Neenee, khad geen zin om het volledige verhaal hier te plaatsen, kzal het dan toch ff kort uitleggen.
Ze zat toen in haar laatste jaar aan de hotelschool en ging op stage naar Spanje in één of ander restaurant/hotel van niveau. We waren dus 5 weken volledig van elkaar gescheiden met enkel sporadisch telefonisch contact. Ikzelf ben ook een redelijke klootzak geweest rond die periode, ik was simpelweg te jaloers en toen ze daar enkele weken in spanje zat gingen de stoppen al helemaal slaan bij mij, dus als ik bvb hoorde dat ze daar uitging voelde ik mij er slecht bij en dat kon ik moeilijk weg steken.
We hebben daar dan via de telefoon een slaande ruzie over gekregen waarna ze de telefoon toegeslagen heeft.
Na dat gesprek zou zij zijn beginnen wenen en heeft die kerel infeite enigzins misbruik gemaakt van haar kwetsbaarheid op dat moment en hebben ze dus zitten kussen.
Het vervelende is echter dat ze ook claimt dat ze er enigzins verliefd op was geworden, dat terwijl haar collega's haar gewaarschuwd hadden dat die kerel al meerdere keren in opspraak gekomen is voor het versieren van +- 16 jarige blonde meisjes om ze in bed te krijgen. (was een 30 jarige Spanjaard van Marrokaanse afkomst, eigenlijk in mijn ogen zo nen typische vetzak)
Dus ik versta enigzins wel dat ik mede verantwoordelijk ben en dat ik haar indertijd onbewust weggeduwd heb.
Die jaloersheidskwestie is nu trouwens helemaal van de baan, toen haar stage in spanje ten einde liep heeft ze het telefonisch uitgemaakt maar toen ze terug in België was zijn we na een heel lang en diep gesprek toch terug samen gekomen en was alles heel anders en eigenlijk veel beter (nu al 3 jaar terug dus

).
Toen vertelde ze mij wel dat het allemaal mijn schuld was waarom ze het gedaan gemaakt had. Nu blijkt dus dat het ook was omdat ze zich schuldig voelde/ iets voelde voor iemand anders. Ik vond het dan ook redelijk kwetsend om te horen nu aangezien ik mezelf echt voor de kop geslaan had indertijd omdat ik er van overtuigd was dat het allemaal "ik" was geweest.
Anyway ...
Verleden weekend waren we ff gewoon aant babbelen en ik heb geen flauw idee waarover het gesprek ging maar opeens bleek dus dat ze iets geheim hield voor mij. (Als ik mij goed herinner zei ik zoiets van: "Kben toch blij da gij mij nooit zou bedriegen ofzo", haar gezicht veranderde ffkes ... dsja

) Ik heb het er dan maar heel moeilijk uitgekregen. Ze claimt dat ze erg bang was voor mijn reactie indertijd (en nu nog altijd) en het daarom verzwegen had. Begrijpelijk uiteraard maar daarom niet minder vervelend.
Ik heb echter volwassen gereageerd en gewoon gevraagd om mij ffkes te laten nadenken waarna we er over gebabbeld hebben. Nu heb ik haar in principe vergeven en kunnen we de draad weer gewoon op pikken, doch het knaagt wel ffkes serieus aan mij.
Sidenote:
Mijn vriendin wil onder geen enkel geding ooit een trio hebben met een ander meisje, doch na haar bekentenis en een goed gesprek zei ze al lachend dat ik nu wel iets van haar te goed heb (met een duidelijk referentie naar een trio). Mss moet ik wel blij zijn dat dit alles gebeurd is?