Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 32

LaBuenaVida zei:

Wanneer hebben jullie de ouders ontmoet van jullie partner?

Ik ben nu ongeveer zo'n 4 weken samen met iemand en zou vrijdag eens eens langsgaan bij haar thuis (ze woont nog bij haar ouders). Nu al enorm veel stress..

Klik om te vergroten...

Was ook na een maand ongeveer, papa had een sleutel en kwam te pas en te onpas binnen om te werken in mijn huis. Naar privacy toe, moesten ze dus wel op de hoogte gebracht worden. Ze hadden mij net uitgenodigd om te komen eten toen ik zei dat ik iemand had leren kennen. "pak ik hem dan ook mee?" "bahjaa zeker, hebben we dat ook ineens achter de rug!" tegen mijn man gezegd dat als mijn moeder krampachtig AN bleef spreken, ze zich duidelijk niet op haar gemak voelt. Mama heeft geen woord AN gesproken, ondanks een totaal ander dialect bleef ze de hele tijd West-Vlaams babbelen

LaBuenaVida zei:

Wanneer hebben jullie de ouders ontmoet van jullie partner?

Ik ben nu ongeveer zo'n 4 weken samen met iemand en zou vrijdag eens eens langsgaan bij haar thuis (ze woont nog bij haar ouders). Nu al enorm veel stress..

Klik om te vergroten...

Wel...
Ik zou voor de eerste keer de ouders van mijn huidige madam leren kennen.
En ook voor de eerste keer haar officieel meenemen bij mijn ouders.
Vorige vriendinnen hadk daar eigenlijk niet over nagedacht enz.
Maar wij zijn eigenlijk al sinds oktober aan het aanmodderen (tis allemaal nogal opt gemak).

LaBuenaVida zei:

Wanneer hebben jullie de ouders ontmoet van jullie partner?

Ik ben nu ongeveer zo'n 4 weken samen met iemand en zou vrijdag eens eens langsgaan bij haar thuis (ze woont nog bij haar ouders). Nu al enorm veel stress..

Klik om te vergroten...

Na 1 maand samen een kleine week bij haar ouders gaan logeren om kerst te vieren met haar familie (ze is Duits).

LaBuenaVida zei:

Wanneer hebben jullie de ouders ontmoet van jullie partner?

Ik ben nu ongeveer zo'n 4 weken samen met iemand en zou vrijdag eens eens langsgaan bij haar thuis (ze woont nog bij haar ouders). Nu al enorm veel stress..

Klik om te vergroten...

Content in uw plaats bro

Ik kan mij dat zelfs niet meer herinneren. Ik weet gewoon nog dat ik mijn ex had meegenomen naar huis maar haar niet echt voorgesteld heb als zijnde mijn lief, das organisch gegroeid zeker?
Haar ma zelfde. Ik weet enkel nog dat ik blijkbaar wel een goede indruk heb achtergelaten.
Haar pa heb ik nooit ontmoet, en heb er ook niet achter gevraagd.

6 maand single hier, de breuk was totaal niet mijn keuze maar soit...
Na een maand terug beginnen afspreken met m'n ex (als vrienden) maar ik bleef maar hopen.
Uiteindelijk zelf gezegd dat we beter een tijdje afstand nemen om alles te laten bekoelen.
Na alles maanden hebben opgekropt in een depressie beland, hulp gaan zoeken etc... uiteindelijk gaat het nu terug goed sinds een paar weken en besloten om terug af te spreken als vrienden.

Ondertussen sterk genoeg en had geen hoop meer (anders was ik niet gegaan), ondertussen ook 4 dates gehad en 1x seks onlangs, helpt ook wel.

Chill avondje gehad met ex, alles uitgelegd, maar zij vind het raar dat ik na 5 maanden begin te daten en 1x seks heb gehad.

Het is nota bene zij die het heeft uitgemaakt, ze heeft het er blijkbaar zelf nog moeilijk mee, ik ook maar ik probeer voort te gaan. En na 5 maanden terug daten kan denk ik wel imo?
Ik snap er iig niks van.

Dacht ze dan dat je eeuwig om haar ging treuren?
De band van ex en vriendschap werkt niet altijd dus als ik jou was zou ik gewoon alle contact verbreken en move on? Al die dramaqueen shit krijg je alleen maar hoofdpijn van.

KingNine zei:

6 maand single hier, de breuk was totaal niet mijn keuze maar soit...
Na een maand terug beginnen afspreken met m'n ex (als vrienden) maar ik bleef maar hopen.
Uiteindelijk zelf gezegd dat we beter een tijdje afstand nemen om alles te laten bekoelen.
Na alles maanden hebben opgekropt in een depressie beland, hulp gaan zoeken etc... uiteindelijk gaat het nu terug goed sinds een paar weken en besloten om terug af te spreken als vrienden.

Ondertussen sterk genoeg en had geen hoop meer (anders was ik niet gegaan), ondertussen ook 4 dates gehad en 1x seks onlangs, helpt ook wel.

Chill avondje gehad met ex, alles uitgelegd, maar zij vind het raar dat ik na 5 maanden begin te daten en 1x seks heb gehad.

Het is nota bene zij die het heeft uitgemaakt, ze heeft het er blijkbaar zelf nog moeilijk mee, ik ook maar ik probeer voort te gaan. En na 5 maanden terug daten kan denk ik wel imo?
Ik snap er iig niks van.

Klik om te vergroten...

Terug daten moet je imo geen standaard tijd op plakken. Als je voelt dat je klaar bent ervoor dan is dat zo. Ik ben na 2 maand beginnen daten maar de relatie met mijn ex was naar mijn gevoel al 6 maanden gedaan. Ik heb er in die laatste 6 maanden om getreurd en daarna niet meer

Kleuter logica: het is niet omdat ik genoeg heb van een speeltje, dat een ander er mee mag spelen...

Myllan zei:

Dacht ze dan dat je eeuwig om haar ging treuren?
De band van ex en vriendschap werkt niet altijd dus als ik jou was zou ik gewoon alle contact verbreken en move on? Al die dramaqueen shit krijg je alleen maar hoofdpijn van.

Klik om te vergroten...

Ik geef nog enorm veel om haar en ze is nog steeds mijn beste vriendin. Maar ik kon het eindelijk een plaats geven en ben ook gewoon eerlijk geweest. Zij had dan ook duidelijk gemaakt dat haar gevoelens te weinig zijn en wou geen seks meer etc... ok. Als ik na 5 maand van bil ga vind ze het ineens lastig.. Zij is er zelf nog niet aan toe zegt ze.

Ik lig nu terug in de knoop en het feit dat ze het er nog steeds zelf lastig mee heeft zegt toch iets dat ze nog steeds gevoelens heeft. Het is wel 't een of 't ander... begrijpen wie begrijpen kan.

Duidelijk dees dus =>

Mulan zei:

Kleuter logica: het is niet omdat ik genoeg heb van een speeltje, dat een ander er mee mag spelen...

Klik om te vergroten...

Jong ik denk niet dat het (momemteel) nuttig is om tijd & moeite in te steken.

LaBuenaVida zei:

Wanneer hebben jullie de ouders ontmoet van jullie partner?

Ik ben nu ongeveer zo'n 4 weken samen met iemand en zou vrijdag eens eens langsgaan bij haar thuis (ze woont nog bij haar ouders). Nu al enorm veel stress..

Klik om te vergroten...

Haar ma en stiefpa was na 3 dagen ofzo.
Pa en stiefma was een maand of 2 denk ik.

Mijn ouders zijn omgekeerd dan serieus streng op dat vlak. Ik heb nog maar één relatie gehad, maar mbt mijn zus hebben ze al laten vallen dat ze hare nieuwe vriend (als die er moets zijn) de eerste 3-4 maand niet willen zien.
Bij mijn vriendin heeft dat bijna een jaar geduurd, nu goed das een ander verhaal.

LaBuenaVida zei:

Wanneer hebben jullie de ouders ontmoet van jullie partner?

Ik ben nu ongeveer zo'n 4 weken samen met iemand en zou vrijdag eens eens langsgaan bij haar thuis (ze woont nog bij haar ouders). Nu al enorm veel stress..

Klik om te vergroten...

Enkele dagen voor onze trouw

Haar vader had ik wel al eens even via een videocall gezien...

ondertussen gemerkt dat de dating apps mij niet liggen

+ de ene week ben ik bezig met mijn dochtertje en vergt dat al mijn tijd.
en de andere week ben ik bezig met de dingen die ik de week ervoor niet kan doen (cfr lopen,...)probeer ik wat af te spreken met vrienden en veel helpen bij mijn ouders sinds mijn vader zwaar ziek is.

Dus veel tijd om nieuwe mensen te leren kennen heb ik niet.
Denk dat ik pas echt volledig er voor ga openstaan eens alle zaken wat op zijn plooi vallen bij mijn ouders. Want dat is toch een periode van stress.

+ ik leer mensen graag liever in het echt kennen dan wat eerste connecties leggen via een schermke, want dat gaat mij gewoon minder af.

dus atm still single of ze moeten uit de lucht komen vallen

eerste relatie mijn toenmalige vriendin na een week of 4 voorgesteld bij mijn ouders en omgedraaid
en nu met vorige denk ik dat het maar 8 dagen geduurd heeft...

LaBuenaVida zei:

Wanneer hebben jullie de ouders ontmoet van jullie partner?

Klik om te vergroten...

Bij mij was dat een zo'n 9 a 10 maand nadat we samen waren. Ik had ze leren kennen op Erasmus in Zweden en toen we daarna beiden terug naar ons land vertrokken ging ik haar voor het eerst bezoeken in Japan. Ik ben toen meteen ook een paar weken bij haar thuis blijven slapen.

Op weg van het station tot bij haar thuis was ik kweetnihoe nerveus. Ik dacht dat die haar pa mij buiten ging jagen met een samuraizwaard.

Ik zat constant maar te vragen van "is dit beleefd genoeg?" en "hoe zegt ge dat beleefd?" enzovoort. Maar eens ik daar binnen was, was al die stress meteen weg. Ik werd daar enorm warm ontvangen en heb sindsdien altijd een zeer goede relatie gehad met haar ouders. Ik heb haar moeder zelfs meegepakt naar mijn favoriete metalkroeg. XD

fearofthedark zei:

Spoiler

ondertussen gemerkt dat de dating apps mij niet liggen

+ de ene week ben ik bezig met mijn dochtertje en vergt dat al mijn tijd.
en de andere week ben ik bezig met de dingen die ik de week ervoor niet kan doen (cfr lopen,...)probeer ik wat af te spreken met vrienden en veel helpen bij mijn ouders sinds mijn vader zwaar ziek is.

Dus veel tijd om nieuwe mensen te leren kennen heb ik niet.
Denk dat ik pas echt volledig er voor ga openstaan eens alle zaken wat op zijn plooi vallen bij mijn ouders. Want dat is toch een periode van stress.

+ ik leer mensen graag liever in het echt kennen dan wat eerste connecties leggen via een schermke, want dat gaat mij gewoon minder af.

dus atm still single of ze moeten uit de lucht komen vallen

eerste relatie mijn toenmalige vriendin na een week of 4 voorgesteld bij mijn ouders en omgedraaid
en nu met vorige denk ik dat het maar 8 dagen geduurd heeft...

Klik om te vergroten...

Ik zou je aanraden eens speeddating te proberen, zo krijg je toch een eerste indruk, en mensen gaan daar toch echt naartoe om achteraf nog te kunnen daten met iemand dat hen aanspreekt.

(Zelf heb ik van 2 vrouwen eens onder mijn voeten gehad, omdat we hadden gematched, maar ik niet meer wou daten erna, omdat dat "niet het concept was". Heb ik begrip voor getoond.)

Jammer dat bij de huidige generatie al bijna raar is als je iemand aanspreekt op café of daarbuiten, mensen praten gewoon niet meer met elkaar, alles via een stom schermke.
Hier wel fan van datingapps en gaat vlot, maar verkies nog liever oldschool aanspreken irl.

KingNine zei:

Jammer dat bij de huidige generatie al bijna raar is als je iemand aanspreekt op café of daarbuiten, mensen praten gewoon niet meer met elkaar, alles via een stom schermke.
Hier wel fan van datingapps en gaat vlot, maar verkies nog liever oldschool aanspreken irl.

Klik om te vergroten...

Ik vind dat altijd zo overroepen, die "generaties" vergelijken. Toen ik 16-18 was, voor smartphones en facebook, was de drempel om wildvreemden (en zeker knappe deernes!) aan te spreken ook hoog hoor. Ik denk dat als er nu een beetje een "klik" is, mensen aanspreken nog altijd werkt. Het is uiteindelijk niet of tinder en consoorten veel zoden aan de dijk brengen als er geen werkelijke ontmoeting komt.

Agreed with Sylverscythe, ik ben nogal ne sociale op café (en ik zit daar toch al gauw twee halve dagen per maand ofzo ) en ik durf mij er al wel eens tussen gooien in een gesprek met random mensen, meestal wordt dat gewoon op zijn minst gedoogd, regelmatig geapprecieerd en ja soms is het meteen duidelijk dat het niet op prijs gesteld wordt (maar dan ga je terug naar de groep waar je mee vertrokken bent en is er niks aan de hand als je ego dat wat aankan).

Plus ik zie echt regelmatig hier en in andere topics verschijnen, ja het is zo moeilijk om iemand aan te spreken, niemand die doet dat nog, etc etc.

Het lijkt mij, dat dat echt niet zo veel moeilijker is geworden als vroeger, af en toe beetje durf hebben en klein beetje weten wat je moet zeggen en je komt al ver.

Niet dat ik hier de grote Casanova ben he voor de duidelijkheid, ik dacht enkel wat tegengas te geven voor: Jammer dat bij de huidige generatie al bijna raar is als je iemand aanspreekt op café of daarbuiten, mensen praten gewoon niet meer met elkaar, alles via een stom schermke.

Mijn ervaring is dat dat met dat raar zijn heus nog wel meevalt, hier en daar zal je eens een halve minuut in een akward situatie belanden, maar dat was vroeger vast ook zo, zolang je niet binnenvalt met AMAI GIJ SE HETE POES GODVERDEKKE U ZOU IK TOCH WEL EENS GEIRE PLATRIJDEN ZE, is t ergste dat er kan gebeuren dat men duidelijk maakt dat je je niet moet mengen in een gesprek ofzo. En je moet het klein beetje kunnen inschatten ook natuurlijk, mensen die een hele avond hun stoel niet verlaten tenzij om snel snel eens naar de wc te gaan, ja die gaan minder openstaan dan andere die aan den toog liggen te zwanzen met den barman/vrouw of al eens een dansmoveke placeren.

Ik spreek ook constant wildvreemden aan op café en dergelijke. Da's dan niet om een lief te zoeken maar gewoon om te tetteren. Ik ga daar een beetje hetzelfde mee om als AreVee. Ik zeg ne keer proost en dan zie ik meestal aan de lichaamstaal wel of ze zin hebben om te praten of niet. Als dat niet zo is, dan trek ik mij terug en verder geen probleem. Een gesprek in stand houden doet ge ook met twee dus ik maak mij niet te veel zorgen over wat ik moet zeggen of wat als het stil valt of zo. Als het stil valt is dat niet erg.

Ik zie dat niet speciaal als een kwestie van durven maar gewoon als een karaktertrek. Ik ben heel extravert en als ik doodmoe vertrek op mijn werk is er niks dat mijn batterijen beter oplaadt dan eens goe over koetjes en kalfjes zeveren op café, eventueel tegen wildvreemden.

Da's ook niet speciaal goed of slecht naar mijn mening. Soms hoor ik van mensen: "Amai, da's toch ferm hoe gij contacten legt" en soms hoor ik: "Gij kunt soms toch wel veel babbelen zenne". Het is gewoon wat het is.