DesorteD
Legacy Member
HeFromBelow zei:Ik ben zeker niet gesloten. De vrouwen hebben mij zelfs heel graag, en van tijd tot tijd ga ik wel eens met een vriendin weg. Maar ofwel heb je dan dat ze mij als de goede vriend zien, ofwel weet ik niet welke signalen ze uitzenden, en of (en op welke manier) ik moet ageren of niet. Soms lijkt het wel hopeloos. Ik straal zelfzekerheid uit, maar op het moment van de waarheid word ik overmand door verlegenheid/ongeloof in slagen/overdosis aan respect voor de dame recht tegenover mij, terwijl ik daarvoor nog niet kon wachten om ze eens goed vast te pakken. En het ergste, het zit allemaal in het hoofdje. Bij deze wil ik, hoewel ik het zelf niet toepas, toch de wijsheid geven van ervoor te gaan, zoals DesorteD ook zegt, better rejection than regret. Zoals ze zeggen, een nee heb je, een ja kan je krijgen.
Vrouwen zien u enkel als vriend omdat ge u enkel als vriend gedraagt. Als ge meer zou durven uiten wat ge voelt voor dat meisje (of die meisjes op lange termijn), dus door die stap verder te durven zetten(bv kussen, meer aanraken, te zeggen wat ge leuk vind aan haar, hoe ge u voelt tegenover haar), zult ge ook meer als relatie materiaal worden aanschouwd.
HeFromBelow zei:Maar toch wil ik de vraag stellen, weten de vrouwen van vandaag nog wat ze willen? Ik ga ze niet allemaal over de zelfde kam scheren, maar ik spreek over een bepaalde groep onder de vrouwen. Misschien juist een groep waar ik mijn geliefde zoek. En heb ik de indruk dat vrouwen niet liever iemand hebben waar ze nog aan kunnen sleutelen? Ook aan mij kan er gesleuteld worden, maar het is gewoon niet zichtbaar op het eerste zicht. Zo heb ik soms het gevoel dat ik gewoon niet thuishoor in deze wereld.
Ge zijt het echt veel te ver aan het zoeken. Maak het niet zo moeilijk. Heb zelfvertrouwen en uit dat zelfvertrouwen door initiatief te nemen. Heb ook geen schrik om u als man te gedragen en u mening te uiten. Ook al gaat dat volledig in tegen wat die vrouw aan het vertellen is.
*edit*
.
.
