Mijn situatie:
Een tijdje geleden echt een geweldig meisje leren kennen, ik kende ze al langer maar nog niet zo goed. Ik vond ze wel altijd al enorm knap. Vorige week stond ik dus te wachten voor de aula want ik was iets vroeger daar, zij komt binnen en direct zoals altijd als zij mij zijt lacht ze weer geweldig mooi naar mij. Als ik haar zie krijg ik ook direct ne smile op mn gezicht. We beginnen dan te babellen, etc, wij gaan naast elkaar zitten in de aula. Heel de les hebben we gebabbeld. Daarna nog haar nummer gekregen, meegelopen tot aan haar kot enzo.
Zoals eerder vermeld kende ik ze wel al wat langer maar na die dag was ik toch helemaal weg van haar. Het moeilijk uit te leggen maar er was die dag zeker aantrekkingskracht tussen ons. Nu komt natuurlijk het probleem, zij heeft een lief. Ik heb al geprobeerd subtiel complimentjes te geven en ik zie wel dat ze het apprecieert aan hoe ze dan naar mij kijkt, maar ik kan bv nix zeggen over haar prachtige blauwe ogen of haar is vastpakken. En de drang om dat te doen is echt groot.
Nu weet ik dus niet echt wat te doen, gewoon vrienden blijven, negeren en haar naar mij laten komen, echt blijven proberen haar te verleiden of echt compleet van haar wegblijven. Gewoon vrienden blijven zal erg moeilijk voor mij zijn aangezien ik haar echt graag zie, en soms denk ik dat het minder pijnlijk zal zijn als ik gewoon van haar wegblijf. Ik kan natuurlijk ook proberen haar te verleiden en weg te kapen van haar lief, maar ze verkeert hier al lange tijd mee en ik denk niet dat het binnen een redelijke periode gaat gedaan zijn, en ze is ook heel trouw dus ik denk zeker niet dat ze hem ooit zou bedriegen.
Ook wat info over mezelf:
Ik moet een meisje altijd al even kennen voordat ik er een connectie (kon geen beter woord vinden) mee kan maken. Ook val ik niet zomaar op de eerste de beste, dus het is zeker niet omdat ik ook eens aandacht van een meisje krijg dat ik op haar val. Zij is echt speciaal, anders dan alle andere vrouwen. In mijn leven heb ik zo 2 vrouwen ontmoet, zij is de tweede. Niet alleen is ze prachtig vanbuiten, maar ze is gewoon zo lief tegen iedereen. Ze is zo enorm zachtaardig en ik ben er zeker van dat ik nooit ruzie met haar zou kunnen maken. Elke keer als ik in haar blauwe ogen kijk ben ik direct 'de weg kwijt'.
Andere vrouwen interesseren mij echt niet meer. Zo was er nog een knap meisje dat tegen mij begon dat ik vroeger wel altijd een toffe vond. Ik wist al wel langer dat zij geinteresseerd was in mij, maar die avond maakte ze mij dat nog eens duidelijk door eigelijk heel de avond bij mij te staan, altijd om iets te zeggen overdreven dicht tegen mij aan te komen staan. Zo zei ze bv. “Moet gij niemand playen deze avond?”, redelijk duidelijk dat ze zichzelf bedoelde. Toch kon ik alleen maar tegen haar praten over dat ene meisje en dat ze al een lief had enzo. Alle interesse in andere vrouwen, seks, uitgaan, etc is compleet weg, leren lukt moeilijk,... Elke keer als ik een knappe vrouw zie denk ik gewoon onbewust 'X is toch veel knapper en niemand heeft zo'n mooi karakter als zij' (over dat uiterlijk valt te discussieren, ieder zijn eigen smaak natuurlijk, maar iemand met zo'n mooi karakter als haar ga ik vrijwel zeker nooit meer tegenkomen)
Sorry voor de lange tekst, ik ben niet zo geweldig in teksten schrijven en er zullen waarschijnlijk veel nutteloze details instaan en ook veel informatie nog ontbreken. Maar ik moest dit gewoon ff neerschrijven, er is echt nog geen minuut voorbij gegaan de laatste week zonder dat ik aan haar moest denken. Nogmaals, dit meisje is zooo anders dan alle andere vrouwen, qua kledingstijl, muziekstijl, ... Geen enkele andere vrouw heeft mij ooit zo mijn interesse kunnen wekken, maar zij kan dat dus wel.