Parnakra zei:
Is ellenlange, saaie stukken tekst schrijven nu ook al een verplicht onderdeel van het curriculum psychologie?
ik dacht ni dat ze psychologie deed
maar ja, ik moet regelmatig papers schrijven die ge ongetwijfeld zeer saai zult vinden
moogt anders mijn stagepaper eens nalezen voor hij binnenmoet \o/
Soekie zei:
Daarover gesproken: ik vind het eigenlijk moeilijk om 'ja' te zeggen tegen een jongen, wetende dat er nog andere geïnteresseerden zijn (die de status van vriend tot vage kennis hebben). Ik durf wel eens te denken: wat zal hij (= andere jongen) ervan vinden? En is die nieuwe jongen dat wel waard?
Als een relatie met die jongen dan ten einde zou lopen, is de band met de vorige persoon die geïnteresseerd was allicht ook voorgoed verbrod. Of beter: hij zou het dan kunnen interpreteren als dat jij iemand gekozen hebt in plaats van hem... waardoor zijn interesse zou kunnen overgaan.
Keuzes maken, het is het moeilijkste wat er bestaat.
dan zijt ge gewoon ni echt overtuigd dat ge met die jongen iets wilt beginnen imo
ge kunt u dat al nekeer afvragen eh (wat als.., zelfs in een relatie) maar als ge daar serieus over twijfelt dan moet ge ook geen relatie beginnen met die eerste
Veel heeft er mee te maken dat ik er ook niet vanuit ga dat er maar één persoon is die de ware is, maar dat er gewoon een aantal personen zijn met wie je een goede klik kan hebben. (Hoe sterker de klik en het gevoel, hoe uitzonderlijker de personen wel zullen zijn helaas).
ik ga er ook niet van uit dat er maar 1 ware bestaat voor mij, integendeel
maar daarom ga ik iemand met wie ik een enorm goeie klik heb niet afwijzen "want wie weet komt er nog iemand beter langs"
zo kunt ge voor de rest van uw leven wachten op de beste keus (en zelfs dan hoe weet ge of ge juist zit?)
mensen denken te veel na, als het goed zit in uw relatie begin niet te piekeren over zo'n dingen
zelfs de sterkste relatie loopt daarop kapot
ge kunt nu eenmaal niet op tegen een 'wat als' droombeeld
Een extra reden voor mij om geen relatie aan te gaan is dat er in de nabije toekomst heel veel wat veranderen voor mij. Het lijkt me niet zinvol en zelfs niet wenselijk als daar ook een ander mee door moet, of als er iemand is die mij daar zelfs eventueel in kan belemmeren.
Vanaf het moment dat ik op dat punt ben en die stabiliteit heb (in de toekomst dus), zal ik ongetwijfeld terug interesse en het verlangen heb naar een relatie. Want een relatie is voor mij ook ergens: alles is stabiel, je bent 'uitgeraasd', je jeugd is voorbij, je hebt zowat alles voor mekaar en ... zoekt nu iemand die hetzelfde is en heeft en zegt: ik ben er ook klaar mee, nu wil ik samen aan iets werken (namelijk (t)huisje, kindje, boompje, beestje).
Maar bij mij moeten dus eerst andere dingen vervuld zijn, voordat ik daaraan begin.
Ik zou het liefst hebben dat dit voor mijn partner ook het geval is.
niet dat ik niet versta dat ge op bepaalde momenten liever geen relatie hebt (ik versta dat zeker ^^)
voor mij is een relatie ook samen veranderen
als ge pas samen komt op het moment dat uw leven perfect is zoals het moet zijn volgens u (en stabiel natuurlijk) lijkt het mij veel moeilijker om u aan te passen aan iemand, wat ge altijd moet doen in een relatie
kvind het net mooi dat mensen in een relatie samen die veranderingen aankunnen, van een onstabiele turbulente situatie naar iets meer stabiel dat ge samen opgebouwd hebt (en dat stabiel wordt toch weer onstabiel ze ^^, ge weet nooit wat er komt spijtig genoeg)
Maar een lul met een auto haalt het niet boven een toffe gast zonder auto.
Of dat hoop ik toch.
