Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 30
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
KabouterLau
Legacy Member
Alé,
Ik zit weer met een de symptonen van een relatie breuk van 1,5j.
Vreemd buikgevoel, hare naam nie kunnen horen, geen foto kunnen bekijken.
bahbah.
Komt nog eens bij dat we een zoontje hebben en alles via een rechtbank moet gebeuren..
Ze blokkeert nu al 4 weken ALLE contact, alsook met het kindje.
I felt better..
Kom nog eens bij dat ik uiteindelijk, achteraf gezien, wist dat ze niks voor mij was. En dat het kindje er is gekomen omdat we blind verliefd waren.
Klinkt gelijk als white trash.
Ik zit weer met een de symptonen van een relatie breuk van 1,5j.
Vreemd buikgevoel, hare naam nie kunnen horen, geen foto kunnen bekijken.
bahbah.
Komt nog eens bij dat we een zoontje hebben en alles via een rechtbank moet gebeuren..
Ze blokkeert nu al 4 weken ALLE contact, alsook met het kindje.
I felt better..
Kom nog eens bij dat ik uiteindelijk, achteraf gezien, wist dat ze niks voor mij was. En dat het kindje er is gekomen omdat we blind verliefd waren.
Klinkt gelijk als white trash.
TheInvestigator
Legacy Member
Ik was daarin vroeger nogal wraakzuchtig, maar enkel met zo'n geval natuurlijk. Dus ik had een kameraad waar gewoon geen enkele vrouw kon aan weerstaan. Hij ging die dan even charmeren en vlak voor dat ze in bed met hem ging duiken en nadat ze al haar kleren al had uitgetrokken, zei die gewoon en koel: kleed u maar al terug aan, ik had beter verwacht (enfin iets in die aard dan toch). Als ik die bitch dan wat later terug tegenkwam vroeg ik heel nonchalant dat ik haar gezien had met X en of dat het zo wat vlotte. Ze had dan al heel wat minder noten op haar zang.86514 zei:
Emiel Goelen
Legacy Member
TheInvestigator zei:
amai en hebt ge ze dan mee genomen naar uw nonkel (want die is polies en die heeft een grote hond) en hebben gij dan met uw nonkel met het geweer pangpang op die gedaan? hahahahaaa goed liggen gehad makker!!! :thumsup:
maar effe serieus:
van alle verhalen die nooit gebeurd zijn, is dit verhaal het meest nooit gebeurd.
StanTem
Legacy Member
KabouterLau zei:
Kindje is er dan wel snel gekomen precies.
Nu goed, ik was destijds maar 4 maanden samen toen mijn ex zwanger geworden is. Was dan uiteindelijk een miskraam.
In het begin had ik het ook moeilijk hoor om nog foto's te zien.
Bij wie ik het kindje nu? Krijg jij je kind niet te zien of verbreekt zij het contact met jou en je kind?
KabouterLau
Legacy Member
Ja ze had een verhaal verzonnen en dan zijn we er snel, bewust, aan begonnen.StanTem zei:
Dom natuurlijk.
Bij de moeder ja, krijg de baby niet te zien en kan ook geen contact opnemen.
Nu goed,binnenkort moeten we naar de rechtbank.
Alleen lees ik wel veel dat er niet aan weekendregeling gedaan wordt met heel kleine kindjes. Dit omdat het ongezond zou zijn dat ze opeens 3 dagen hun moeder niet meer zien.
Erg moeilijk, want een andere man ziet hem dan meer, maar als het gezonder en beter is voor het kind, des te beter.
Ik wil vooral van mijn ''ik wil'' gevoel af. Wat ik wil, of de moeder, maakt geen donder meer uit. Het gaat allemaal om wat goed is voor het kindje.
Zegt de rechter nu je mag hem 2 jaar alleen maar bezoeken, tja...
Op het einde van de rit is voor mezelf belangrijk dat hij weet ; hij is papa en zij is mama. En dat hij de positieve kanten ervan ziet.
En dat ik er een goede band mee kan opbouwen staat natuurlijk voorop.
Lig er al weken wakker van, had het gevoel dat het neerschrijven wel is deugd ging doen.
StanTem
Legacy Member
KabouterLau zei:
Daar zou ik écht niet mee kunnen leven. Hoe oud is je zoon?
Bij mijn breuk was de zoon net geen 3 en de dochter 18 maanden.
Moest ik mijn kindjes enkele weken niet zien, dan zou ik doorslaan.
Mijn scheiding verliep niet van een leien dakje, maar als ik sommige andere verhalen lees mag ik nog content zijn met hoe het ging.
Veel sterkte in ieder geval!
HUSKE
Legacy Member
4 maanden is idd wel snel om aan kinderen te beginnen maar opzich maakt dat niet uit. Bij ons heeft dat bijna 11 jaar geduurd (eer ik mij daar klaar voor voelde) en toen is alsnog alles omgeslagen.
Maar ik bleef volharden in de boosheid en heb nog samen een huis gebouwd (nuja samen, ik heb zo goed als alles beslist...), de liefde voor mijn kind was gewoon zo groot dat ik de relatie wilde blijven laten lukken.
Als ik puur naar mijn gevoelens tegenover mijn ex kijk weet ik dat ik de goede beslissing heb gemaakt om van haar weg te gaan, zeker nu dat haar gevoelens wel boven komen drijven. Ze wou al langere tijd weg maar zag dat financieel niet zitten, om dat te horen is niet zo leuk kan ik je vertellen...
Nuja, ik kan een hel verhaal doen hoe het tussen ons ging de laatste jaren maar niemand gaat geloven dat iemand zo koel en afstandelijk kan doen.
Maar als ik aan ons zoontje denk kan ik wel janken. Dat die dat allemaal moet meemaken vind ik zo erg (als kind van gescheiden ouders ken ik dat maar al te goed), hem telkens die 3 en 4 dagen missen (we breken de week op woensdag door hem van school te halen en dingen te doen tot 19h) doet echt pijn. Op momenten dat ik hem niet heb bel ik er vaak mee (ookal heb ik het daar op dat moment zeer moeilijk mee), van haar kant bv hoor je niets als hij bij mij is.
Snap ongeveer wat je doormaakt al heb ik het geluk dat ik mijn zoon veel te zien krijg omdat mijn ex niet 100% in staat is om onze zoon alleen op te voeden. Liefde van haar kant is er niet bij in de opvoeding. ik vind dat niet erg want mijn zoon komt daarvoor naar zijn vader.
Op de momenten dat ik mijn zoon niet heb ben ik zeker niet gelukkig en is het uitkijken en lang wachten om hem weer vast te kunnen nemen.
In elk geval sterkte met uw situatie, de rechtbank is iets wat ik actief probeer te mijden (uit schrik er nadelig uit te komen ivm de regeling van mijn zoon).
Maar ik bleef volharden in de boosheid en heb nog samen een huis gebouwd (nuja samen, ik heb zo goed als alles beslist...), de liefde voor mijn kind was gewoon zo groot dat ik de relatie wilde blijven laten lukken.
Als ik puur naar mijn gevoelens tegenover mijn ex kijk weet ik dat ik de goede beslissing heb gemaakt om van haar weg te gaan, zeker nu dat haar gevoelens wel boven komen drijven. Ze wou al langere tijd weg maar zag dat financieel niet zitten, om dat te horen is niet zo leuk kan ik je vertellen...
Nuja, ik kan een hel verhaal doen hoe het tussen ons ging de laatste jaren maar niemand gaat geloven dat iemand zo koel en afstandelijk kan doen.
Maar als ik aan ons zoontje denk kan ik wel janken. Dat die dat allemaal moet meemaken vind ik zo erg (als kind van gescheiden ouders ken ik dat maar al te goed), hem telkens die 3 en 4 dagen missen (we breken de week op woensdag door hem van school te halen en dingen te doen tot 19h) doet echt pijn. Op momenten dat ik hem niet heb bel ik er vaak mee (ookal heb ik het daar op dat moment zeer moeilijk mee), van haar kant bv hoor je niets als hij bij mij is.
Snap ongeveer wat je doormaakt al heb ik het geluk dat ik mijn zoon veel te zien krijg omdat mijn ex niet 100% in staat is om onze zoon alleen op te voeden. Liefde van haar kant is er niet bij in de opvoeding. ik vind dat niet erg want mijn zoon komt daarvoor naar zijn vader.
Op de momenten dat ik mijn zoon niet heb ben ik zeker niet gelukkig en is het uitkijken en lang wachten om hem weer vast te kunnen nemen.
In elk geval sterkte met uw situatie, de rechtbank is iets wat ik actief probeer te mijden (uit schrik er nadelig uit te komen ivm de regeling van mijn zoon).
KabouterLau
Legacy Member
HUSKE zei:
Mijn zoontje is 7 maand.
Opzich niet zo erg, aangezien hij niet beter gaat weten. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 8 jaar was, dus ik kan wat objectiever naar de zaken kijken.
Ik probeer bewust weg te kijken van foto's van hem. Ik ontvang ze via een ''mol'', vriendin van haar.
Uiteindelijk weet ik wel dat hij zijn vader gaat kennen en dat hij graag naar me toe gaat komen. Ik heb nog een broer met een paar kinderen en die zie ik ook maar heel af en toe, en toch heb ik daar een erg goede band mee.
Ik kom net van bij de advocaat en ze stelde een érg goeie regeling voor.
Het ergste is inderdaad zoals je zelf aanhaalt, ik geloof niet dat de moeder een goede opvoeding kan geven, toch zeker niet alleen. Nu heeft ze nog hulp van haar familie, ze zat eens een week zonder en dan brak ze compleet.
Tis daarom ook dat het is af geraakt, die omgeving is echt een niveau minder dan wat ik wil voor mijn zoontje.
Achja, fouten gemaakt, eruit leren en verder gaan.
Geen kinderen meer voor mij in ieder geval.
coldplayke
Legacy Member
Morgen verhuis ik eindelijk met mijn vriend naar een appartementje om te gaan samenwonen. Mag wel, na 5 jaar een relatie te hebben. Ik sta ondertussen wel bol van de stress omdat we heel veel op heel korte tijd hebben moeten regelen, dus ik hoop dat ik dit weekend te genieten ga zijn :v
Pokem0ng
Legacy Member
Ik heb 4 maanden lang iemand ontzettend leuk gevonden.. om achteraf te ontdekken dat ze een ex hoertje is met een ernstige psychologieche aandoening.. ik, een man van 30+ heb meerdere malen over zoiemand gehuild, als een kind.
Het strafste is dat ze erg intelligent is ook.
Tja.. vanaf nu ga ik als single door het leven. Voor altijd.
Het strafste is dat ze erg intelligent is ook.
Tja.. vanaf nu ga ik als single door het leven. Voor altijd.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.