Fliblit zei:
In de vakantie zijn we met onze faculteit een week naar Dublin gegaan, kamers van 6. Ik lig samen met 2 jongens die ik ken en 3 onbekende meisjes. Nu we komen allemaal bevriend, gaan samen uit etc. en op de 3e avond ga ik samen met een van die gasten (Jc) naar onze kamer terwijl de rest achterblijft. Om de één of andere reden zegt hij tegen mij dat hij al een maand een relatie heeft met een meisje (Jl) uit m'n kamer, maar dat die relatie geheim is, dat hij niet weet waarom en dat hij het openbaar wil maken enzovoort. Die twee keken niet naar elkaar, niemand wist dat. Enfin, die zegt dat, ik ga gewoon gaan slapen. Ik kom redelijk goed overeen met Jl, in Dublin was er veel fysiek contact (dus elkaar porren, dingen afpakken die de ander dan moet terugnemen, zoekspelletjes...).
Ik vertel dat aan die andere vriend die op de kamer slaapt, ook hij reageert vol verbazing en houdt vol dat Jc me in het zak aan het zetten is. Maar ik was redelijk overtuigd van Jc's verhaal, dus besluiten we (ik en die andere gast) om deze avond Jl apart te nemen en er eens over te beginnen, want een geheime relatie van 1 maand, dat is niet gezond. Toeval wil dat wij 3 die nacht alleen overblijven, dus we beginnen erover. Uiteindelijk heeft Jl dan wat zitten wenen op m'n schouder, knuffels, het gewone getroost. Ze heeft dan met mij afgesproken om er op 14 februari (eerst maandag na de reis) op haar kot over verder te praten.
Zijdelingse noot: ik heb nog nooit een lief gehad, maar wel (zeer) veel vriendinnen. Ik ben vroeger verliefd geweest op iemand maar dan afgewezen geweest, dus ik weet wel hoe liefde voelt. Ik en Jl waren gewoon vrienden. Ik voelde geen liefde.
...
Ik zit nu al de hele tijd tussen terugkeren of het met rust laten. Overdag heb ik geen behoefte aan haar, maar 's avonds verlang ik om omhelsd te worden. Mijn verstand zegt dat ik haar met rust moet laten, maar mijn hart wil er naar toe. Ik zie mezelf er geen duurzame relatie mee uitbouwen, ik wil enkel - cru gezegd - haar lichaam en haar warmte. Ik heb nog nooit een vriendin gehad, dus dit maakt het allemaal nog wat erger, wetende dat ik nu eindelijk een lief kan hebben, maar het zelf stopzet. Want als ik terugkeer zou ze me met open armen omhelzen.
Normaal zou ik dit hier niet gezet hebben, moest ik nu (een week later) geen sms'je gekregen hebben met daarin 'ik mis je'. Wat zouden jullie doen in mijn plaats?
Eerst en vooral, je bent 18 en je mag (moet?) bijgevolg wel enkele fouten maken.
Daarnaast vind ik, hoe je het beschreven hebt in uw post, een vrij ongelukkige samenloop van omstandigheden waarvan Jc wel redelijk de dupe kan zijn. Daarmee bedoel ik niet dat je het niet moet doen om die reden, maar denk toch maar eens aan hem.
Verder is de grootste fout die je maakt het feit dat je uw "gebrek" aan intimiteit gewoon wil opvullen door "de eerste de beste", in plaats van te beseffen dat het verlangen naar intimiteit net het probleem is? Door dat verlangen te gaan bevredigen ge je er misschien geen probleem meer van hebben maar de kans is groot dat er wel iets verkeerd gaat zitten in je relatie. Als je er in de relatie niets van gaat merken zal je wanneer je relatie stukloopt wel merken.
SideShow zei:
nooit eens een lief woordje, nooit eens bevestiging
altijd blij zijn als iemand anders uit de familie weer een kind heeft, of trouwt
altijd geïnteresseerd zijn als kennissen vertellen over hun nieuwe woonst, hun afbetaling voor hun toch zo gezellig nieuw huis
altijd de oorzaak van het oneven nummer en dus 5de wiel aan de wagen bij bezoekjes
en last but not least, nooit eens goed van katoen kunnen geven of een zondag lekker knus met zn tweetjes cocoonen
jeeeei happy happy
Krijg jij nooit lieve woordjes of bevestiging van je collega's, vrienden, ouders,...?
Of beeld je je in dat een lief woordje of bevestiging van iemand die door hormonen aanhankelijk is van jou belangrijker is?
Of is het net die aanhankelijkheid die je wil voelen? Iemand die niet zonder je kan? Zoek je op die manier bevestiging?
Het feit dat je zogezegd het 5de wiel aan de wagen bent zal in jou gedachten veel meer een rol spelen dan bij je vrienden/vriendinnen die met hun partner mee zijn. Als ze het lastig zouden vinden dat jij er bij bent en de boel "oneven" maakt zou je er niet bij zijn.
En ja, seks mis je wel.. jammer dat je nu geen seks kan hebben terwijl je op het werk bent. En terwijl je in de winkel staat. Of terwijl je eet. Of op de bus. Of wanneer je gaat sporten. Of in de cinema (nuja).
Opmerkelijk hoe mensen alle momenten in hun leven kunnen verpesten door bezig te zijn met zelfbeklag of te verlangen/na te denken over iets in het verleden, in de toekomst of iets denkbeeldigs. Spendeer eens aandacht aan het enige dat telt (hint: geen van eerder vermelde opties).
killerk1ng zei:
ik vind de hoofdzaak toch niet alleen zijn hoor...
als ik rond mij kijk
een vriend van 30 jaar die nog maar net het huis uit is
een oom van bijna 50 die nog bij mijn grootouders woont
...
ik ben misschien nog maar 18, maar zo wil ik zeker niet eindigen en toch ben ik er nu al zo bang voor
maar als je alleen blijft kan je doen zoals mn oom/vriend, blijf bij je ouders wonen tot je wat meer verdient enz
(en da wil ik zeker nie)
Ik woon momenteel ook niet samen met iemand, toch een eigen huis. Geen financiele hulp van iemand anders gekregen of nodig gehad. Schrik om nog tot je 30ste bij je ouders te wonen moet je niet hebben. Eenmaal de drang om zelfstandig te leven er komt zal je zelf wel merken dat het tijd is, momenteel dus zeker niet mee inzitten. Die angst moet je natuurlijk niet verwerpen hé, het is gezond om te beseffen dat die meespeelt in uw gedachten want zo zal je weten wanneer het moment is aangebroken om zelfstandig te gaan leven.
killerk1ng zei:
ma das ook de hoofdzaak nie ze
laat ik het zo stellen: ik heb liefde teveel die ik graag met iemand anders deel
iemand die je is kan vastpakken, waar je samen dingen mee kan doen, ...
en tis nie nood aan intimiteit (of misschien wel een beetje) want ik heb momenteel iemand in gedachten
Goed dat je liefde teveel hebt, geef die anders aan iedereen rond je?
Of in uw geval natuurlijk aan die persoon die je in gedachte hebt, zonder dat je liefde terug verwacht.
Volledig los van bovenstaande quotes, merk ik dat er hier redelijk veel gereageerd wordt op posts omdat ze van een persoon komen waarmee het niet klikt. Waarom zou je toch reageren op een post van iemand als je inhoudelijk geen mening hebt over het onderwerp dat je quote..
doe ik soms ook wel eens!
