'Tijd aan uzelf spenderen', allemaal goed en wel, maar meestal is dat een eufemisme voor in de zetel te vegeteren, uzelf zielig te vinden, en uwen berd vol ijskreem te lepelen, en Netflix te kijken zonder den chill. Zo gaat ge de vicieuze cirkel niet doorbreken van de frustratie en onzekerheid die stammen uit afwijzingen, die op hun beurt dan weer komen doordat ge gefrustreerd en onzeker zijt.
Allé gij. Uw begrijpend lezen lijkt nog niet echt op punt te staan, dus ik zal mijne vorige zin efkes wa
duidelijker ontactvoller herformuleren.
Mensen zijn waarschijnlijk te vriendelijk om u rechtstreeks te zeggen dat een overgroot deel van uw 'afwijzingen' ongetwijfeld komen doordat ge de zure depressieveling uithangt, en al bij al dus gewoon geen fijn persoon zijt om van in de buurt te zijn.
DAT is wat ge moet doorbreken, dat is wat uw probleem zal oplossen. Het gaat zichzelf nie oplossen doordat ge op magische wijze nen knight in shining armor gaat tegenkomen die een redderscomplex heeft en getormenteerde kwezels uit de put trekt om zichzelf onmisbaar en geapprecieerd te voelen (en die het afbolt eens gij van onder uwe steen gekomen zijt omdat hij die voldoening dan niet meer kan krijgen, waardoor gij dan ook weer hervalt en terug van 0 kunt herbeginnen om ofwel dezelfde fout te maken, ofwel terug 'tijd aan uzelf gaat spenderen').
TL;DR = ge zijt zuur en neerslachtig, mensen hebben dat niet graag, dat is waarom ze u niet moeten, en dat is waarom ge zuur en neerslachtig zijt. Ge moet daarom nu genen bocht van 180 graden maken en het zonneke in huis worden, maar het kan in ieder geval al helpen om te stoppen met dat oeverloos gezanik, ongeloof over alles te verkondigen, alles te overgieten in negativisme-saus, en uzelf op te sluiten. Ik wil hier nu niet voor een ander spreken, maar dat soort dingen is voor mij niet gewoon onaantrekkelijk, dat is gewoon ronduit afstotelijk en laat nen blijvenden 1ste indruk na van 'nope nope nope'.
En geen

smileys meer.