Ah ja, nog een verhaaltje.
Er is een vriend van me die ik nog niet zo heel lang ken (sinds het begin van het academiejaar). We komen wel goed overeen, ook al zien we elkaar soms een tijdje niet (we willen allebei wel nog een een les skippen

). Het toffe is dat hij ook in West-Vlaanderen woont en hij mij af en toe naar Gent en terug voert met de auto, in ruil daarvoor stuur ik hem mijn samenvattingen door.
Op de een of andere manier (ik weet niet meer hoe) is hij te weten gekomen waar ik de woensdagavond meestal te vinden ben, in een erotische sauna dus. Hij vond dat wel grappig en ik vond het niet zo erg dat hij dat wist, ik ben daar vrij open over.
Vorige week stuurde hij me een sms om te vragen wanneer hij me nog eens ziet, want hij "mist onze gesprekken". Zo vreemd vond ik dat niet, we praten vaak over rare dingen en het slaat meestal nergens op. Maandag zag ik hem dan op school en hij voerde mij naar huis. Een uurtje of wat later stuurde ik hem samenvattingen door en ik kreeg nog een mail terug om me te bedanken. Hij eindigde de mail met "Tot later geile meid

" Ik wist niet goed wat er van te denken, ik dacht (of hoopte, eigenlijk

) dat het voor te zeveren was.
Een paar minuutjes later sprak hij me aan via facebookchat. Hij vroeg me of ik content zou zijn als hij deze week ook eens naar die erotische sauna zou komen. Ik dacht dat hij daar gewoon eens nieuwsgierig naar was dus ik zei tuurlijk, doe maar, ik ga je niet tegenhouden. En toen zei hij: "ah ja, maar sex verandert alles hé..."
Ik was een beetje in de war, dus ik zei: "Maar wij gaan toch geen seks hebben?" Hij reageerde teleurgesteld: "Ah, alleen kijken dus?"

Ik hoopte nog steeds dat ik iets verkeerd begreep, dus ik herhaalde nog eens: "Ja maar,
jij en ik gaan toch geen seks hebben, samen?" Hij zei dat hij daar anders wel aan had gedacht...
Ik voelde me erg onwennig, dus ik zei nogal een beetje bot: "Ah, ik niet

" Toen zei ik nog dat hij vrij was om te komen, dat hij misschien kans maakte bij iemand anders daar (argh, waarom heb ik dat gezegd, straks kom ik hem daar vanavond tegen).
Nu ja, long story short: valt deze vriendschap nog te redden?

Ik ben bang dat het nu superongemakkelijk gaat zijn, ik ga (nog meer als anders) opletten wat ik zeg en doe om hem geen ideeën te geven en wargh, ik weet niet, ik voel me er zo opgelaten bij. Ik kwam verder echt wel goed met hem overeen, dus ik zou het zo jammer vinden moest die vriendschap nu helemaal raar worden...