a206100 zei:
Gonzo zei:Schitterend.
Da was toch om te lachen he?
achter geplaatst..Lulukai zei:
. Meestal zijn het vrouwen die meer begaan zijn met die zaken. Ik snap wat je bedoelt, maar ga niet akkoord met de voorbeelden die je geeft. Vooral dat laatste is inderdaad waar het om draait. Eens afgestudeerd zou het financiële absoluut geen probleem meer zijn, dat is zeker. 't Is dat ik tegen dan al ongeveer 30 jaar zou zijn, en ik ken weinig mensen die tot dan willen wachten om op hun eigen benen te gaan staan. Hoe je het ook draait of keert, het is iets dat ik moet overwegen...Avilowca zei:Het probleem is waarschijnlijk dat als je op je 30ste plots opstaat met het idee om nog eens 4 jaar universiteit te gaan doen uw partner dat niet zo fantastisch gaat vinden. Dat is toch compleet begrijpelijk? Op mijn 30ste zal ik waarschijnlijk ook wel andere plannen hebben en op die leeftijd mag je toch verwachten dat uw partner ongeveer op dezelfde golflengte zit.
Uw uitspraak over materiële obsessies vind ik vrij atypisch
Een huis of appartement, een auto, uiteindelijk gaat het om het veiligstellen van uw eigen toekomst. Het is een vorm van geborgenheid en zekerheid die je hebt, dan heb ik het vooral over een eigen woning. Bovendien moet je op die leeftijd toch rekening houden met het idee dat je vriendin/vrouw zwanger geraakt en dan is het uw plicht als ouder/echtgenoot om in te kunnen staan voor uw gezin.
Ik bedoel dat laatste niet in de klassieke vorm natuurlijk. Maar er komt een bepaald moment in een relatie waar je maturiteit voor de dag moet leggen.
VinnyFlanders zei:
tommie314 zei:
DesorteD zei:Dat is zelfs mogelijk in een relatie ge moet u gewoon een lief vinden dat daar mee om kan, met andere woorden een impulsief meiske
Inderdaad afstand is te onpraktisch voor haar om es efkes, over en't weer te gaan.lykmeraid zei:
Ik en een vriendin zaten gisteren ook te ruziën over het feit dat ze me altijd negeert wanneer ik een poging doe om lief voor haar te zijn. Ik heb het toch wel 2 maanden volgehouden, maar ik heb niet het eeuwig geduld. Gisteren er haar over aangesproken, maar zij zegt dat er niets is, maar het is net alsof ze geen enkele jongen vertrouwt. Enkele ogenblikken later ging het dan over het feit dat ik zogezegd altijd snak naar haar en toen zei dat ze ons geen kans gaf. Ze zei toen iets over welke toekomst, maar toen moest ze weg. Ik zit nog steeds 2 dagen te wachten wat ze nu juist bedoeld. Als ze morgen het alweer ontloopt, dan is het voor mij gedaan. Ik ga niet blijven wachten omdat ze denkt dat ik niet te vertrouwen ben...DaMasta zei:
Dat is inderdaad de droom/beeld/... dat al lang 'stil' aanwezig is, naast mijn andere interesses. 3 jaar geleden heb ik gekozen voor economie en ik doe dat graag, maar deels is dat een beeld dat mij 'opgedrongen' is (al klinkt dat wel negatiever dan het is) door mijn omgeving, en érgens zie ik mijn toekomst ook anders. Moeilijk uit te leggen. Mocht het iets anders, realistischer zijn met een mindere invloed op andere zaken zou ik de stap meteen zetten maar een keuze als deze ligt net iets moeilijker, deels om de reden die ik eerder al vermeldde: het maakt mij een heel aantal jaren financieel afhankelijk. Mijn ouders steunen mij er in (mijn pa zijn neef heeft trouwens ongeveer hetzelfde gedaan én heeft zo een prachtige carrière kunnen uitbouwen, dus dat speelt ook meephixiuZ zei:30 jaar... wat zou je dan nog doen als ik vragen mag? Geneeskunde studeren na uw huidige studies?
), maar momenteel zijn er dus meer factoren dan enkel mijn ouders. (al zijn meningen en ervaringen altijd welkom..)
