Archief - Heb jij een lief: the sequel - deel 6
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Waximize.be
Legacy Member
Ik ga hier ook eens posten. Voor de meesten zal dit weer een rariteit zijn, gezien het verschil in leeftijd. Let op: dit kan mogelijks een zeer lange post worden!
Anderhalf jaar geleden leerde ik een (10 jaar) oudere vrouw kennen. We zagen elkaar om de maand wel eens, maar er was wel veel contact via sms. Reden? Zij had al 4,5 jaar een relatie. Er was volgens mij een zekere band, geen "gefriendzonede band". We hebben over die periode redelijk wat geflirt en ik heb er vorig jaar in september nog mee gekust (op haar initiatief) & op restaurant samen met (o.a.) haar werkgeefster geweest --> kon mij niet gerust laten onder tafel (niets té obsceen denken, danku!). Laten we het op wrijven houden.
De laatste 5 maanden hadden we weinig tot geen contact meer met elkaar. Af en toe hoorde ik dat ze me ging opbellen, maar dat kwam er eigenlijk nooit van. Niet bepaald proper... Niet het énige waar ik ooit een teleurgesteld gevoel bij had: er waren momenten dat ze uit zichzelf smste of belde, andere momenten reageerde ze niet als ik smste.
Toen ik (via via) hoorde dat haar relatie na 6 jaar erop zat, ging ik terug contact opzoeken. Ik vond van mezelf dat het wat vroeg was om er direct weer "op te vliegen" en haar uit te vragen op restaurant, maar als ik het niet had gedaan dan ging ik mij dat wel beklagen.
Maandag kwam ik onverwachts toe op haar werk, nu je moet weten dat de persoon voor wie zij werkt, mij ook een dienst bewezen had & ik wou die bedanken. Anders was ik niet langs gegaan hé. Goed, haar werkgeefster was aan het werk, dus zij kon even praten (daarna moest ze assisteren). Ik had ze zoveel te vertellen, echter kwam er bijna niets uit mijn mond. Zij was een spraakwaterval, ze was echt blij da ze me na al die tijd terug zag. De nodige kussen en knuffels waren op 5 minuten tijd zeer rijkelijk aanwezig. Echter voelde ik aan dat ze haar anders gedroeg dan de voorbije keren dat ik ze gesproken had.
Het warme gevoel dat ze mij keer op keer gaf, was nog steeds aanwezig, maar toch vond ik dat ze wat terughoudend was. Ik voelde dat ze mij iets belangrijk moest vertellen, al kwam dat niet meteen ter sprake.
Dinsdagavond had ik via E-mail wat uitleg gevraagd, waaronder de momenten dat ze me negeerde of niet belde wanneer ze dat wel ging doen + de vraag wat er precies scheelde. Ik dacht wel dat ze ooit haar E-mails zou lezen van de week.
Ze wist dat ik woensdag nog langs haar werk passeerde (werk nu ook in die omgeving), ze smste mij om 09u00 het volgende:
"Hey you. Net je E-mail gelezen. Slik. Wil je duidelijke taal? Dat vertel ik je in persoon. Te ingewikkeld. Dat is de reden waarom je liefde niet beantwoord wordt. Eerlijkheid dat verdien je, daarvoor respecteer ik je te véél. Bedankt voor je oprechtheid. Misschien tot straks. No hard feelings! X"
Een halfuur later las ik dat berichtje, ik dacht: "Fuck! Dit wordt een moeilijke confrontatie". Ik besloot later die dag toch nog bij haar langs te gaan.
Ik kom binnen in de wachtzaal en ze zegt: "kom maar binnen!" Zij was blijkbaar in de veronderstelling dat ik daar alle deuren kende, ik koos de deur van de praktijk zelf -> werkgeefster was bezig met een patiënt -> "Oeps".
Goed, ik zat uiteindelijk in de goeie kamer.
In principe moest ze aan het werk zijn & dat werd duidelijk niet geapprecieerd door haar werkgever. Ze moest intussen dan nog de boel opruimen (tussen 2 patiënten in). Ik praatte wat met haar bazin (kennis van mij) ondertussen. Uit de verte deed ze teken dat ik kost wa kost niet mocht weggaan & dat ik terug in haar bureau moest gaan.
Uiteindelijk doet ze zo'n héééééél verhaal dat haar vriend haar laten zitten heeft voor een ander enz. (+ het ging al een eind slecht) Long story short: Iets vóór dat ze mij leerde kennen (dus 1,5 jaar terug), heeft ze nog iemand anders leren kennen waarmee het nu klikt (afgelopen 5 - 6 maand ook al, maar ze zou nooit over de lijn gegaan zijn). Ze zei: "dat is de énige reden dat ik je... *zwijgt*". Ik zwijg ook en kijk haar aan. Ze neemt me stevig vast bij mijn handen/arm en zegt: "Ik wil je wel op het hart drukken dat ik je ook graag zie!!"
Na nog wat bij te praten (& knuffelen, al stond ik er niet bepaald voor open) ging ik weg en zei ze nog: "ik bel je nog wel.."
Waarop ik zei: "... efkes nie zeveren aub." --> Zij: "ik meen het!" (toen dacht ik in mijzelf: right.)
Nadien heb ik ze die dag wel nog via sms gehoord. In ieder geval wil ze me nog horen en gaat ze nog van haar laten horen (alsk het mag geloven tenminste!). Uiteindelijk wilt ze me nie in haar friendzone, allez ik heb dien indruk. Weliswaar een magere troost.
Ik heb al een paar opvliegende liefdes gekend, maar dit heb ik nog nooit gevoeld! Je kan zeggen dat ik er toch wel lang over doe om iets te ondernemen (in dat anderhalf jaar), maar eigenlijk had ik in het begin zoiets van: lijkt me gewoon wat geflirt, geloofde niet dat ik eigenlijk wel kans maakte bij haar. Heb het rustig z'n gangetje laten gaan.
Die ga ik niet snel kunnen vergeten. Ik ben nog steeds gek van haar!
Anderhalf jaar geleden leerde ik een (10 jaar) oudere vrouw kennen. We zagen elkaar om de maand wel eens, maar er was wel veel contact via sms. Reden? Zij had al 4,5 jaar een relatie. Er was volgens mij een zekere band, geen "gefriendzonede band". We hebben over die periode redelijk wat geflirt en ik heb er vorig jaar in september nog mee gekust (op haar initiatief) & op restaurant samen met (o.a.) haar werkgeefster geweest --> kon mij niet gerust laten onder tafel (niets té obsceen denken, danku!). Laten we het op wrijven houden.
De laatste 5 maanden hadden we weinig tot geen contact meer met elkaar. Af en toe hoorde ik dat ze me ging opbellen, maar dat kwam er eigenlijk nooit van. Niet bepaald proper... Niet het énige waar ik ooit een teleurgesteld gevoel bij had: er waren momenten dat ze uit zichzelf smste of belde, andere momenten reageerde ze niet als ik smste.
Toen ik (via via) hoorde dat haar relatie na 6 jaar erop zat, ging ik terug contact opzoeken. Ik vond van mezelf dat het wat vroeg was om er direct weer "op te vliegen" en haar uit te vragen op restaurant, maar als ik het niet had gedaan dan ging ik mij dat wel beklagen.
Maandag kwam ik onverwachts toe op haar werk, nu je moet weten dat de persoon voor wie zij werkt, mij ook een dienst bewezen had & ik wou die bedanken. Anders was ik niet langs gegaan hé. Goed, haar werkgeefster was aan het werk, dus zij kon even praten (daarna moest ze assisteren). Ik had ze zoveel te vertellen, echter kwam er bijna niets uit mijn mond. Zij was een spraakwaterval, ze was echt blij da ze me na al die tijd terug zag. De nodige kussen en knuffels waren op 5 minuten tijd zeer rijkelijk aanwezig. Echter voelde ik aan dat ze haar anders gedroeg dan de voorbije keren dat ik ze gesproken had.
Het warme gevoel dat ze mij keer op keer gaf, was nog steeds aanwezig, maar toch vond ik dat ze wat terughoudend was. Ik voelde dat ze mij iets belangrijk moest vertellen, al kwam dat niet meteen ter sprake.
Dinsdagavond had ik via E-mail wat uitleg gevraagd, waaronder de momenten dat ze me negeerde of niet belde wanneer ze dat wel ging doen + de vraag wat er precies scheelde. Ik dacht wel dat ze ooit haar E-mails zou lezen van de week.
Ze wist dat ik woensdag nog langs haar werk passeerde (werk nu ook in die omgeving), ze smste mij om 09u00 het volgende:
"Hey you. Net je E-mail gelezen. Slik. Wil je duidelijke taal? Dat vertel ik je in persoon. Te ingewikkeld. Dat is de reden waarom je liefde niet beantwoord wordt. Eerlijkheid dat verdien je, daarvoor respecteer ik je te véél. Bedankt voor je oprechtheid. Misschien tot straks. No hard feelings! X"
Een halfuur later las ik dat berichtje, ik dacht: "Fuck! Dit wordt een moeilijke confrontatie". Ik besloot later die dag toch nog bij haar langs te gaan.
Ik kom binnen in de wachtzaal en ze zegt: "kom maar binnen!" Zij was blijkbaar in de veronderstelling dat ik daar alle deuren kende, ik koos de deur van de praktijk zelf -> werkgeefster was bezig met een patiënt -> "Oeps".
Goed, ik zat uiteindelijk in de goeie kamer.
In principe moest ze aan het werk zijn & dat werd duidelijk niet geapprecieerd door haar werkgever. Ze moest intussen dan nog de boel opruimen (tussen 2 patiënten in). Ik praatte wat met haar bazin (kennis van mij) ondertussen. Uit de verte deed ze teken dat ik kost wa kost niet mocht weggaan & dat ik terug in haar bureau moest gaan. Uiteindelijk doet ze zo'n héééééél verhaal dat haar vriend haar laten zitten heeft voor een ander enz. (+ het ging al een eind slecht) Long story short: Iets vóór dat ze mij leerde kennen (dus 1,5 jaar terug), heeft ze nog iemand anders leren kennen waarmee het nu klikt (afgelopen 5 - 6 maand ook al, maar ze zou nooit over de lijn gegaan zijn). Ze zei: "dat is de énige reden dat ik je... *zwijgt*". Ik zwijg ook en kijk haar aan. Ze neemt me stevig vast bij mijn handen/arm en zegt: "Ik wil je wel op het hart drukken dat ik je ook graag zie!!"
Na nog wat bij te praten (& knuffelen, al stond ik er niet bepaald voor open) ging ik weg en zei ze nog: "ik bel je nog wel.."
Waarop ik zei: "... efkes nie zeveren aub." --> Zij: "ik meen het!" (toen dacht ik in mijzelf: right.)
Nadien heb ik ze die dag wel nog via sms gehoord. In ieder geval wil ze me nog horen en gaat ze nog van haar laten horen (alsk het mag geloven tenminste!). Uiteindelijk wilt ze me nie in haar friendzone, allez ik heb dien indruk. Weliswaar een magere troost.
Ik heb al een paar opvliegende liefdes gekend, maar dit heb ik nog nooit gevoeld! Je kan zeggen dat ik er toch wel lang over doe om iets te ondernemen (in dat anderhalf jaar), maar eigenlijk had ik in het begin zoiets van: lijkt me gewoon wat geflirt, geloofde niet dat ik eigenlijk wel kans maakte bij haar. Heb het rustig z'n gangetje laten gaan.
Die ga ik niet snel kunnen vergeten. Ik ben nog steeds gek van haar!
Zarnikon
Legacy Member
-=MansorY=- zei:Ik ga hier ook eens posten. Voor de meesten zal dit weer een rariteit zijn, gezien het verschil in leeftijd. Let op: dit kan mogelijks een zeer lange post worden!
Anderhalf jaar geleden leerde ik een (10 jaar) oudere vrouw kennen. We zagen elkaar om de maand wel eens, maar er was wel veel contact via sms. Reden? Zij had al 4,5 jaar een relatie. Er was volgens mij een zekere band, geen "gefriendzonede band". We hebben over die periode redelijk wat geflirt en ik heb er vorig jaar in september nog mee gekust (op haar initiatief) & op restaurant samen met (o.a.) haar werkgeefster geweest --> kon mij niet gerust laten onder tafel (niets té obsceen denken, danku!). Laten we het op wrijven houden.
De laatste 5 maanden hadden we weinig tot geen contact meer met elkaar. Af en toe hoorde ik dat ze me ging opbellen, maar dat kwam er eigenlijk nooit van. Niet bepaald proper... Niet het énige waar ik ooit een teleurgesteld gevoel bij had: er waren momenten dat ze uit zichzelf smste of belde, andere momenten reageerde ze niet als ik smste.
Toen ik (via via) hoorde dat haar relatie na 6 jaar erop zat, ging ik terug contact opzoeken. Ik vond van mezelf dat het wat vroeg was om er direct weer "op te vliegen" en haar uit te vragen op restaurant, maar als ik het niet had gedaan dan ging ik mij dat wel beklagen.
Maandag kwam ik onverwachts toe op haar werk, nu je moet weten dat de persoon voor wie zij werkt, mij ook een dienst bewezen had & ik wou die bedanken. Anders was ik niet langs gegaan hé. Goed, haar werkgeefster was aan het werk, dus zij kon even praten (daarna moest ze assisteren). Ik had ze zoveel te vertellen, echter kwam er bijna niets uit mijn mond. Zij was een spraakwaterval, ze was echt blij da ze me na al die tijd terug zag. De nodige kussen en knuffels waren op 5 minuten tijd zeer rijkelijk aanwezig. Echter voelde ik aan dat ze haar anders gedroeg dan de voorbije keren dat ik ze gesproken had.
Het warme gevoel dat ze mij keer op keer gaf, was nog steeds aanwezig, maar toch vond ik dat ze wat terughoudend was. Ik voelde dat ze mij iets belangrijk moest vertellen, al kwam dat niet meteen ter sprake.
Dinsdagavond had ik via E-mail wat uitleg gevraagd, waaronder de momenten dat ze me negeerde of niet belde wanneer ze dat wel ging doen + de vraag wat er precies scheelde. Ik dacht wel dat ze ooit haar E-mails zou lezen van de week.
Ze wist dat ik woensdag nog langs haar werk passeerde (werk nu ook in die omgeving), ze smste mij om 09u00 het volgende:
"Hey you. Net je E-mail gelezen. Slik. Wil je duidelijke taal? Dat vertel ik je in persoon. Te ingewikkeld. Dat is de reden waarom je liefde niet beantwoord wordt. Eerlijkheid dat verdien je, daarvoor respecteer ik je te véél. Bedankt voor je oprechtheid. Misschien tot straks. No hard feelings! X"
Een halfuur later las ik dat berichtje, ik dacht: "Fuck! Dit wordt een moeilijke confrontatie". Ik besloot later die dag toch nog bij haar langs te gaan.
Ik kom binnen in de wachtzaal en ze zegt: "kom maar binnen!" Zij was blijkbaar in de veronderstelling dat ik daar alle deuren kende, ik koos de deur van de praktijk zelf -> werkgeefster was bezig met een patiënt -> "Oeps".
Goed, ik zat uiteindelijk in de goeie kamer.
Uiteindelijk doet ze zo'n héééééél verhaal dat haar vriend haar laten zitten heeft voor een ander enz. (+ het ging al een eind slecht) Long story short: Iets vóór dat ze mij leerde kennen (dus 1,5 jaar terug), heeft ze nog iemand anders leren kennen waarmee het nu klikt (afgelopen 5 - 6 maand ook al, maar ze zou nooit over de lijn gegaan zijn). Ze zei: "dat is de énige reden dat ik je... *zwijgt*". Ik zwijg ook en kijk haar aan. Ze neemt me stevig vast bij mijn handen/arm en zegt: "Ik wil je wel op het hart drukken dat ik je ook graag zie!!"
Na nog wat bij te praten (& knuffelen, al stond ik er niet bepaald voor open) ging ik weg en zei ze nog: "ik bel je nog wel.."
Waarop ik zei: "... efkes nie zeveren aub." --> Zij: "ik meen het!" (toen dacht ik in mijzelf: right.)
Nadien heb ik ze die dag wel nog via sms gehoord. In ieder geval wil ze me nog horen en gaat ze nog van haar laten horen (alsk het mag geloven tenminste!). Uiteindelijk wilt ze me nie in haar friendzone, allez ik heb dien indruk. Weliswaar een magere troost.
Ik heb al een paar opvliegende liefdes gekend, maar dit heb ik nog nooit gevoeld! Je kan zeggen dat ik er toch wel lang over doe om iets te ondernemen (in dat anderhalf jaar), maar eigenlijk had ik in het begin zoiets van: lijkt me gewoon wat geflirt, geloofde niet dat ik eigenlijk wel kans maakte bij haar. Heb het rustig z'n gangetje laten gaan.
Die ga ik niet snel kunnen vergeten. Ik ben nog steeds gek van haar!
tl;dr
Tha_nOn
Legacy Member
Apex zei:"Hey, ik weet dat dit u zal kwetsen,
maar ik wil de waarheid zeggen.
Ik ben onlangs tot het besef gekomen
dat ik niet klaar ben voor een echte relatie.
Ik wil meer ruimte voor mezelf,
ik vind het echt erg dat ik het zo
moet zeggen en ik weet dat het laf is
maar ik wil je niet aan het lijntje houden,
ge verdient iemand beter en dat gun ik u ook,
ik het dat je het begrijpt."
Ik ben dus nu juist gedumpt voor de derde keer in mijn leven... (sms)
Het doet toch nog echt pijn, want zo verliefd als op deze was ik nooit
o ironie
en ge hebt er niet eens kunnen opzitten op deze
@polletpoulet zijne maat
vind zijn kledingstijl wel wa derover, ni direct mijne smaak, de enige/voornaamste reden waarom hij wss wel goed scoort is omdat hij eruit ziet alsof hij zelfzeker is en met plezier in het leven staat (maw tis eerder dat hij uitstaalt dat ge er leuke/interessante dingen mee kunt beleven dan dat hij zich zo enorm emo kleedt)
Apex
Legacy Member
6 string addict zei:
Leuk geprobeerd om mij uit te lokken
.Areknia zei:
Ik heb nog teruggestuurd, en heb daarin laten blijken dat ik wel een beetje gekwetst ben maar het gewoon aanvaard en het nie het einde van de wereld is voor mij.
Ik heb gezegd dat ik al langer twijfelde of ze wel écht verliefd op mij was geweest (omdat ik zoveel moeite moest doen), maar daar antwoordde ze op "Nee ik was wel echt verliefd op u! Echt da wil ik niet dat je daar aan twijfelt". Ik zei ook dat ze mij eerder had moeten zeggen dat ze niet klaar was voor een echt relatie, daar antwoorde ze op dat ze nie de verkeerde beslissing wou maken. Gezien de situatie (wel verliefd maar niet klaar voor een relatie) zei ik dan maar dat ik wou dat ik ze dan later was tegengekomen wanneer ze wel klaar was, en dat we elkaar dan later mss ook nog kunnen 'tegenkomen'. Dat hoopte ze zelf ook en ze zei ook dat het moeilijk ging zijn maar ze toch vrienden wou blijven. Ik antwoorde dat ik haar moeilijk als vriend zou kunnen zien, maar ik wel nog contact wou houden als zij da wou. The end.
Mephisto zei:Apex, 't is natuurlijk jammer voor u als ge ze echt zag zitten, maar zó onverwacht vind ik het niet.Op basis van uw comments leek ze toch weinig moeite te doen... Had je het zelf enigszins voelen aankomen? En was er aanleiding voor haar sms of kwam die uit het niets?
PS, cliché bovenhalen: ander en heter hé.
Het kwam wel vrij onverwacht omdat er geen echt aanleiding was, maar toch verdacht ik iets.
Maarja, ik ga nie wachten tot ze wel klaar is ofzo. Ander beter en heter idd
.n9ne zei:Manman Apex, had ge nu ni beter naar 9lives geluisterd?
Ge bedoelt zeker naar u geluisterd? Want in dit topic worden toch alle opties waarvan ge al weet dat ge ze hebt voorgesteld
.n9ne zei:
Da was dan ook nie bij mijn laatste ex dat ik dat zei, bij haar keek ik nie zo rond naar iemand anders.
qdbp zei:
Ja haha
Bram
Legacy Member
Als ze zelfs al de moeite nie neemt om het tegen u gezicht te zeggen, mor het begod in sms moet doen (over den telefoon zou'k nu nog aanvaardbaar vinden)... Hoe lang zijn jullie samen geweest Apex? 't Is nie fijn om te moeten zeggen tegen iemand, maar op deze manier the easy way out kiezen. Buh...
Gelijk ze zeggen, gelijk ge al gezegd zult geweest zijn en gelijk ge ongetwijfeld momenteel nie echt wilt horen of geloven: "Ge zijt beter af, een ander en heter".
Om hier even op terug te komen:
) 'kga hem nog een kans geven'
FFFFFUUUUUUUUUUUU
Gelijk ze zeggen, gelijk ge al gezegd zult geweest zijn en gelijk ge ongetwijfeld momenteel nie echt wilt horen of geloven: "Ge zijt beter af, een ander en heter".
Om hier even op terug te komen:
Deze week nog eens lang met haar zitten babbelen, over vanalles en nog wat, ook haar relatie, da ze het echt niemer zag zitten blablabla. 's Avonds spreekt ze mij aan op msn 'kheb nen langen brief naar hem geschreven' (the ironyBram zei:
) 'kga hem nog een kans geven'FFFFFUUUUUUUUUUUU
Michster
Legacy Member
-=MansorY=- zei:Ik ga hier ook eens posten. Voor de meesten zal dit weer een rariteit zijn, gezien het verschil in leeftijd. Let op: dit kan mogelijks een zeer lange post worden!
Anderhalf jaar geleden leerde ik een (10 jaar) oudere vrouw kennen. We zagen elkaar om de maand wel eens, maar er was wel veel contact via sms. Reden? Zij had al 4,5 jaar een relatie. Er was volgens mij een zekere band, geen "gefriendzonede band". We hebben over die periode redelijk wat geflirt en ik heb er vorig jaar in september nog mee gekust (op haar initiatief) & op restaurant samen met (o.a.) haar werkgeefster geweest --> kon mij niet gerust laten onder tafel (niets té obsceen denken, danku!). Laten we het op wrijven houden.
De laatste 5 maanden hadden we weinig tot geen contact meer met elkaar. Af en toe hoorde ik dat ze me ging opbellen, maar dat kwam er eigenlijk nooit van. Niet bepaald proper... Niet het énige waar ik ooit een teleurgesteld gevoel bij had: er waren momenten dat ze uit zichzelf smste of belde, andere momenten reageerde ze niet als ik smste.
Toen ik (via via) hoorde dat haar relatie na 6 jaar erop zat, ging ik terug contact opzoeken. Ik vond van mezelf dat het wat vroeg was om er direct weer "op te vliegen" en haar uit te vragen op restaurant, maar als ik het niet had gedaan dan ging ik mij dat wel beklagen.
Maandag kwam ik onverwachts toe op haar werk, nu je moet weten dat de persoon voor wie zij werkt, mij ook een dienst bewezen had & ik wou die bedanken. Anders was ik niet langs gegaan hé. Goed, haar werkgeefster was aan het werk, dus zij kon even praten (daarna moest ze assisteren). Ik had ze zoveel te vertellen, echter kwam er bijna niets uit mijn mond. Zij was een spraakwaterval, ze was echt blij da ze me na al die tijd terug zag. De nodige kussen en knuffels waren op 5 minuten tijd zeer rijkelijk aanwezig. Echter voelde ik aan dat ze haar anders gedroeg dan de voorbije keren dat ik ze gesproken had.
Het warme gevoel dat ze mij keer op keer gaf, was nog steeds aanwezig, maar toch vond ik dat ze wat terughoudend was. Ik voelde dat ze mij iets belangrijk moest vertellen, al kwam dat niet meteen ter sprake.
Dinsdagavond had ik via E-mail wat uitleg gevraagd, waaronder de momenten dat ze me negeerde of niet belde wanneer ze dat wel ging doen + de vraag wat er precies scheelde. Ik dacht wel dat ze ooit haar E-mails zou lezen van de week.
Ze wist dat ik woensdag nog langs haar werk passeerde (werk nu ook in die omgeving), ze smste mij om 09u00 het volgende:
"Hey you. Net je E-mail gelezen. Slik. Wil je duidelijke taal? Dat vertel ik je in persoon. Te ingewikkeld. Dat is de reden waarom je liefde niet beantwoord wordt. Eerlijkheid dat verdien je, daarvoor respecteer ik je te véél. Bedankt voor je oprechtheid. Misschien tot straks. No hard feelings! X"
Een halfuur later las ik dat berichtje, ik dacht: "Fuck! Dit wordt een moeilijke confrontatie". Ik besloot later die dag toch nog bij haar langs te gaan.
Ik kom binnen in de wachtzaal en ze zegt: "kom maar binnen!" Zij was blijkbaar in de veronderstelling dat ik daar alle deuren kende, ik koos de deur van de praktijk zelf -> werkgeefster was bezig met een patiënt -> "Oeps".
Goed, ik zat uiteindelijk in de goeie kamer.
Uiteindelijk doet ze zo'n héééééél verhaal dat haar vriend haar laten zitten heeft voor een ander enz. (+ het ging al een eind slecht) Long story short: Iets vóór dat ze mij leerde kennen (dus 1,5 jaar terug), heeft ze nog iemand anders leren kennen waarmee het nu klikt (afgelopen 5 - 6 maand ook al, maar ze zou nooit over de lijn gegaan zijn). Ze zei: "dat is de énige reden dat ik je... *zwijgt*". Ik zwijg ook en kijk haar aan. Ze neemt me stevig vast bij mijn handen/arm en zegt: "Ik wil je wel op het hart drukken dat ik je ook graag zie!!"
Na nog wat bij te praten (& knuffelen, al stond ik er niet bepaald voor open) ging ik weg en zei ze nog: "ik bel je nog wel.."
Waarop ik zei: "... efkes nie zeveren aub." --> Zij: "ik meen het!" (toen dacht ik in mijzelf: right.)
Nadien heb ik ze die dag wel nog via sms gehoord. In ieder geval wil ze me nog horen en gaat ze nog van haar laten horen (alsk het mag geloven tenminste!). Uiteindelijk wilt ze me nie in haar friendzone, allez ik heb dien indruk. Weliswaar een magere troost.
Ik heb al een paar opvliegende liefdes gekend, maar dit heb ik nog nooit gevoeld! Je kan zeggen dat ik er toch wel lang over doe om iets te ondernemen (in dat anderhalf jaar), maar eigenlijk had ik in het begin zoiets van: lijkt me gewoon wat geflirt, geloofde niet dat ik eigenlijk wel kans maakte bij haar. Heb het rustig z'n gangetje laten gaan.
Die ga ik niet snel kunnen vergeten. Ik ben nog steeds gek van haar!
K denk niet da ge er ooit iets meer uit zult krijgen als superbestfriends ofzo ze kerel. Inderdaad wel klote voor u dat ze u zo lang 'aan het lijntje hield', maarja...
Anders mss met gamerboy eens naar de hoeren gaan?(j/k)
Be4sT
Legacy Member
Meisje leren kennen, er mee afgesproken en alles ging goed.
Misschien was ze een beetje zat (ik had een fles wijn gekocht, die we samen hebben opgedronken) maar ze knuffelde veel, gaf constant complimentjes en flirtte in mijn ogen wel. (wat ik niet erg vond) Een paar dagen later vraag ik om nog is af te spreken, maar ze wil niet met als reden dat ze denkt dat ik kwaad ben op haar? (unknown reason) Maar ik zeg dat ik ze wel tof vind, en er meer uit wil halen waarop ze antwoord dat onze vriendschap niet kapot mag gaan doordat ik iets anders voel voor haar, dan zij voor mij.
Friendzone: fuck off.
Misschien was ze een beetje zat (ik had een fles wijn gekocht, die we samen hebben opgedronken) maar ze knuffelde veel, gaf constant complimentjes en flirtte in mijn ogen wel. (wat ik niet erg vond) Een paar dagen later vraag ik om nog is af te spreken, maar ze wil niet met als reden dat ze denkt dat ik kwaad ben op haar? (unknown reason) Maar ik zeg dat ik ze wel tof vind, en er meer uit wil halen waarop ze antwoord dat onze vriendschap niet kapot mag gaan doordat ik iets anders voel voor haar, dan zij voor mij.
Friendzone: fuck off.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.