslist daar geen energie in te steken en antwoordt "dat kan..." om het gesprek te beëindigen.
Powerwing
Legacy Member
sandervdw zei:Dat is dus het gevoel dat ik nu al heb
Het wordt gewoon eens tijd dat een realistisch beeld wordt opgehangen en afgestapt wordt van de "roze wolk".
Is niet wat ik bedoelde eigenlijk. Er is een verschil tussen kinderloos zijn en er sowieso geen willen, en al kinderen hebben en er op latere leeftijd wegens omstandigheden met een nieuwe partner geen meer willen. Ik heb al kinderen. Mocht ik nu in dezelfde situatie zijn, met een jongere vriendin, zij met haar zoontje van 4 en ikzelf GEEN kinderen, dan zou ik niet twijfelen mocht ze graag nog een kindje (of twee) hebben. Er is voor mij echter ergens wel een grens. We hebben er nu 3 samen, vind wel dat dat voldoende is
ashuray
Legacy Member
Powerwing zei:Is niet wat ik bedoelde eigenlijk. Er is een verschil tussen kinderloos zijn en er sowieso geen willen, en al kinderen hebben en er op latere leeftijd wegens omstandigheden met een nieuwe partner geen meer willen. Ik heb al kinderen. Mocht ik nu in dezelfde situatie zijn, met een jongere vriendin, zij met haar zoontje van 4 en ikzelf GEEN kinderen, dan zou ik niet twijfelen mocht ze graag nog een kindje (of twee) hebben. Er is voor mij echter ergens wel een grens. We hebben er nu 3 samen, vind wel dat dat voldoende is
Zou jij op u leeftijd (no offense niet dat je super oud bent ofzo) nog met kindjes beginnen? Ik zou er mee zitten dat die mij vroeg gaan moeten afgeven omdat je dan al in de 60 bent als zij 13 worden bv.
sandervdw
Legacy Member
Powerwing zei:Is niet wat ik bedoelde eigenlijk. Er is een verschil tussen kinderloos zijn en er sowieso geen willen, en al kinderen hebben en er op latere leeftijd wegens omstandigheden met een nieuwe partner geen meer willen. Ik heb al kinderen. Mocht ik nu in dezelfde situatie zijn, met een jongere vriendin, zij met haar zoontje van 4 en ikzelf GEEN kinderen, dan zou ik niet twijfelen mocht ze graag nog een kindje (of twee) hebben. Er is voor mij echter ergens wel een grens. We hebben er nu 3 samen, vind wel dat dat voldoende is
Jaja, ik had het verschil met jouw post wel begrepen. Vandaar dat ik het daar heb over de onderzoeken en niet over jouw antwoord.
Wat me trouwens enorm opvalt, als ik met vrienden/collega's (dus zonder vrouwen) het over kinderen heb, dan is er best veel begrip voor. Als ik echter ergens ben met mijn vriendin, dan komen er steevast een hoop opmerkingen als "allé, waarom zou ge nu geen kinderen willen", of "allé, zo'n schattig boeleke is toch het schoonste in de wereld". Wat vrouwen onderling (zonder mannen bij) zeggen, weet ik natuurlijk niet
@Mulan, Ik vind het inderdaad al helemaal absurd als mensen tegen een vrouw zeggen dat een zwangerschap zo fantastisch is. Ik ken geen enkele vrouw die genoten heeft van de zwangerschap zelf, maar nadien dan wel commentaar beginnen geven op zwangere vrouwen... Ik zou mij in elk geval niet kunnen inhouden.
Soortgelijk met de opmerking: "de jaren dat uw kind nog een baby is, zijn het mooist", wel, dat is voor mij dan nog een reden extra om er niet aan te beginnen. (realistisch denk ik dat de leeftijd 5-12 jaar en +20 jaar de mooiste periode zal zijn).
zarathustra
Legacy Member
Dieter85 zei:
Omdat we hier met een dalende bevolking zitten en we kunnen het status quo best wel aan. Ik ben zeker niet degene die zegt dat we de economie molen draaiende moeten houden en we moeten altijd maar groeien. Maar een negatieve curve gaat heel pijnlijk zijn, dus laten we het gewoon op een constante houden.
Alsook ik heb geen enkel probleem om te zeggen dat ik hopen zaken doe vanuit een egoïstisch standpunt. Ik leef maar 1 keer, ik ga geen omweg maken om te vervuilen en ik zal zeker ook mijn best doen voor het milieu. Maar ik ga niet 80 jaar zaken doen die ik niet wil doen om dan .. wat? Tevreden terug een hoop levenloze atoompjes te worden? Nee, bedankt.
zarathustra
Legacy Member
sandervdw zei:
Ik vemoed dat ook
Allez ze zijn schattig en het is onvoorstelbaar hoe snel die dingen leren, maar je moet ze ook altijd in het oog houden natuurlijk op hun huidige leeftijd ( tweeling van 13 maanden)
Dat gezegd zijnde ik heb er geen spijt van, maar ik heb er dan ook goed over nagedacht voor we er aan begonnen. En ik moet zeggen dat het nu wel simpeler is om die extra overuren te doen of weet ik veel wat. Ik had nooit echt die drive voor mezelf, voor hen vind ik het de moeite meer waard.
Powerwing
Legacy Member
ashuray zei:
Bwa, ik lig daar nie zo wakker van. In het begin ook eventjes nagedacht over het leeftijdsverschil met mijn vriendin maar uiteindelijk maakt dat niks uit. Is weer zo'n cliché, weet ik, leeftijd is maar een getal, maar da's net zo'n opvatting als de verwachting van de mensen dat je als koppel 2.4 children krijgt he, of dat alle mannen van voetbal houden, enz.
Als ik jouw voorbeeld neem, van ik 60 als zij 13 worden, dan zeg ik jou dat 60 niet oud is. Ik heb zelf jonge ouders, mijn ma is 67 en mijn pa 70, dus maar een verschil van respectievelijk 20 en 23 jaar. Maar da wil niet zeggen dat ik hun voorbeeld moet volgen.
Ma goed, 't was hypothetisch, ik heb al kinderen, die ook nog jong zijn, dus vind ik dat voldoende.
Waarschijnlijk zou ik nog een kindje overwegen, mochten mijn kids al 18 jaar en ouder zijn. Dan zijn zij al volwassen en kunnen ze meer dan hun plan trekken. Dan zou ik het mijn vriendin wel gunnen, denk ik. En mocht er nu een 'ongelukske' gebeuren, dan zou het voor mij niet het einde van de wereld zijn : heb genoeg ervaring met luiers verschonen, flesjes geven en wat nog allemaal
Mochten mijn kids dus nu al volwassen zijn, zou ik nie staan roepen van "YES, ik ben er vanaf !! Nu kan het leven écht beginnen". Bullshit natuurlijk, ik zou er niet tegenop zien om nog een boeleke groot te brengen, mocht ik de dagelijkse zorg van mijn kinderen niet meer hebben...
Kan da begrijpen dat mensen de Taj Mahal willen zien, de Everest willen beklimmen of een duik willen nemen in het Titicaca meer. Ik niet dus. Met andere woorden, is voor iedereen een persoonlijke keuze, of beter, een keuze tussen partners.
ashuray
Legacy Member
Powerwing zei:Bwa, ik lig daar nie zo wakker van. In het begin ook eventjes nagedacht over het leeftijdsverschil met mijn vriendin maar uiteindelijk maakt dat niks uit. Is weer zo'n cliché, weet ik, leeftijd is maar een getal, maar da's net zo'n opvatting als de verwachting van de mensen dat je als koppel 2.4 children krijgt he, of dat alle mannen van voetbal houden, enz.
Als ik jouw voorbeeld neem, van ik 60 als zij 13 worden, dan zeg ik jou dat 60 niet oud is. Ik heb zelf jonge ouders, mijn ma is 67 en mijn pa 70, dus maar een verschil van respectievelijk 20 en 23 jaar. Maar da wil niet zeggen dat ik hun voorbeeld moet volgen.
Ma goed, 't was hypothetisch, ik heb al kinderen, die ook nog jong zijn, dus vind ik dat voldoende.
Waarschijnlijk zou ik nog een kindje overwegen, mochten mijn kids al 18 jaar en ouder zijn. Dan zijn zij al volwassen en kunnen ze meer dan hun plan trekken. Dan zou ik het mijn vriendin wel gunnen, denk ik. En mocht er nu een 'ongelukske' gebeuren, dan zou het voor mij niet het einde van de wereld zijn : heb genoeg ervaring met luiers verschonen, flesjes geven en wat nog allemaal
Mochten mijn kids dus nu al volwassen zijn, zou ik nie staan roepen van "YES, ik ben er vanaf !! Nu kan het leven écht beginnen". Bullshit natuurlijk, ik zou er niet tegenop zien om nog een boeleke groot te brengen, mocht ik de dagelijkse zorg van mijn kinderen niet meer hebben...
Nee das waar maar ik ken iemand die 2 jaar jonger is dan mij en die haar ouders zijn veel ouder. Haar vader is nu 73 en die mens begint met van alles te sukkelen. Als je dan op die leeftijd al voor je ouders moet beginnen zorgen omdat ze aftakelen is dat wel zwaar. Ze heeft ook schrik om haar ouders binnenkort al te verliezen.
Powerwing
Legacy Member
ashuray zei:
Begrijp ik, da's dan de andere kant van de medaille. Is ook zo dat sommige mensen al beginnen af te takelen eens ze de 70 voorbij zijn, terwijl anderen nog vol energie zitten en er effectief nog jong uitzien. Mijn vader is er 70 en die is actiever dan de meeste jonge mensen, en hij ziet er zijn leeftijd niet uit, terwijl mijn buur die er nog net geen 60 is er al oud en versleten uitziet.
Uiteindelijk is er geen kantklare oplossing voor dit vraagstuk. Is misschien gemakkelijk om te zeggen, maar iedereen moet doen waar hij of zij zich goed bij voelt, en zich niet al te veel aantrekken van 'de mensen'. En eigenlijk is 't met alles zo.
brandon_
Legacy Member
ashuray zei:
Da's toch super relatief?
Nog niet zo lang geleden was de gemiddelde sterfteleeftijd 50 jaar, nu om en bij de 80 jaar.
Als hij nu een kind krijgt op zijn 50, is dat dus in termen van "vroeg moeten afgeven" exact hetzelfde dan een kind krijgen op zijn 20 amper 100 jaar geleden.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.