Mulan zei:
Wat de baby op de kamer betreft: hij dacht dat zo een kleintje snel door slaapt en dus geen kik zal geven. Toen ik probeerde uit te leggen dat die wenen om aan te geven dat ze honger hebben, ik licht aan ga steken om die te nemen, de hond die bij ons op de kamer slaapt daar ook op zal reageren, die baby verschoont moet worden en een boertje moet laten,.. Was zijn antwoord: "kan je dat dan niet beneden gaan doen? Als ik moet werken is mijn slaap wel belangrijk he..." Maar heb hem toch wel aan zijn verstand gekregen dat ik niet X keer per nacht met een boreling in het donker de trap op en af ga gaan omdat hij er de noodzaak niet van in ziet de kamer naast de onze vrij te maken...
Daarnaast wil ik bewust geen baby op onze kamer. Ten eerste slapen wij altijd met het raam open, wat in de winter wil zeggen dat het hier onder de 10 graden is.
Ten tweede ben ik zelf een superlichte slaper die bij het minste wakker wordt. Dan heb ik liever dat onze pruts haar zuchtjes, kreetjes, snurkjes en scheetjes een paar meter verder laat zodat ik niet bij het minste wakker zal worden
Een ander voordeel van het kindje dicht bij u te houden is dat ge meestal al wakker zijt op het moment dat ze beginnen te 'piepen'/bewegen omdat ze honger hebben i.p.v. dat ze echt aan het wenen zijn. En als ge kunt slapen met de hond op uw kamer, zou het mij verbazen dat ge dat niet kunt met een baby? (zoveel lawaai maakt ne pasgeboren baby niet terwijl die slaapt - zwaardere problemen daargelaten, maar dan kunt ge ze nog altijd op de andere kamer schuiven :v)
Ge doet wat ge wilt hé, ik heb uiteindelijk ook al op 4 maand die van mij buitengestoken omdat die toen
- doorsliep
- in een bedje apart sliep (niet meer aan het bed vastgemaakt)
- wakker werd als ik moest opstaan om pipi te doen
dus niemand werd er gelukkiger van om hem willens nillens bij ons op de kamer te houden, en buiten de richtlijn van wiegedood was er ook geen reden meer toe
maar de periode dat hij nog nachtvoedingen had (en 's nachts geen nieuwe pamper meer nodig had) waren zo gemakkelijk: hij maakt geluid, ik leg hem aan, ik schuif hem terug in dat bed na 20 minuten, ik slaap :v
Ik zou u ook ook aanraden om sowieso geen groot licht aan te steken bij nachtvoedingen, ongeacht of ge in uw kamer blijft/de babykamer of naar beneden gaat, omdat ze een dag-nacht ritme moeten leren (en dus na verloop van tijd langer slapen en minder pipi doen 's nachts), en ook voor uzelf is het net iets makkelijker om weer in slaap te raken zonder eerst een halfuur met groot licht aan te zitten.
Mulan zei:
Ik heb absoluut geen ochtendhumeur, dus ga ik mezelf de nodige stress besparen en de nachtdiensten op mij nemen. Ik ga tenslotte overdag powernaps kunnen nemen (hopelijk!) wat op zijn werk moeilijk zal kunnen!
Iedereen zijn situatie is anders obviously, maar de eerste maand (zeker) zat ik continu op mijn tandvlees, ongeacht of ik powernaps had kunnen nemen overdag (meestal nope). Het is ne goeie balans zoeken met zijn twee, maar ergens gaat uwe wederhelft zich toch moeten realiseren dat hij een paar maand (minimum) vermoeid zal gaan werken (zelfs als hij nooit iets van de nachtshift moet overnemen).
edit: en hier zal ik het bij laten, tis niet alsof ik alle kennis in pacht heb \o/, ge moet doen wat het beste is voor u (twee) om door een zware periode te geraken