Ik voel mij al wat beter, maar om de verkeerde redenen vrees ik...
Ik kan nog steeds mijn gedachten niet van mijn ex afwenden, en ik ben er dus niet over. Toen ze het uitmaakte zei ze dat ze nog niet klaar was voor een relatie, ze niet veel tijd had en dat ze meer ruimte voor haarzelf wou. Ik weet dat velen van jullie dit als een excuus afschrijven, om mij niet te kwetsen ofzoiets, maar ik ken haar uiteindelijk nog het best en ik geloof haar echt.
Toen ik haar al kende maar we nog niet samen waren had ik gezien dat haar relatiestatus op facebook (waar ze veel actief is) 'single' was. Nadat ze het met mij uitmaakte had ze haar status veranderd van 'in een relatie met MH' naar gewoon niets, dus gewoon bij het veranderen heeft ze ipv op single te klikken op het witte vakje geklikt zodat er nu niks meer van haar relatiestatus op facebook staat. Hier heb ik nog niet eerder op gelet maar ik zie het wel als nog een teken dat ze wel de waarheid sprak.
Ook dat het het voor mij echt uit het niets leek te komen en wat haar nicht in de zomer zei doet mij haar geloven (want het lijkt wel alsof wij een slechte relatie hadden en zei een koude tante is, maar het was nie zo slecht als jullie het jullie voorstellen omdat ik enkel het slecht nieuws hier postte). De dag ervoor had ze nog gezegd dat ze van me hield en toen ik na school met haar mee naar de bus wandelde rijkte ze naar mijn hand en nam die stevig vast. Dat is iets wat ik alleen aan haar verliefdheid kan toeschrijven.
Ik heb toen vrij koel en los geantwoord, maar ik heb ook tegen haar gezegd dat ik het zeer spijtig vond dat ik haar dan niet op een ander moment ben tegengekomen, en dat we elkaar later wanneer de situatie anders is (en ik bedoel wanneer ze wel klaar is voor een relatie) mss opnieuw kunnen tegenkomen. Ze vond het "ook echt waar" spijtig en ze "hoopte het ook", vertelde ze. Ik heb dus een beetje gevist naar een antwoord of het tussen ons ooit nog goed zou kunnen komen, en volgens mij kan wat ze zei min of meer een soort van bevestiging zijn.
Het is dus wel duidelijk dat de reden dat ik mij beter voel alleen maar is omdat ik denk dat er nog hoop is dat we nog weer samen komen.
Ik heb nog helemaal niks van mij laten horen sinds het uit was, en zij ook aan mij ook niets. Als ik tegen volgende donderdag, één week nadat het uit is, nog steeds niks van haar heb gehoord ben ik van plan een neutraal berichtje te sturen, om te zien hoe het met haar gaat. Ik hoop toch dat ik eerder iets zal hebben gehoord van haar. Voor de rest is er nu ook zeer weinig activiteit van haar op plaatsen waar ze normaal veel mee bezig is, zoals bv. facebook. Dit kan ook eraan liggen dat ze nu haar proefexamens in school heeft, ik weet het niet.
Als ik eraan terugdenk merk ik ook op dat ze het uitmaakte de dag voor dat ik had voorgesteld dat ik bij haar thuis ging komen en haar ouders ging ontmoeten was, dat was dus mss te veel voor haar, die ene stap die ons net iets te kort bracht bij een echte, vaste relatie, waar ze nu niet klaar voor was.
Met andere meisjes praten helpt maar voor even, omdat ik telkens weer terug denk aan mijn ex en dat er voor mij niemand mee te vergelijken valt. Ik zou wel met andere meisjes kunnen gaan aanpappen, maar zou ten eerste t.o.v. hun al niet eerlijk zijn, en daarbij is er iets wat me gewoon tegenhoudt.
Voor mij zou zij het wachten zeker waard zijn (als het niet té lang is), maar ik weet niet of het wel slim is hoop te hebben en te vechten voor haar.
Ik heb duidelijk veel meer tijd gestoken in deze post dan ik in andere posts heb gestoken. Ik appreciëer het dus ook als wie reageert ook moeite doet om serieus en niet kinderachtig te zijn.
