Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 30
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Myllan
Legacy Member
Syndroom zei:
Ik vind dit zo droog als Alcair zijn gevoel voor humor.
Wel in dat geval, wij vieren die 14 maart meermaals per week en hij is degene die daarboven nog eens heul veul aandacht en nog meer van dat zal krijgen ook op 14/2.
Vorig jaar niets gedaan op die dag, volgend jaar mss ook niet maar dit jaar omdat de familiale omstandigheden niet zijn zoals het zou moeten zijn EN het toevallig op een zondag valt verdient hij naast als dat lekker eten dat ik voor hem klaarmaak en feit dat hij met regelmaat wakker wordt gepijpt nog eens wat extra's.
Waarom? Zomaar, omdat het kan.
Lavake zei:Graag advies.
Maaaaaanden geleden heb ik aan een van mijn vrienden 'opgebiecht' dat ik er vroeger jarenlang verliefd op was. Hij heeft gezegd dat hij blij was dat ik het gezegd had, maar dat die gevoelens nooit wederzijds waren. Auwtch.
Situering: Die vriend is niet een van mijn beste vrienden, want ik zie hem maar een keer om de zoveel maanden (een van die redenen is ook wel dat ik met die gevoelens zat en hij een vriendin heeft, dus ik nam afstand). Maar langs de andere kant ken ik hem al wel 10 jaar en is hij altijd superlief geweest voor mij.
Probleem: sinds die 'bekentenis. mailt hij mij om de maand ofzo dat hij graag terug zou afspreken en dat ik mij niet moet schamen of slecht moet voelen, etc, en ik mail dan altijd terug dat ik nog niet over mijn bekentenis ben en hem nog niet onder ogen durf komen. Nu mailde hij vandaag nog eens: "tijd om de schroom opzij te zetten?". Ik weet dat dat waar is en dat ik mij aanstel of whatever, maar langs de andere kant wil ik echt (nog) niet afspreken. Dat gaat dat toch mega awkward zijn???? Dat gaat toch niet meer zijn zoals vroeger? Ik vind het ook erg voor hem want hij heeft helemaal niet veel vrienden.
Wat moet ik nu doen?
Wel ja, ik zou ermee afspreken en duidelijk kenbaar maken dat die gevoelens tot een ver verleden behoren en dat je er ondertussen over bent.
En dat zou op zich geen probleem mogen zijn tenzij je er natuurlijk nog niet helemaal over bent want dan zal het idd nogal awkward zijn.
Dus ben je erover dan gewoon afspreken en zoniet dan negeren die hap tot hij het vanzelf opgeeft.
HelpYouFall
Legacy Member
Myllan
Legacy Member
Thorfin zei:
Ik zou haar dan gewoon laten doen tot ze zelf initiatief neemt want kennelijk weet ze zelf nog niet zo goed wat ze wilt.
Kan zijn dat ze twijfelt, onzeker is, ongesteld moest worden (dan liggen we wel vaker met onszelf in de knoop
) of ze jou wilt testen in hoeveel je kan verdragen wat natuurlijk helemaal faktap is want zoiets doe je niet tenzij je 13 bent ofzo.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.