Ik zie hier dat een post waarin ik schreef dat ik mij meer op mijn gemak voelde bij een jongen die reeds een lief heeft of niet-single is, op heel wat geschokte reacties kon rekenen.
Jammer dat jullie nog niet doorhebben dat jullie hier niet te doen hebben met één of ander parasitair, sletterig, ... weet ik veel wat geval zonder enige zin voor ethiek. :? Een lief afsnoepen zou ik nooooooooooit doen. Meer zelfs, ik zou het mezelf nooit vergeven moest ik zoiets doen.
Maar soit, ik ga me niet verantwoorden voor iets wat zelfs niet in mij op zou komen, omdat er mensen rondlopen die wel intentioneel zulk gedrag vertonen. Dat zijn overigens meestal dezelfde mensen als het groepje mensen dat er in het algemeen minder waardes en normen op nahoudt. Dus als ze dan het lief van een ander hebben afgepakt, zal het niet hoeven verbazen dat ze hem eens ze hem hebben weer dumpen, of bedriegen voor iemand anders die weeral al een lief heeft, enzovoort.
Maar
Waarom kan een jongen met lief mij makkelijker benaderen, dan een single jongen ?
Van deze jongen vrees ik geen bijbedoelingen, hij heeft namelijk al een lief.
Bijgevolg hoef ik mijn eigen gedrag niet nauwlettend in het oog te houden. Bij een single jongen die ik minder leuk vind of waarvan ik niet direct zeker ben (zoals altijd, want je weet nooit direct zeker of iemand leuk is of niet, dat zie je nu eenmaal niet) pas ik heel sterk op dat ik hem geen signalen geef die hij zou kunnen interpreteren als 'ze vindt me aardig' of 'ze wil iets met me'.
Bij een jongen die niet meer single is hoef je daar niet op te letten. Voor beide partijen is het immers direct duidelijk dat ze zeker niet op 'meer' uit zijn. Dus voel je je daarbij gewoon op je gemak.
Je hoeft niet te vrezen dat hij je zal proberen te verleiden, tot seks zal willen overgaan, zal vissen achter je nummer, ... en dat schept een zekere vrijheid.
Het is hetzelfde als de omgang tussen meisjes en homofiele jongens, zoals iemand hier terecht beschreef. Je voelt je op je gemak omdat je weet dat de kans onbestaande is dat er issues komen mbt gevoelens, seks, ... en alles wat daarbij hoort.
Ten tweede gaat het om een soort 'niet-bedreigd voelen'.
Het weten dat je grapjes met mekaar kan maken, leuk met mekaar kan doen zonder dat hij meer zal willen.
Voor homo-mannen specifiek geldt dat je er bv. ook een film mee kan gaan kijken, in zijn armen kan kruipen als je bang bent, zonder dat er nadien verantwoordingen e.d. moeten volgen. Dat in de armen kruipen kan je om vanzelfsprekende redenen moeilijk bij een vriendin (vind ik dan toch

of het geeft iig niet dezelfde 'bevrediging' of het veilige gevoel wat mannenarmen kunnen bieden), bij een jongen met een lief doe je dat vanzelfsprekend niét (d'uh!!, daarmee kijk ik ook niet naar een film, ik had het enkel over de toevallige ontmoetingen zoals bv. bij het uitgaan), en bij een single jongen ook niet, want die denkt dan dat je meer wil.)
Tot zover mijn ideeën daarover.