In de vakantie zijn we met onze faculteit een week naar Dublin gegaan, kamers van 6. Ik lig samen met 2 jongens die ik ken en 3 onbekende meisjes. Nu we komen allemaal bevriend, gaan samen uit etc. en op de 3e avond ga ik samen met een van die gasten (Jc) naar onze kamer terwijl de rest achterblijft. Om de één of andere reden zegt hij tegen mij dat hij al een maand een relatie heeft met een meisje (Jl) uit m'n kamer, maar dat die relatie geheim is, dat hij niet weet waarom en dat hij het openbaar wil maken enzovoort. Die twee keken niet naar elkaar, niemand wist dat. Enfin, die zegt dat, ik ga gewoon gaan slapen. Ik kom redelijk goed overeen met Jl, in Dublin was er veel fysiek contact (dus elkaar porren, dingen afpakken die de ander dan moet terugnemen, zoekspelletjes...).
Ik vertel dat aan die andere vriend die op de kamer slaapt, ook hij reageert vol verbazing en houdt vol dat Jc me in het zak aan het zetten is. Maar ik was redelijk overtuigd van Jc's verhaal, dus besluiten we (ik en die andere gast) om deze avond Jl apart te nemen en er eens over te beginnen, want een geheime relatie van 1 maand, dat is niet gezond. Toeval wil dat wij 3 die nacht alleen overblijven, dus we beginnen erover. Uiteindelijk heeft Jl dan wat zitten wenen op m'n schouder, knuffels, het gewone getroost. Ze heeft dan met mij afgesproken om er op 14 februari (eerst maandag na de reis) op haar kot over verder te praten.
Zijdelingse noot: ik heb nog nooit een lief gehad, maar wel (zeer) veel vriendinnen. Ik ben vroeger verliefd geweest op iemand maar dan afgewezen geweest, dus ik weet wel hoe liefde voelt. Ik en Jl waren gewoon vrienden. Ik voelde geen liefde.
Enfin, dus op 14 februari kom ik Jc tegen die zegt dat Jl het met hem heeft uitgemaakt. Maar ik had die avond wel nog die afspraak om erover te praten. Ik ben dan uiteindelijk toch naar haar kot geweest, alwaar we hebben liggen vrijen (first kiss...) - op mijn initiatief, dus ik heb haar gekust. Komt het dan uiteindelijk uit dat zij al langer op mij verliefd was. Ik ben het dan een uurtje later heel verward afgebold, want ik wist echt niet wat er net gebeurd was. Het was ten eerste het (ex-)lief van een vriend, en ik was er niet echt verliefd op. Ik denk dat dat gewoon gebeurd is uit lust. Ik zei tegen haar dat ik m'n gedachten op een rijtje moest zetten en dat ik de volgende dag ging terugkomen.
De volgende dag besloot ik om te proberen of ik echt niet verliefd op haar kon komen. Dat zou de perfecte oplossing zijn geweest. Dus ik terug naar daar, opnieuw wat vrijen, maar behalve lust voelde ik niets. Ik heb dan tegen haar gezegd dat het voor allebei beter zou zijn moest het gewoon stopgezet worden, ik wilde niet van haar profiteren etc etc. Ze is dan in tranen uitgebarsten, ik heb haar nog wat getroost, uiteindelijk vertrokken. We zijn nog altijd vrienden, we zien elkaar nog (zelfde faculteit).
------
Ik zit nu al de hele tijd tussen terugkeren of het met rust laten. Overdag heb ik geen behoefte aan haar, maar 's avonds verlang ik om omhelsd te worden. Mijn verstand zegt dat ik haar met rust moet laten, maar mijn hart wil er naar toe. Ik zie mezelf er geen duurzame relatie mee uitbouwen, ik wil enkel - cru gezegd - haar lichaam en haar warmte. Ik heb nog nooit een vriendin gehad, dus dit maakt het allemaal nog wat erger, wetende dat ik nu eindelijk een lief kan hebben, maar het zelf stopzet. Want als ik terugkeer zou ze me met open armen omhelzen.
Normaal zou ik dit hier niet gezet hebben, moest ik nu (een week later) geen sms'je gekregen hebben met daarin 'ik mis je'. Wat zouden jullie doen in mijn plaats?