Blood_Raven zei:
Denk je? Als ge het niet snapt als ge tegen hem aan ligt op een dorpelke na een dronken avondje stappen dan bent ge best wel slecht. Elke 'te subtiele prullen' zijn zijn eigen gebrek aan duidelijkheid en aanpakken
't Is meer dat ik nooit weet of ik me iets inbeeld (omdat het wel flatterend zou zijn, bijvoorbeeld) of dat het echt zo is.
Blood_Raven zei:
Waarom maakt ge u zorgen? Ge bent in uw hoofd enorme vooroordelen aan het maken. Alles waar ge nu nog aan het denken bent hoopt dit alleen maar op. Als ge denkt dat praten die stroom stopt dan moet ge dat zeker doen.
Totuiteindelijk als het op uw lever blijft liggen maakt ge het gewoon voor uzelf een ongemakkelijke situatie.
Haha, ik weet het. Ik zal het uiteindelijk wel ter sprake brengen, I guess. Ik ben zo iemand die niet goed kan omgaan met "dingen die niet gezegd mogen worden", dan trek ik toch mijn grote mond open.
Blood_Raven zei:
Persoonlijk vind ik dat ie het gewoon slecht heeft aangepakt, en dat ie er maar mee moet leren leven dat dat niet gewerkt ging hebben.
Goh ja, aan de andere kant; hij kon maar proberen hé. Voor hetzelfde geld had ik gezegd: "ja, tof!"
Blood_Raven zei:
Niet iets waar jij je zorgen over hoeft te maken. Het zijn zijn gevoelens waar hij mee moet mee leven. Indien de ritjes en cursussen delen slechts een poging waren om dichter in uw leven te komen dan gaat dat stoppen ja.
Oww, dat zou wel heel kut zijn
Maar volgens mij is hij wel een goeie jongen, niet zo eentje die rancuneus wordt omdat je hem hebt afgewezen.
Blood_Raven zei:
En definieer vriendschap eens duidelijker? Want ge hebt vele vriendschappen, zo heb je de 'klaagmuur', de 'uitgaansvriend', de 'schoolvriend'. Sommige zijn beter bestand tegen deze situaties.
Schoolvriend dan, I guess. Wel zo'n beetje de beste die ik heb daar. De ritjes in de auto zijn ook altijd aangenaam en we amuseren ons altijd kostelijk. Hij heeft wel eens een feestje georganiseerd en mij ook uitgenodigd, maar ik had toen geen zin
Hm, nu ik er over nadenk heeft hij ook al eens gevraagd of ik bij eens langskwam bij hem, hij ging me komen ophalen en ik mocht wel blijven slapen "in de andere kamer natuurlijk".
Nu weet ik het helemaal niet meer
Zie je, nu ga ik de voorbije maanden overlopen en kijken of ik ergens signalen heb gemist of verkeerd heb opgevat, of misschien zelf per ongeluk signalen heb uitgezonden, of of of.
Kon hij gewoon niet zwijgen
ad:
. Dat is gewoon het einde van de romantiek 
.
Komaan, dat hij vraagt dat hij eens mee mag, tot daar aan toe, maar efkes doodleuk vragen om het met elkaar te doen en dat blijkbaar op voorhand ook gewoon verwachten, hoe fout..