Op 25-jarige leeftijd moogt ge da anders wel al eens zeggen vind ik. De laatste jaren toen ik er eens met iemand over praatte was het altijd van 'ge moet daar ni achter zoeken, da komt wel'. Wel dat is dus de grootste zever die er bestaat en wordt meestal gezegd door mensen die veel geluk gehad hebben en die al jaren verkeren. In de jaren dat ik actief op zoek was had ik regelmatig wat afspraakjes en wat gesmos, maar een deftige relatie is er nooit uit voortgekomen.
Het laatste jaar doe ik gewoon mijn ding en ben ik niet meer actief op zoek en ik heb gewoon niemand leren kennen, laat staan iemand die mij boeit en waarbij het al wederzijds zou zijn. Ik zou momenteel echt niet weten waar ik iemand moet vinden waar ik mijn pijlen op kan richten.
Volgens de meesten hier is het uitgaansleven niet de beste manier om iemand te leren kennen. Ben ik misschien wel met akkoord, zeker omdat ik ook al 25 ben en geen zin meer heb om nog te gaan fuiven en doen, maar wat zijn dan wel de goeie manieren? Mijn vriendenkring bestaat voor 99% uit jongens, en als er al is een meiske opduikt is het de vriendin van iemand. Per uitzondering kan er is een single meiske mee uitgaan maar ofwel boeit ze me niet ofwel boei ik haar niet.
Het is gewoon een vicieuze cirkel, en hoe ouder ge wordt hoe moeilijker en hoe gefrustreerder het je maakt. Ik ben nu sinds kort gaan alleen wonen en kan perfect mijn plan trekken en mijn zaken regelen, maar toch is er iets wat nog ontbreekt in mijn leven, en laat dat nu net hetgeen zijn dat ge niet zelf in de hand hebt.