Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 32
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Bloembak
Legacy Member
Voor het goed en wel begonnen is, ga je toch ook niet 130 km verhuizen en inwonen bij iemand? En toch al zeker niet met een peuter die naar school gaat?
Ik ken de situatie niet, maar als de vader helemaal niet in beeld is, en ze ook dat kindje elk weekend bij haar heeft, dan zou ik toch ook niet zo snel geneigd zijn om telkens zo ver te reizen (met kind, of een kind dat ze dan bij de grootouders moet droppen, maar wat als er dan iets is etc...)
Ik ken de situatie niet, maar als de vader helemaal niet in beeld is, en ze ook dat kindje elk weekend bij haar heeft, dan zou ik toch ook niet zo snel geneigd zijn om telkens zo ver te reizen (met kind, of een kind dat ze dan bij de grootouders moet droppen, maar wat als er dan iets is etc...)
S.conceiçao7
Legacy Member
Bloembak zei:
ik had het dan wel over de weekends dat ze het kind niet had hé,
dat ik dan toch verwachte dat ze naar mij kwam.
de weekends dat ze het kind wel had, ging ik wel naar haar gaan; geen probleem.
maar dat doet allemaal weinig ter zake, het feit zit em dat ze simpelweg de trein ni wil nemen, dat ik steeds naar daar moet....
en daar weiger ik op in te gaan. dat ze zelf niets van moeite wil doen. ik was vorig weekend in antwerpen, en is ze ook nie langs gekomen, nogtans dicht bij haar deur. zal ook te ver geweest zijn voor madam :')
Mulan
Legacy Member
zarathustra zei:
We hadden 13 man gevraagd, geen zin in een feest of veel poespas maar directe familie krijgt wel een attest want heeft recht op een dag (attesten ruim op tijd opgestuurd naar hen) vrij van de werkgever... Als er dan al zever komt van "dat kan ik zomaar niet regelen hoor!" tja... Ze werken ook allemaal gewoon in loondienst geen jobs waarbij het ècht lastig is om vrij te nemen etc. Mijn zus is ook op een vrijdag getrouwd, gek dat daar ruim 20 man (niet allemaal rechtstreekse familie ;p) bij kon zijn...
Wie wil komen, zal komen denk ik dan...
gumball4000
Legacy Member
Mulan zei:We hadden 13 man gevraagd, geen zin in een feest of veel poespas maar directe familie krijgt wel een attest want heeft recht op een dag (attesten ruim op tijd opgestuurd naar hen) vrij van de werkgever... Als er dan al zever komt van "dat kan ik zomaar niet regelen hoor!" tja... Ze werken ook allemaal gewoon in loondienst geen jobs waarbij het ècht lastig is om vrij te nemen etc. Mijn zus is ook op een vrijdag getrouwd, gek dat daar ruim 20 man (niet allemaal rechtstreekse familie ;p) bij kon zijn...
Wie wil komen, zal komen denk ik dan...
Wie echt naar een trouw wil gaan, zal zelfs verlof nemen. Zou zonder probleem verlof nemen als een goede kameraad zou trouwen.
Confronterend, maar ook wel goed op te zien wie u wel/niet de moeite vindt te komen.
Het doet hier alleen soms pijn, weten dat de situatie wss nooit zal normaliseren. Dit terwijl vrienden\kennissen\eender ander mens perfect bij zn eigen ouders kan met zijn vriend/vriendin.
@Guazala: zo nog niet proberen verkopen ha, wel goed gevonden!
Mulan
Legacy Member
Gogh, zoals je leest is dat niet "voor eender wie" ook zo een evidentie
Mensen gaan het ook niet aan de grote klok hangen he... Wij gaan wél frequent bij mijn ouders, maar ook die hebben al gezegd dat ze niet gelukkig zijn met mijn partnerkeuze omdat hij niet in HUN beeld past van ideale schoonzoon. Pech voor hen want ik kies nog steeds zelf met wie ik mijn leven deel.
Mijn moeder zei het zo: "ik kan er niets negatiefs over zeggen he! T'is ne braven en hij ziet u graag!" en zonder woorden zegt ze er eigenlijk bij "maar ik kan er ook niets positiefs over zeggen" Maar zij hebben er zich bij neergelegd dat hij andere zaken belangrijk vindt dan zij doen. Dat hij anders denkt, anders doet en dat hun dochter niets tekort komt. Dat hun dochter het veel erger kon treffen. En vooral dat die dochter een volwassen vrouw is die zelf haar keuzes maakt en zélf zei: "nee, hij is alles behalve perfect. Maar ik ook niet. En zo lang ik dat niet ben, mag ik dat ook niet verwachten van mijn partner."
Mensen gaan het ook niet aan de grote klok hangen he... Wij gaan wél frequent bij mijn ouders, maar ook die hebben al gezegd dat ze niet gelukkig zijn met mijn partnerkeuze omdat hij niet in HUN beeld past van ideale schoonzoon. Pech voor hen want ik kies nog steeds zelf met wie ik mijn leven deel.
Mijn moeder zei het zo: "ik kan er niets negatiefs over zeggen he! T'is ne braven en hij ziet u graag!" en zonder woorden zegt ze er eigenlijk bij "maar ik kan er ook niets positiefs over zeggen"
Maar zij hebben er zich bij neergelegd dat hij andere zaken belangrijk vindt dan zij doen. Dat hij anders denkt, anders doet en dat hun dochter niets tekort komt. Dat hun dochter het veel erger kon treffen. En vooral dat die dochter een volwassen vrouw is die zelf haar keuzes maakt en zélf zei: "nee, hij is alles behalve perfect. Maar ik ook niet. En zo lang ik dat niet ben, mag ik dat ook niet verwachten van mijn partner."TheBud
Legacy Member
Sir WarCry III zei:
Hier zou ik zeker niet van uit gaan. Iedereen heeft zo zijn jeugd trauma's die ze moeten verwerken.
Na de dood van mijn vader is mijn moeder heel labiel/onzeker geworden en is zo goed als op iedereen beginnen afreageren die rond haar zat, vooral dan op mij. Wat niet eenvoudig was als een prille puber van circa 14.
Ik heb toen de wijze les geleerd om op mijn strepen te staan, mijn grenzen te zetten, en mijn moeder duidelijk te maken wat wel/niet kon. Ik was na een paar jaar haar verbaal/fysiek geweld moe, alsook haar constante stroom aan beschuldigingen dat ik de dood van mijn vader had veroorzaakt. We hebben erg lang een zwaar verziekte relatie gehad, maar dat is ondertussen wel terug in orde. Op voorwaarde dat ze respect kan opbrengen, en de grenzen respecteert. Ik zal er geen probleem van maken om haar definitief buiten te gooien als ze terug zou hervallen, gelukkig is dat niet meer nodig.
Het kan dus wel, maar je moet het wel afdwingen. En heel bewust omgaan met de persoon in kwestie.
Sir WarCry III
Legacy Member
TheBud zei:
Ik snap eigenlijk niet goed waar ge op doelt met "Hier zou ik niet vanuit gaan". Hebt ge misschien de indruk dat ik zei dat hij moest breken met zijn moeder? Gumball antwoordde dat hij daar over heeft nagedacht maar ik heb dat niet geschreven noch aangeraden in mijn post. Ik zie in uw post vooral een voorbeeld van hetzelfde wat ik mijn post stond. Namelijk trauma's verwerken en grenzen leren stellen.
In mijn geval heb ik voor bepaalde tijd wel wat afstand genomen van ons ma omdat ze niet echt goed reageerde op het feit dat ik op mijn strepen begon te staan. Ik heb echter wel de deur langs mijn kant open gehouden en duidelijk gemaakt wat kon, wat niet kon en dat er ook nog steeds liefde was van mijn kant. Het heeft lang geduurd maar uiteindelijk heeft ze ook ingezien hoe ze bezig was en wat effect dat had op haar omgeving. Ze is natuurlijk ook wel in therapie geweest.
Eens ze oprecht moeite begon te doen is onze relatie dan ook beginnen beteren maar uiteraard was zelfs dat niet op 1 2 3 gepiept. Ze herviel zo nu en dan nog wel eens maar het verschil is dat ze aanvaarde dat ik haar daarop wees en moeite deed om ermee te stoppen. Langs mijn kant kwam er dan de toegeving dat ik daar minder zwaar aan tilde en moeite deed om het te relativeren. Relaties tussen mensen is altijd iets waar langs beide kanten hard aan gewerkt moet worden.
Als zij echter geen moeite gedaan zou hebben en het allemaal maar van mij moest komen, dan zou ik dus ook mijn afstand behouden hebben. Volgens mij moet ge daar wel mentaal op voorbereid zijn maar mij lijkt het gezondst om altijd de optie van een betere relatie open te houden zolang uw grenzen (en ook die van haar) erin gerespecteerd kunnen worden. Op die manier geeft ge ook een plaats aan het verlangen naar die gezonde relatie en het verdriet voor het gebrek daaraan.
TheBud
Legacy Member
Sir WarCry III zei:
Je gaat ervan uit dat mensen die zeggen dat ze zoiets niet nemen, zelf een dergelijke situatie niet kennen. Maar ik kan je verzekeren dat ik ook niet "de tools" had om me te verweren, ik stond er ook helemaal alleen voor, maar dat heeft mij niet heeft belet om er iets aan te doen.
Sir WarCry III
Legacy Member
TheBud zei:
Ah, dat was in ieder geval niet mijn bedoeling. Sorry als het zo overkwam.
Zoals je zelf ook zegt had je vroeger die "tools" ook niet. Dat betekent dat je die agressie toen ook nog gewoon onderging. Zo te horen zit Gumball ook nog in die fase en mijn doel met die zin was vooral om uit te leggen hoe het mogelijk is voor iemand om in zo'n situatie te zitten en misschien wel lange tijd te blijven zitten.
Dat is natuurlijk een ongezonde situatie en daar moet iets aan gedaan worden. Wat jij beschrijft is imo de juiste manier en ook wat ik hem aanraad in mijn post. Trauma's verwerken en grenzen leren stellen/bewaken.
Jonas89
Legacy Member
Mulan zei:Gogh, zoals je leest is dat niet "voor eender wie" ook zo een evidentie
Mensen gaan het ook niet aan de grote klok hangen he... Wij gaan wél frequent bij mijn ouders, maar ook die hebben al gezegd dat ze niet gelukkig zijn met mijn partnerkeuze omdat hij niet in HUN beeld past van ideale schoonzoon. Pech voor hen want ik kies nog steeds zelf met wie ik mijn leven deel.
Mijn moeder zei het zo: "ik kan er niets negatiefs over zeggen he! T'is ne braven en hij ziet u graag!" en zonder woorden zegt ze er eigenlijk bij "maar ik kan er ook niets positiefs over zeggen"
oei
Mulan
Legacy Member
Jonas89 zei:
Die ook niet
Tja, wij maken er gewoon veel minder "spel" rond, het is echt zo van "wij zouden hem niet kiezen maar jij blijkbaar wel. Tja, als hij jou maar goed behandelt.. Bon, wat moet ge hebben om te drinken?"
Het is geen "oorlog" of veldslag bij elke ontmoeting, niet het gevoel alsof je moet kiezen,... En dat is toch veel belangrijker? Dat er op een beschaafde manier kan worden omgegaan met elkaar? Er respect voor hebben dat een ander anders is.
Shyheim
Legacy Member
Mulan zei:Gogh, zoals je leest is dat niet "voor eender wie" ook zo een evidentie
Mensen gaan het ook niet aan de grote klok hangen he... Wij gaan wél frequent bij mijn ouders, maar ook die hebben al gezegd dat ze niet gelukkig zijn met mijn partnerkeuze omdat hij niet in HUN beeld past van ideale schoonzoon. Pech voor hen want ik kies nog steeds zelf met wie ik mijn leven deel.
Mijn moeder zei het zo: "ik kan er niets negatiefs over zeggen he! T'is ne braven en hij ziet u graag!" en zonder woorden zegt ze er eigenlijk bij "maar ik kan er ook niets positiefs over zeggen"
Meanwhile moet ik de perfectie zelve zijn.
Gelukkig is dat voor mij niet zo moeilijk.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.