Als je ouders je op je 22ste nog op een dergelijke manier behandelen zit er iets fout in jullie onderlinge relatie hoor.
Ik woon zelf ook nog thuis maar ik heb al sinds mijn 16de zeer goede afspraken gemaakt met mijn ouders. We leven samen in hetzelfde huis maar we respecteren elkaars eigenheid en recht op zelfbeschikking.
In de praktijk komt het hier op neer: Ik laat mijn ouders altijd tijdig weten of ik thuis overnacht of niet. Ik verwittig mijn moeder tijdig als ik niet thuis kom eten, zodat ze niet voor een man teveel kookt. En over het algemeen praat ik gewoon vaak met mijn ouders. Zo hebben ze een idee van waar ik mee bezig ben en maken ze zich niet nodeloos zorgen.
In ruil daarvoor krijg ik ruime vrijheid in mijn doen en laten. Vriendinnen mogen hier thuis overnachten op voorwaarde dat we niet "storend" zijn bijvoorbeeld.
Een goede verstandhouding met uw ouders maakt het leven een pak aangenamer