Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 31

Ik hoor toch ook graag af en toe iets van mijn lief, maar smsen om te smsen is ook wat raar. Ik zou er zelf denk ik wel niet mee omkunnen als mijn lief mij amper iets laat weten. Het hangt er vanaf ook hoe vaak je elkaar ziet. Als dat om den dag is, maakt dat niet zo veel uit maar als je elkaar alleen in het weekend ziet bvb, zou ik wel zot worden als er ik voor de rest niets van hoor.

Ik krijg toch ook graag op regelmatige basis een teken van leven.
Het excuus 'ik heb geen tijd' vindk zo een beetje te gemakkelijk... Een berichtje sturen duurt welgeteld 10 seconden. Ergens op je dag kan je toch wel 10 seconden vrij maken?
Maar constant zitten sturen hoeft voor mij niet.

Wij wonen samen dus ja, als ik haar een paar dagen niet zou horen of zien zou ik wel ongerust zijn

Maar toen we nog niet samen woonden, had ik hetzelfde als jou, graag toch op z'n minst één berichtje op een dag om te laten weten hoe de dag was, of gewoon om slaapwel te zeggen of whatever. Dat vind ik fijn. Zij deed dat niet graag of dacht daar niet altijd aan, maar ze deed het wel voor mij. Ik was daar dan ook wel wat makkelijker in, in de zin dat ik dan geen vijf berichten op drie uur ging sturen als ze niet onmiddellijk antwoordde.

Arne zei:

Ik vind dat toch ook maar bizar. Allee, toch in een min of meer vaste relatie. Ik stuur wel graag over en weer eigenlijk. Zo een ganse dag niks horen zonder reden, ik zou daar op den duur redelijk pissed van worden, en paranoide.

Klik om te vergroten...

You have no idea...
Ze heeft ook veel “foute” vrienden en heeft niet de beste jeugd gehad.

glashelder zei:

Wij wonen samen dus ja, als ik haar een paar dagen niet zou horen of zien zou ik wel ongerust zijn

Maar toen we nog niet samen woonden, had ik hetzelfde als jou, graag toch op z'n minst één berichtje op een dag om te laten weten hoe de dag was, of gewoon om slaapwel te zeggen of whatever. Dat vind ik fijn. Zij deed dat niet graag of dacht daar niet altijd aan, maar ze deed het wel voor mij. Ik was daar dan ook wel wat makkelijker in, in de zin dat ik dan geen vijf berichten op drie uur ging sturen als ze niet onmiddellijk antwoordde.

Klik om te vergroten...

Dit omvat het wel mooi.
Ik durf daar soms in te overdrijven, zij net van de wereldbol te verdwijnen.
Ik heb 8j in een relatie gezeten waarbij 2j samenwonen. Zij is het daarentegen gewend om veel vrijheid te hebben.
2 uitersten he. Ik probeer me wel aan te passen en me in te houden. Ik geef ze vaak haar ruimte (ook hier in huis).
Zij leert hopelijk ook dat ik graag eens iets van haar hoor. Een “goeiemorgen” of “slaapwel” zou ik al apprecieren

Tailball zei:

Dit omvat het wel mooi.
Ik durf daar soms in te overdrijven, zij net van de wereldbol te verdwijnen.
Ik heb 8j in een relatie gezeten waarbij 2j samenwonen. Zij is het daarentegen gewend om veel vrijheid te hebben.
2 uitersten he. Ik probeer me wel aan te passen en me in te houden. Ik geef ze vaak haar ruimte (ook hier in huis).
Zij leert hopelijk ook dat ik graag eens iets van haar hoor. Een “goeiemorgen” of “slaapwel” zou ik al apprecieren

Klik om te vergroten...

Ja, dat is elkaar wat zoeken. Mijn vriendin had nog nooit een (serieuze) relatie gehad en was ook heel veel vrijheid gewend; ze moest nooit achter iemand kijken. Dus voor haar was het ook enorm wennen, terwijl ik van de ene samenwoonrelatie naar de andere ging, so to speak. Dat heeft wat gewring gekost en soms wat moeilijk gesprekken en wat traantjes (waarbij de conclusie altijd was dat het gewoon wat wennen was), maar uiteindelijk is het wel gelukt, gewoon omdat we elkaar graag zien en dan werk je daar allemaal wel aan.

Sommigen (waar ik al eens mee ben gaan praten) zeggen ook dat het mogelijk de leeftijd is.
Zij wordt 20, ik ben er 29. Dat sluit ik natuurlijk ook niet uit.

Latrelatie hier, dus aangezien we mekaar heel weinig zien chatten we dagelijks. Ook meerdere keren per week videochat. Het is al een paar keer gebeurd dat ze zich wat afzonderde na een slecht dag op het werk maar dan had ze wel het fatsoen dat te melden vooraf. We wijn geen van beide "clingy" en gunnen mekaar veel vrijheid, maar die dagelijkse berichtjes zijn wel aangenaam als signaal "Hey ik denk nog steeds aan je".

Tailball zei:

Sommigen (waar ik al eens mee ben gaan praten) zeggen ook dat het mogelijk de leeftijd is.
Zij wordt 20, ik ben er 29. Dat sluit ik natuurlijk ook niet uit.

Klik om te vergroten...

Ik zou gewoon altijd eerlijk blijven zeggen hoe ge u over bepaalde dingen voelt. Mijn vriend was ook veel vrijheid gewend en die heeft zich al serieus aangepast voor mij. Maar dan heb ik ook wel moeten zeggen wanneer iets mij stoorde anders had hij het niet door

Tailball zei:

Sommigen (waar ik al eens mee ben gaan praten) zeggen ook dat het mogelijk de leeftijd is.
Zij wordt 20, ik ben er 29. Dat sluit ik natuurlijk ook niet uit.

Klik om te vergroten...

Ja, ik denk dat dat wel eens een factor kan zijn. Maar goed, voor 't zelfde geld zijn jullie gewoon twee verschillende personen op dat vlak. En da's niet erg, maar dan weet je dat je daar rekening mee moet houden (zij wat vaker eraan denken om te sturen, jij niet ongerust of boos zijn als ze het eens vergeet).

glashelder zei:

Ja, dat is elkaar wat zoeken. Mijn vriendin had nog nooit een (serieuze) relatie gehad en was ook heel veel vrijheid gewend; ze moest nooit achter iemand kijken. Dus voor haar was het ook enorm wennen, terwijl ik van de ene samenwoonrelatie naar de andere ging, so to speak. Dat heeft wat gewring gekost en soms wat moeilijk gesprekken en wat traantjes (waarbij de conclusie altijd was dat het gewoon wat wennen was), maar uiteindelijk is het wel gelukt, gewoon omdat we elkaar graag zien en dan werk je daar allemaal wel aan.

Klik om te vergroten...

Dit. Zo is dat in mijn relatie ook gegaan. Dat is niet altijd makkelijk geweest maar is wel gelukt en is volgens mij ook de reden dat het zo goed gaat tussen ons. er is jaren geleden 1 groot struikelblok geweest waardoor we eigenlijk beslist hadden om er een punt achter te zetten zelfs. Maar dan maanden nadien toch nog beslist om het nog ne keer te proberen. Al de moeilijkheden en traantjes waren al achter de rug toen, en op dat moment waren we zover gevorderd dat we elks met een notitieboekske zaten op te schrijven wat er nu precies belangrijk was voor de andere. Sindsdien hebben we het altijd heel goed gehad samen. Het belangrijke is ook dat we alle 2 onafhankelijk van elkaar ervoor gekozen hebben dat we toch bij elkaar wilden zijn.

Hav1983 zei:

Latrelatie hier, dus aangezien we mekaar heel weinig zien chatten we dagelijks. Ook meerdere keren per week videochat. Het is al een paar keer gebeurd dat ze zich wat afzonderde na een slecht dag op het werk maar dan had ze wel het fatsoen dat te melden vooraf. We wijn geen van beide "clingy" en gunnen mekaar veel vrijheid, maar die dagelijkse berichtjes zijn wel aangenaam als signaal "Hey ik denk nog steeds aan je".

Klik om te vergroten...

Ik neem aan dat latrelatie lange afstandsrelatie betekent? Dat heb ik ook lang gehad met mijn huidige vriendin. Bij ons was dat om de week Skypen maar dan meestal wel een paar uur aan een stuk. Daarbuiten misschien sporadisch is een mailke maar zeker niet dagelijks.

ashuray zei:

Ik zou gewoon altijd eerlijk blijven zeggen hoe ge u over bepaalde dingen voelt. Mijn vriend was ook veel vrijheid gewend en die heeft zich al serieus aangepast voor mij. Maar dan heb ik ook wel moeten zeggen wanneer iets mij stoorde anders had hij het niet door

Klik om te vergroten...

glashelder zei:

Ja, ik denk dat dat wel eens een factor kan zijn. Maar goed, voor 't zelfde geld zijn jullie gewoon twee verschillende personen op dat vlak. En da's niet erg, maar dan weet je dat je daar rekening mee moet houden (zij wat vaker eraan denken om te sturen, jij niet ongerust of boos zijn als ze het eens vergeet).

Klik om te vergroten...

Dit en dit. Samen de middenweg zoeken. Beiden moeten begrip voor elkaar tonen en water bij de wijn doen. De leeftijd kan zeker meespelen. Net 20 en bijna 30 is dan ook best een verschil. Dat is zeker in uw achterhoofd te houden als ge nadenkt over wat zij wil en nodig heeft in het leven maar het is nu eenmaal ook een feit dat gij wat ouder zijt en daarmee ook uw wensen en noden hebt. Leeftijdsverschil of niet, het komt er gewoon op neer dat ge beiden wensen en verwachtingen hebt. Of er samen een middenweg te vinden is of niet bepaalt of de relatie werkt. Dat kan al eens moeilijke gesprekken en traantjes vergen maar dat soort communicatie is imo gewoon essentieel voor een relatie.

Sir WarCry III zei:

Ik neem aan dat latrelatie lange afstandsrelatie betekent? Dat heb ik ook lang gehad met mijn huidige vriendin. Bij ons was dat om de week Skypen maar dan meestal wel een paar uur aan een stuk. Daarbuiten misschien sporadisch is een mailke maar zeker niet dagelijks.

Klik om te vergroten...

Yep. Zij woonde in Madrid. In mei zijn we samen op reis gegaan en heb ik ze voorgesteld eens naar België te komen. Ze is daar dan blijven wonen terwijl ik in Augustus naar de US verhuisd ben. Chat en Skype is voorlopig onze manier van bij mekaar zijn.

Tailball zei:

I can, maar nog steeds: imbeciel.

Klik om te vergroten...

Maar als je je partner graag ziet ben je toch geen imbeciel?
Lijkt me wel vrij normaal hoor.
Wij wonen nu samen dus zien we elkaars hoofd elke dag maar ervoor was dat ook gewoon elke dag iets van communicatie. Hoefde niet elke keer een urenlang gesprek te zijn, een kort sms'je/appje was voldoende.

Nu gaat hij soms voor een paar dagen naar het buitenland en dan laat ik hem met rust tot hij zelf stuurt/belt omdat ik weet dat hij het retedruk heeft. Maar zelfs dan nog, binnen de 24u laat hij wel iets weten, nog nooit langer dan dat.

Probeer het aan te kaarten bij haar anders ga je ermee blijven zitten en vormt het op den duur echt voor een bron van frustratie (als dat nu al het geval nog niet is)

Tailball zei:

Al een paar keer over gepraat.
Ze zondert zich graag af, zeker als er wat scheelt wil ze alleen zijn. Ik ben eerder het type dat dan net steun en comfort opzoekt.

Klik om te vergroten...

Ah maar ik lees juist dat ze 20 is.
Da's echt nog wel redelijk jong qua mentaliteit. Kan zijn dat er er nog in moet 'groeien' simpelweg omdat ze nog redelijk onervaren is op dat gebied. Kan ook wel zijn dat ze iets minder aanhankelijk is dus ik hoop wel dat jullie hierin een middenweg zullen vinden.

Ik ben zelf iemand die niet constant wil storen en zelf ook niet graag gestoord wordt, dus overdag zal ik mijn partner meestal met rust laten en verwacht ik dat ergens ook wel van haar, tenzij er natuurlijk iets speciaals is. Maar gewoon SMS'en om elkaar te horen, dan bel ik liever eens over de middag.

Zo is mijn vorige relatie (vermoed ik, want ik heb nooit een reden gekregen) kapot gegaan.
Zij verwachtte dat ik elke dag wel eens iets liet weten, maar als ik haar niet hoor dan ga ik ook niet rap iets laten weten, zelf wilde ze mij dat niet zeggen dat ze dat verwachtte want voor haar was dat de normaalste zaak van de wereld en een teken dat je iemand graag ziet. Ik zag dat eerder als "clingy" overkomen

Dus je ziet, communiceren hé ... en niet altijd ergens van uitgaan omdat jij zo denkt.

Even een vraagje aangezien het overwegend mannen zijn die dit forum gijzelen en voor die ene keer het ontopic is.

Wie van jullie heeft er als maatje/kameraad/beste vriend een vrouw? Dus iemand waarmee je alles deelt behalve het bed.

Volgens mijn gehandicapte vriendinnen kan dat niet.
Mijn man heeft zo'n vriendin maar die kennen elkaar dus echt al een eeuwigheid en ik twijfel geen moment aan hun oprechtheid want ik vertrouw haar meer dan die fake ass bitches die het tegendeel beweren.

Ben wel benieuwd naar de meningen hierover

Myllan zei:

Wie van jullie heeft er als maatje/kameraad/beste vriend een vrouw? Dus iemand waarmee je alles deelt behalve het bed.

Klik om te vergroten...

*Steekt hand op* Ik heb zo iemand, ja.

Iedereen die zegt "dat kan niet" bedoelt eigenlijk "dat kan ik niet".

Mijn lief heeft daar ook geen problemen mee en zou maar onnozel zijn van wel. Integendeel zelfs. Toen ik die twee aan mekander voorstelde zaten ze binnen het uur hand in hand te lopen en tegen mij samen te spannen.

Myllan zei:

Even een vraagje aangezien het overwegend mannen zijn die dit forum gijzelen en voor die ene keer het ontopic is.

Wie van jullie heeft er als maatje/kameraad/beste vriend een vrouw? Dus iemand waarmee je alles deelt behalve het bed.

Volgens mijn gehandicapte vriendinnen kan dat niet.
Mijn man heeft zo'n vriendin maar die kennen elkaar dus echt al een eeuwigheid en ik twijfel geen moment aan hun oprechtheid want ik vertrouw haar meer dan die fake ass bitches die het tegendeel beweren.

Ben wel benieuwd naar de meningen hierover

Klik om te vergroten...

Heb dit zelf eigenlijk jaaaren gehad, is geen probleem zolang er nergens gevoelens boven komen!

Dat kan, alleen is de kans dat er gevoelens van komen groter dan met iemand van hetzelfde geslacht?

Myllan zei:

Even een vraagje aangezien het overwegend mannen zijn die dit forum gijzelen en voor die ene keer het ontopic is.

Wie van jullie heeft er als maatje/kameraad/beste vriend een vrouw? Dus iemand waarmee je alles deelt behalve het bed.

Volgens mijn gehandicapte vriendinnen kan dat niet.
Mijn man heeft zo'n vriendin maar die kennen elkaar dus echt al een eeuwigheid en ik twijfel geen moment aan hun oprechtheid want ik vertrouw haar meer dan die fake ass bitches die het tegendeel beweren.

Ben wel benieuwd naar de meningen hierover

Klik om te vergroten...

Ik heb dat. We hebben elk een partner en het zou nooit in mij opkomen iets met haar te beginnen.