Vergeef me dat ik een dubbelaccount heb gemaakt om (kort) mijn verhaal te doen

.
Op het eerste zicht lijk ik een gelukkige 20 jarige jongen die alles heeft, maar schijn bedriegt...
Ik ben op jonge leeftijd al geconfronteerd geweest met overlijdens van familieleden, ik heb mijn vader zijn kanker zien overwinnen en enkele dagen voor mijn 18de verjaardag ben ik mijn moeder kwijtgeraakt door een verkeersongeval (nog wel enkele weken in coma gelegen, maar ze was niet meer te redden...).
Ik ben dus snel volwassen geworden, weet hoe het echte leven in elkaar zit enzo en ik denk dat de meesten wel zullen begrijpen dat mijn hoofd tijdens de verwerkingsperiode niet naar een vriendin stond.
Dat verwerkingsproces bleek complexer dan eerst gedacht waardoor ik veel tijd heb verloren, maar nu gaat alles terug goed met mij

.
Gedurende die periode had ik wel enkele flirts, maar ik durfe toen geen relatie aan te gaan.
Geleidelijkaan begon ik meer open te staan voor een relatie, maar ik moet zeggen dat ik heel wat kieskeuriger ben geworden... Ik wil zo geen pubervriendinnetje die denkt dat de hele wereld aan haar voeten ligt, ik wil iemand waar ik me mee kan amuseren, maar waar je tegelijkertijd ook diepgaande gesprekken mee kunt voeren, iemand die weet dat het leven ook uit minder leuke dingen bestaat,...
Zo'n vrouw ben ik al 2 keer tegengekomen, maar steeds zitten ze dus al in een (lange) relatie dus dat is dan weer op niets uitgedraaid... En als er dan waren die iets voor mij voelden, dan voelde ik niets voor hen vanwege bovenstaande redenen...
Conclusie; ik val op de verkeerde, en de verkeerde vallen op mij:doh:
Zijn er eigenlijk nog mensen die zoiets gelijkaardigs meemaken? Specifiek op zoek zijn naar die ene?
Misschien is er nog hoop want vanacht ben ik iemand tegengekomen op een feestje: zowat dezelfde interesses, enkele gemeenschappelijke vrienden, goedlachs, optimistisch, ik ben haar alleen kwijtgeraakt toen ze naar het wc ging:doh:. Seffes eens zoeken op facebook of ik haar kan vinden of is dat not done?