sainsaw
Legacy Member
Oké, effe een kort schets van mn liefdesverleden en t ding wr k nu mee zit.
Kzen nu 20 en 1,5 jaar vrijgezel. De relatie die ik ervoor had was tamelijk "echt" (ander woord effe kwijt
). Deze relatie was tegelijkertijd ook heel beperkend. Dit dan vooral door haar jaloezie. Daardoor ben ik nogal veel vrienden (vooral vrouwelijke ) kwijtgeraakt.
Eén van die vriendinnen is al een jeugdvriendin van de lagere school. Ook veel mee op vakanties geweest en komen echt goed overeen. Ook haar heb ik dus moeten achterlaten voor mn lief toen. Zij is degene waar ik rond 14 jaar een jaartje ben mee samen geweest. Kwee da da wa jong is, mr tvoelde toen echt wel goe aan. Toen t uit was hadden we afgesproken om rond onze 16-17 jaar nog is te zien. Ik hechte er ni zoveel geloof aan en ben maar verder gegaan. Op mijn 16de had ik dus een ander lief en is er niks van gekomen. Kben er dan recentelijk achtergekomen dat zijn toen echt wel verder wou gaan maar dit dus niet ging.
Zoals je al kan raden is t toch zij waar mn gevoelens steeds voor terugkomen. As ik haar lang genoeg ni zie of hoor verdwijnen de gevoelens een beetje, maar vanaf het moment dak met haar praat of haar zie zijn deze direct terug.
't probleem waar ik nu dus mee zit is dat ik steeds twijfel of ik er voor moet gaan of het gwn negeren. Er is een moment geweest dak het haar wou zeggen, maar dit heb ik dan afgeblazen omdat ze me op een moment haar "broer" noemen (echte doodsteek). Ook durf ik t haar niet echt te zeggen omdat ze echt een goede vriendin is en ik dit ni zou willen kwijtraken.
Wat is jullie point of view hierop?
PS: langste tekst dak ooit op een forum heb getypt
Kzen nu 20 en 1,5 jaar vrijgezel. De relatie die ik ervoor had was tamelijk "echt" (ander woord effe kwijt
). Deze relatie was tegelijkertijd ook heel beperkend. Dit dan vooral door haar jaloezie. Daardoor ben ik nogal veel vrienden (vooral vrouwelijke ) kwijtgeraakt.Eén van die vriendinnen is al een jeugdvriendin van de lagere school. Ook veel mee op vakanties geweest en komen echt goed overeen. Ook haar heb ik dus moeten achterlaten voor mn lief toen. Zij is degene waar ik rond 14 jaar een jaartje ben mee samen geweest. Kwee da da wa jong is, mr tvoelde toen echt wel goe aan. Toen t uit was hadden we afgesproken om rond onze 16-17 jaar nog is te zien. Ik hechte er ni zoveel geloof aan en ben maar verder gegaan. Op mijn 16de had ik dus een ander lief en is er niks van gekomen. Kben er dan recentelijk achtergekomen dat zijn toen echt wel verder wou gaan maar dit dus niet ging.
Zoals je al kan raden is t toch zij waar mn gevoelens steeds voor terugkomen. As ik haar lang genoeg ni zie of hoor verdwijnen de gevoelens een beetje, maar vanaf het moment dak met haar praat of haar zie zijn deze direct terug.
't probleem waar ik nu dus mee zit is dat ik steeds twijfel of ik er voor moet gaan of het gwn negeren. Er is een moment geweest dak het haar wou zeggen, maar dit heb ik dan afgeblazen omdat ze me op een moment haar "broer" noemen (echte doodsteek
). Ook durf ik t haar niet echt te zeggen omdat ze echt een goede vriendin is en ik dit ni zou willen kwijtraken.Wat is jullie point of view hierop?
PS: langste tekst dak ooit op een forum heb getypt
