Myllan
Legacy Member
HUSKE zei:
Nou lekker dan.
Zijn zaken zoals huisvesting, financiële regeling etc beter niet eerst besproken geweest voor je überhaupt ergens aan begint?
Daarbij als ze soort van ergens ermee heeft ingestemd, hoe dan ook, dan moet ze zich daarbij houden en niet terugkrabbelen.
Ik raad je aan om hier toch eens heel goed over na te denken en praat dit heel klaar en duidelijk uit. Laat je niets opdringen wat je gevoel niet wilt en je gezond verstand te boven gaat.
Dat gaat zo hard niet werken en dan moet je dat ook nog eens aan je kind gaan uitleggen en die heeft zich ondertussen misschien al is gehecht geraakt aan je vriendin etc...
Duidelijke communicatie is zeer belangrijk is dit geval.
Ik zelf ben paar jaar geleden iets begonnen met een man die reeds een kind had en bij ons heeft het bijna 5 maanden geduurd voor ik zijn dochtertje zelf heb mogen (kunnen) leren kennen.
We waren er beide mee akkoord om toch eventjes te zien of het tussen ons goed zat en dan pas haar erbij te betrekken. En met goed zitten bedoel ik of we op zo'n belangrijke zaken wel een beetje op dezelfde golflengte zaten.
Daarna waren we de ene week bij hem en de andere bij mij thuis en tijdens da vakanties als ze bij hem was, gewoon de hele periode bij hem (praktischer slaapkamer dochter) maar heel af en toe toch wel bij mij.
De weekends dat ze bij hem was en in het begin toen ze nog niet naar school ging was dat om de week, was die hele periode heilig voor hem en dat respecteerde ik ook gewoon.
Zo heilig zelfs dat hij er de naam Petrus aan heeft overgehouden.
En dat ging zo tot we zijn gaan samenwonen.
Mij stoorde dat absoluut niet want naast het leven dat wel samen hadden hadden we ook ons eigen leven nog altijd.
Nu ik begrijp je ergens wel want in ons geval was hij het die er op het eind op aandrong op zsm samen te wonen maar dus zoals ik al eerder zei, duidelijke communicatie is heel belangrijk.
Ook en vooral in het belang van het kind, hij/zij heeft hier niet om gevraagd.
We waren er beide mee akkoord om toch eventjes te zien of het tussen ons goed zat en dan pas haar erbij te betrekken. En met goed zitten bedoel ik of we op zo'n belangrijke zaken wel een beetje op dezelfde golflengte zaten.
Daarna waren we de ene week bij hem en de andere bij mij thuis en tijdens da vakanties als ze bij hem was, gewoon de hele periode bij hem (praktischer slaapkamer dochter) maar heel af en toe toch wel bij mij.
De weekends dat ze bij hem was en in het begin toen ze nog niet naar school ging was dat om de week, was die hele periode heilig voor hem en dat respecteerde ik ook gewoon.
Zo heilig zelfs dat hij er de naam Petrus aan heeft overgehouden.
En dat ging zo tot we zijn gaan samenwonen.
Mij stoorde dat absoluut niet want naast het leven dat wel samen hadden hadden we ook ons eigen leven nog altijd.
Nu ik begrijp je ergens wel want in ons geval was hij het die er op het eind op aandrong op zsm samen te wonen maar dus zoals ik al eerder zei, duidelijke communicatie is heel belangrijk.
Ook en vooral in het belang van het kind, hij/zij heeft hier niet om gevraagd.
.
.
.