SabakuNoGaara
Legacy Member
Wat vind jij van je leven? Ben je gelukkig, content, ongelukkig? En waarom? Wees eerlijk en serieus aub.
Ik voel me ongelukkig, elke dag hetzelfde; opstaan, gaan werken, thuiskomen, me dan heel de avond vervelen (gamen en films zien interesseert hoe langer hoe minder) om dan te gaan slapen met niets om naar uit te kijken de volgende dag.
Ik heb geen lief en het ziet er voorlopig niet naar uit dat dat gaat veranderen.
Ik heb altijd ruzie met m'n ouders gehad tot op het punt dat ze mij voor geen haar vertrouwen (en ik hen al evenmin) en het enige wat ik nog tegen ze zeg is 'kben weg' alsik naar men werk vertrek en 'kben terug' als ik thuiskom. Ik ga binnenkort alleen wonen maar eigenlijk heb ik schrik dat ik dat nog eenzamer wordt.
Ik heb minder vrienden dan vingers en dan nog geen waarbij ik voel dat ik er echt op kan vertrouwen.
En wat is er aan te doen; pretpillen wil ik niet en therapie pff. Ik zie niet in wat ze mij kunnen vertellen dat ik niet al weet. Ik probeer nieuwe mensen te leren kennen maar zowat altijd blijft dat bij een korte oppervlakkige babbel om er vervolgens nooit nog iets van te horen of zien.
Ik voel me ongelukkig, elke dag hetzelfde; opstaan, gaan werken, thuiskomen, me dan heel de avond vervelen (gamen en films zien interesseert hoe langer hoe minder) om dan te gaan slapen met niets om naar uit te kijken de volgende dag.
Ik heb geen lief en het ziet er voorlopig niet naar uit dat dat gaat veranderen.
Ik heb altijd ruzie met m'n ouders gehad tot op het punt dat ze mij voor geen haar vertrouwen (en ik hen al evenmin) en het enige wat ik nog tegen ze zeg is 'kben weg' alsik naar men werk vertrek en 'kben terug' als ik thuiskom. Ik ga binnenkort alleen wonen maar eigenlijk heb ik schrik dat ik dat nog eenzamer wordt.
Ik heb minder vrienden dan vingers en dan nog geen waarbij ik voel dat ik er echt op kan vertrouwen.
En wat is er aan te doen; pretpillen wil ik niet en therapie pff. Ik zie niet in wat ze mij kunnen vertellen dat ik niet al weet. Ik probeer nieuwe mensen te leren kennen maar zowat altijd blijft dat bij een korte oppervlakkige babbel om er vervolgens nooit nog iets van te horen of zien.
.
