Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 30

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Heb jij een lief: the sequel deel 30


  • Totaal aantal stemmers
    230
  • Opiniepeiling gesloten.

Oli4V

Legacy Member
Klopt dat ik er veel voor deed en bijna altijd voor klaarstond en ze altijd op mij kon rekenen als ze problemen had of hulp nodig had.
Maar het is niet dat ze mij dingen verbood om te doen, ik mocht uitgaan en doen zonder haar zoveel ik wou en ze belemmerde mij nergens in hoor.

Dat punt is er wel een waar ik wel iets aan kan doen, want dat punt dat was er vroeger zo niet, om niet te moeten zeggen helemaal niet.
Nuja, ik pak haar ook met al haar minpunten zonder daar bij na te denken. Mij veranderen moet ik niet echt doen want ze vindt mij wel superlief en al die zaken...

Nuja, 'k ga der niet op hopen, ze moet het zelf maar weten als ze domme beslissingen wil maken, 't gras zal zeker niet groener zijn aan den overkant.

Booka Shade

Legacy Member
puni zei:
Da's waar, een screenshot volstond wel!
emoji38.png


Verstuurd vanaf mijn ALE-L21 met Tapatalk

SworksVenge

Legacy Member
Pffft ik denk dat het nu volledig gedaan zal zijn...
We hadden deze middag afgesproken om met mijn hond te gaan wandelen in de Vlaamse Ardennen. Dit om ons te amuseren en de missie was om niet echt over ons te babbelen.
Heel de dag kon ik me inhouden en kon ik doen alsof er niets aan de hand was. Ik deed mijn uiterste best om het haar zo goed mogelijk te maken.
We kusten, we knuffelden en we kochten zelf een foto kader op een rommelmarkt om in de kast te zetten in het appartement.
Ik dacht direct, het komt in orde tussen ons twee.
Na het wandelen zouden we samen een ijsje gaan eten. Daar aangekomen kon ik me echt niet meer inhouden om over ons te beginnen.
We hadden al talloze discussies over haar vriendinnen en natuurlijk was het nu weer prijs.
En telkens heeft ze meer en meer eisen.
Ik heb echt het gevoel dat ofwel haar vriendinnen ofwel haar zus ferm aan het stoken zijn.
Ik kan er persoonlijk niet met leven dat ik een nieuw appartement ga huren om 3 keren in de week voor mijn eigen te moeten koken en hele avond alleen te moeten zijn omdat zij altijd op stap wilt.
Jullie zouden kunnen zeggen spreek ondertussen zelf af met vrienden, maar ik heb persoonlijk niet echt vrienden die ik zie en dat weet ze ook maar al te goed.
Ik zou kunnen gamen, gaan fietsen, voetbal kijken en weet ik nog maar wat.
Maar waarom huur ik dan een appartement met haar om dan een halve week alleen thuis te zitten?
Nu goed, na haar weer groter wordende eis om terug mijn lief te willen worden en terug te komen naar ons appartement begon ik echt boos te worden.
Ik ben direct vertrokken en in plaats van haar thuis af te zetten ben ik gewoon naar mijn ouders hun thuis gereden en mocht ze van mij te voet naar huis (toch een kleine 10km). En dat meende ik niet direct. Want ik zou haar dan toch naar huis gebracht hebben eens ik kalmer was.
Daar ter plekke nog een ferme ruzie gehad omdat ze mijn voetbal abonnement niet wou terug geven. Na veel getrek, geduw en passerende fietsers heeft ze dan uiteindelijk mijn abonnement terug gegeven waarna ik ben weg gegaan naar binnen. Ze heeft denk ik via die persoon zijn gsm iemand gebeld om haar te komen ophalen.
Ik ben haar na een tijdje, wanneer ik gekalmeerd was, gaan zoeken maar ik heb ze nergens meer gevonden.
Nu, achteraf, ben ik niet trots om wat ik heb gedaan en heb ik spijt dat ik haar niet gewoon direct thuis heb afgezet.
Door mijn domme move en mijn domme kop zal het helemaal gedaan zijn (al sms gekregen van haar dat ze mij nooit meer wilt zien).
Maar ingaan op haar eis ging ik ook niet doen + ik heb haar een meer dan mooi voorstel gedaan hoe het perfect kon lukken tussen ons beide maarjah.
Ik snap nog altijd niet waarom het al die tijd zo super goed ging en waarom ze nooit eerlijk is tegen mij geweest.
Nu zit ik met al die nieuwe meubels + waarschijnlijk een zware boete voor het verbreken van het huurcontract.
En ondanks alles, zal ik haar ferm missen want ik heb de beste tijd van mijn leven met haar gehad.
Ik zie er echt tegenop om terug te keren naar het saaie hotel mama.
Het gaat weer een eenzaam saai leventje worden met opstaan, werken, wandelen met de hond, (wenen, haar missen), vervelen en slapen.
Binnen een kleine maand word ik er 28 maar ik voel me op dit moment een bakvis van 16 jaar die zijn leven stopt na het dumpen van zijn lief.

Freya

Legacy Member
Als je verwacht dat je vriendin haar sociaal leven opgeeft voor u, dan passen jullie gewoon niet bij elkaar. Dan zoek je je beter een huismus...

Ik wil niet gemeen overkomen of zo, ik denk dat je het gewoon beter aanvaardt.

SworksVenge

Legacy Member
Freya zei:
Als je verwacht dat je vriendin haar sociaal leven opgeeft voor u, dan passen jullie gewoon niet bij elkaar. Dan zoek je je beter een huismus...

Waarom kon ze wel huismus spelen gedurende onze hele relatie en nu we alleen gaan wonen opeens niet meer?
Waarom kreeg ik merendeels te horen van, schat we hebben niet meer nodig dan elkaar?
Het is niet dat we beide huismussen waren want na 6 maand al 18000km met een benzine wagen lijkt me ferm gedaan.
Ik snap nog altijd niet waarom opeens heel die ommekeer van haar want op de momenten dat het nodig was zijn die vriendinnen er nooit voor haar geweest.
En ieder zijn mening maar Ik ga niet van 8 tot 18 uur gaan werken om vervolgens tegen mijn eigen te moeten praten over hoe mijn dag was. Ze moet zelf niets doen in het huishouden. Ik kook, ik maak de slaapkamer en badkamer proper enz...
Maar goed, we klikten wel op elk vlak bij elkaar. We waren echt een onafscheidelijk duo buiten dit ene puntje nu.

Lint

Legacy Member
SworksVenge, N/O ma ge komt enorm creepy over ... ik weet niet goed of het gewoon een "ongelukkige manier van vertellen" is, of dat er toch iets scheef zit in uw visie op relaties, maar het voelt enorm fout aan ...

Ik gok dat dit een enorm groot deel is van het falen van uw relatie.
Something to reflect about ...

Sent from my SM-G925F using Tapatalk

Gonzo

Legacy Member
SworksVenge zei:
Maar waarom huur ik dan een appartement met haar om dan een halve week alleen thuis te zitten?
ik heb haar een meer dan mooi voorstel gedaan hoe het perfect kon lukken tussen ons beide maarjah.
Het gaat weer een eenzaam saai leventje worden met opstaan, werken, wandelen met de hond, (wenen, haar missen), vervelen en slapen.

SworksVenge zei:
Waarom kon ze wel huismus spelen gedurende onze hele relatie
Waarom kreeg ik merendeels te horen van, schat we hebben niet meer nodig dan elkaar?
En ieder zijn mening maar Ik ga niet van 8 tot 18 uur gaan werken om vervolgens tegen mijn eigen te moeten praten over hoe mijn dag was

Zoveel red flags... Sorry, ma ge komt echt énorm bezitterig en/of jaloers over.
Iemand op ne piedestal zetten als uw enige vreugde/doel/enterainment in 't leven, dat is op geen enkele manier gezond.
En uitermate verstikkend voor de persoon in kwestie.

SworksVenge

Legacy Member
Gonzo zei:
Zoveel red flags... Sorry, ma ge komt echt énorm bezitterig en/of jaloers over.
Iemand op ne piedestal zetten als uw enige vreugde/doel/enterainment in 't leven, dat is op geen enkele manier gezond.
En uitermate verstikkend voor de persoon in kwestie.

Sjah ik ben nu eenmaal opgevoed in een familie waar ze er altijd voor elkaar waren en de andere geen rol in speelden.
En volgens mij zijn heel gelukkig anders zouden ze geen 50 jaar bij elkaar zijn.
Denk dat daar veel hedendaagse koppels een voorbeeld mogen aan geven. Hoeveel zijn er niet die 1 jaar samen zijn, een kind hebben en de vrouw of man het dan aftrapt?
Is dat dan wel beter en gezonder?
Mijn broer gaat binnenkort trouwen, krijgt een kind in maart en daar is het identiek zoals mijn ouders.
Is dat nu ook op geen enkele manier gezond?
Mijn collega op het werk is ook van dezelfde mening en zijn vriendin is het ook afgetrapt omdat ze liever uitging met haar vrienden dan bij hem te zijn.
Zijn we daaron abnormaal omdat we ons volledig geven aan de persoon die we graag zien.
Sorry hoor als er zo mensen bestaan...
Ze wist goed genoeg waar ze aan begon want ik heb het haar duidelijk gezegd hoe ik in elkaar zit.
Als ze het echt niet wou kon ze van dag 1 direct neen zeggen en was veel miserie gespaard gebleven

Gonzo

Legacy Member
't Enige wa ik zie, is veel polemiek om te bevestigen dat ge uw volledige bestaan inderdaad ophangt aan 1 persoon, die [logischerwijs] niet omkan mee die druk en verwachtingen.
Ergo: ge hebt ze waarschijnlijk zelf gewoon volledig weggejaagd.

Anoniem13

Legacy Member
SworksVenge zei:
Pffft ik denk dat het nu volledig gedaan zal zijn...
We hadden deze middag afgesproken om met mijn hond te gaan wandelen in de Vlaamse Ardennen. Dit om ons te amuseren en de missie was om niet echt over ons te babbelen.
Heel de dag kon ik me inhouden en kon ik doen alsof er niets aan de hand was. Ik deed mijn uiterste best om het haar zo goed mogelijk te maken.
We kusten, we knuffelden en we kochten zelf een foto kader op een rommelmarkt om in de kast te zetten in het appartement.
Ik dacht direct, het komt in orde tussen ons twee.
Na het wandelen zouden we samen een ijsje gaan eten. Daar aangekomen kon ik me echt niet meer inhouden om over ons te beginnen.
We hadden al talloze discussies over haar vriendinnen en natuurlijk was het nu weer prijs.
En telkens heeft ze meer en meer eisen.
Ik heb echt het gevoel dat ofwel haar vriendinnen ofwel haar zus ferm aan het stoken zijn.
Ik kan er persoonlijk niet met leven dat ik een nieuw appartement ga huren om 3 keren in de week voor mijn eigen te moeten koken en hele avond alleen te moeten zijn omdat zij altijd op stap wilt.
Jullie zouden kunnen zeggen spreek ondertussen zelf af met vrienden, maar ik heb persoonlijk niet echt vrienden die ik zie en dat weet ze ook maar al te goed.
Ik zou kunnen gamen, gaan fietsen, voetbal kijken en weet ik nog maar wat.
Maar waarom huur ik dan een appartement met haar om dan een halve week alleen thuis te zitten?
Nu goed, na haar weer groter wordende eis om terug mijn lief te willen worden en terug te komen naar ons appartement begon ik echt boos te worden.
Ik ben direct vertrokken en in plaats van haar thuis af te zetten ben ik gewoon naar mijn ouders hun thuis gereden en mocht ze van mij te voet naar huis (toch een kleine 10km). En dat meende ik niet direct. Want ik zou haar dan toch naar huis gebracht hebben eens ik kalmer was.
Daar ter plekke nog een ferme ruzie gehad omdat ze mijn voetbal abonnement niet wou terug geven. Na veel getrek, geduw en passerende fietsers heeft ze dan uiteindelijk mijn abonnement terug gegeven waarna ik ben weg gegaan naar binnen. Ze heeft denk ik via die persoon zijn gsm iemand gebeld om haar te komen ophalen.
Ik ben haar na een tijdje, wanneer ik gekalmeerd was, gaan zoeken maar ik heb ze nergens meer gevonden.
Nu, achteraf, ben ik niet trots om wat ik heb gedaan en heb ik spijt dat ik haar niet gewoon direct thuis heb afgezet.
Door mijn domme move en mijn domme kop zal het helemaal gedaan zijn (al sms gekregen van haar dat ze mij nooit meer wilt zien).
Maar ingaan op haar eis ging ik ook niet doen + ik heb haar een meer dan mooi voorstel gedaan hoe het perfect kon lukken tussen ons beide maarjah.
Ik snap nog altijd niet waarom het al die tijd zo super goed ging en waarom ze nooit eerlijk is tegen mij geweest.
Nu zit ik met al die nieuwe meubels + waarschijnlijk een zware boete voor het verbreken van het huurcontract.
En ondanks alles, zal ik haar ferm missen want ik heb de beste tijd van mijn leven met haar gehad.
Ik zie er echt tegenop om terug te keren naar het saaie hotel mama.
Het gaat weer een eenzaam saai leventje worden met opstaan, werken, wandelen met de hond, (wenen, haar missen), vervelen en slapen.
Binnen een kleine maand word ik er 28 maar ik voel me op dit moment een bakvis van 16 jaar die zijn leven stopt na het dumpen van zijn lief.
Kop op, je hebt je voetbalabonnement dan toch terug. Ik kan me die scène zo inbeelden.
Waarom ga je terug thuis wonen?
3x in de week niet thuis zijn, tja... Het is niet alsof je elke avond diepe gesprekken hebt of actief tijd met elkaar doorbrengt. Ik toch niet. Als je die tijd dan doorbrengt voor de tv, de computer of bij vrienden... Wat maakt het eigenlijk uit? Als dat zo'n dealbreaker is, dan vraag ik me toch af waarom dat zo een probleem is.

Tha_nOn

Legacy Member
Gonzo zei:
't Enige wa ik zie, is veel polemiek om te bevestigen dat ge uw volledige bestaan inderdaad ophangt aan 1 persoon, die [logischerwijs] niet omkan mee die druk en verwachtingen.
Ergo: ge hebt ze waarschijnlijk zelf gewoon volledig weggejaagd.

Dit.
Ik versta dat ge het niet ziet zitten om 3 avonden in de week alleen te zitten maar ge waart nog meer pas gaan samenwonen en ze was nog maar pas met dat gedrag begonnen. Dat lijkt mij dan eerder een tijdelijke reactie op die veranderingen in haar leven. Ipv dat gewoon een paar maand te geven voor ge begint te zagen over 'ge moogt alleen tijd met mij doorbrengen!'. Kans is groot dat dat vanzelf weer was afgezwakt na de zomer.

En u énkel focussen op elkaar maakt u niet gelukkiger in uw relatie. Dat werkt imo andersom (en liefst met nog ruimte voor uzelf, voor sommigen is dat weggaan met vrienden, voor anderen ne ganse avond gamen)

Sir.WarCry

Legacy Member
Ge zegt natuurlijk zelf al er niet trots op te zijn maar ik vind het toch wel straf dat ge ze op straat hebt laten staan 10 km van huis als ik dat goed lees. Ok, ge zegt hier dat ge ze wel ging naar huis doen als ge gekalmeerd waart maar dat wist zij niet terwijl ze op straat stond en gij binnen zat te kalmeren. Vrij logisch dat ze er niet meer was toen ge later terug buiten ging. Ik zou mij in uw plaats daar toch wel eens voor verontschuldigen, zelfs al komt de relatie niet meer goed.

Ik kan uw vriendin ook wel snappen dat ze haar sociaal leven niet opgeeft. Ik ga ook veel weg en kan eigenlijk niet zonder. Ik heb dat echt nodig om geregeld eens met m'n maten op stap te zijn. Mijn vriendin is helemaal anders en heeft niet veel vrienden. Ja, die zit dan wel redelijk vaak alleen thuis maar wij aanvaarden van elkaar dat we daar gewoon anders in zijn. Wat ze mij een tijd geleden wel gevraagd heeft is om in het weekend wat meer thuis te zijn en dat doe ik dan ook. Dat is dan ook een redelijke vraag waarvoor ik bijlange niet mijn hele sociale leven moet opgeven.

Ze heeft verder ook nooit geklaagd over mijn sociaal leven. Ik daarentegen heb vroeger wel geklaagd over het feit dat ze bijna nooit mee kwam maar sinds ik jaren geleden heb beseft dat ik gewoon moet aanvaarden dat zij daar anders in is, is onze relatie veel verbeterd. Een goeie communicatie en compromissen sluiten is essentieel in een relatie. Als ze haar hele sociale leven moet opgeven klinkt dat niet echt als een compromis vind ik. Als gij daar niet mee om kunt is ze idd misschien niet de juiste partner voor uw ondanks de goede tijden.

En trouwens, ge hebt het over een plotse ommekeer van toen ge ging samen wonen maar impliceert niet samen wonen ook niet dat jullie niet elke dag samen waren? Dat klinkt voor mij toch alsof ze toen de vrijheid had om het haar vriendinnen weg te gaan.

Pan

Legacy Member
Ik ga Gonzo toch wel bijtreden.
Ik zou ook heel hard beginnen rennen, moest mijn vriendin willen bepalen dat ik veel minder met mijn vrienden iets zou mogen doen.

Wellicht zal er dan een ander type beter bij je passen. (je hebt veel vrouwen die niets liever willen dan thuiszitten, kinderen maken, zelf kleedjes naaien en 1x/jaar wildgaan op een vrijgezellenfeestje...)

Proto

Legacy Member
Gouden tip voor de Sworks: zoek u een hobby man.
Dat moet echt vreselijk geweest zijn voor uw vriendin. "Heuuh gaat gij nu weeral weg, maar ik verveel mij als gij er niet bent dan ben ik eenzaam, kom blijf maar naast me in de zetel zitten, mijn leven heeft geen zin zonder u. We huren toch geen appartement om alleen te zitten, ik wil niet enkel voor mezelf koken" :cry:

Mijn vriendin gaat en staat waar ze wil. Ze mag zoveel met vriendinnen afspreken als ze wil, ik ben juist blij dat ze haar eigen leven blijft behouden. Wij hoeven helemaal geen symbiotische smeltkroes te worden om van een goede relatie te kunnen spreken. En soms zien we elkaar dan eens een ganse avond niet, of bijna een heel weekend niet (zij moet vaak in de weekend werken), dat is dan vooral in de zomer, als er vanalles en nogwat te doen is.. Big deal, ik amuseer me minstens even goed zonder haar, als mét haar.

Tha_nOn

Legacy Member
Ik zit met nog wat vragen eigenlijk (ofte liever doorgaan op een ander zijn miserie dan iets nuttig doen vandaag :v)

SworksVenge zei:
Maar ingaan op haar eis ging ik ook niet doen + ik heb haar een meer dan mooi voorstel gedaan hoe het perfect kon lukken tussen ons beide maarjah.
wat was haar eis en wat was uw 'meer dan mooi voorstel'?

SworksVenge zei:
Nu goed, na haar weer groter wordende eis om terug mijn lief te willen worden en terug te komen naar ons appartement begon ik echt boos te worden.
was dat niet wat ge wou 5 posts terug?

SworksVenge zei:
Daar ter plekke nog een ferme ruzie gehad omdat ze mijn voetbal abonnement niet wou terug geven.
waarom niet? en is dat trouwens iets wat ge zonder haar doet?
en waarom had zij uw abonnement?

SworksVenge zei:
Na veel getrek, geduw en passerende fietsers heeft ze dan uiteindelijk mijn abonnement terug gegeven waarna ik ben weg gegaan naar binnen. Ze heeft denk ik via die persoon zijn gsm iemand gebeld om haar te komen ophalen.
waar was haar eigen gsm?

SworksVenge zei:
Ze moet zelf niets doen in het huishouden. Ik kook, ik maak de slaapkamer en badkamer proper enz...

very rare specimen indeed
maar als gij toch gans het huishouden op u neemt, zijn die 3 avonden in de week toch direct gevuld?

SworksVenge

Legacy Member
Sir.WarCry zei:
En trouwens, ge hebt het over een plotse ommekeer van toen ge ging samen wonen maar impliceert niet samen wonen ook niet dat jullie niet elke dag samen waren? Dat klinkt voor mij toch alsof ze toen de vrijheid had om het haar vriendinnen weg te gaan.

Neen, ik woonde al een goeie 7 maand bij haar in het appartement van haar vader.
We waren dus wel degelijk al dag in en dag uit samen.
Het was niet dat we daar heel de tijd zaten want we hadden onze gewoontes, deden veel uitstapjes, gingen veel weekendjes weg, gingen regelmatig iets gaan eten, hebben samen een voetbal abonnement genomen enz...
En waren we beide moe, dan rusten we een heel weekend uit door lang te slapen.
Om meer 'privacy' te hebben zijn we dan alleen gaan wonen.

Achja, ik zou er ook graag anders overweg met willen kunnen zoals sommige hier kunnen maar spijtig genoeg lukt mij dat op dit moment niet.
Mijn exen gaf ik wel die bepaalde vrijheid en die zag ik bijlange niet elke dag. Maar die haar vrienden stookten of ze belogen en bedrogen me dan ook uiteindelijk.
Heb ik nu een onmenselijke schrik om dat weer mee te maken? Dat zou goed kunnen.
Voetbal interesseert haar niet echt (ze heeft nu ook wel een abonnement genomen), maar ze zou perfect; terwijl ik naar de voetbal kijk of naar de voetbal ga, naar haar vriendinnen kunnen gaan.
Dus moest ze weg zijn, zou ik me op een bepaalde manier kunnen bezig houden, maar er is iets in mijn hoofd dat mij zo bang maakt en dan begin ik te flippen.
Enderzijds werk ik 2 a 3 dagen in de week thuis en dan zit ik ook alleen en dan flip ik helemaal niet (msh omdat ik bezig ben en geen tijd heb om zo na te denken?)
Dusjah ik kan akkoord gaan met vele mensen hier dat het grotendeels mijn schuld is dat het gedaan is geraakt....

Maar anderzijds zijn er zaken die me doen denken dat ze ook zo was.
Ik was een maand geleden met mijn broer gaan kijken voor een bedrijfswagen en was toch een tijdje weg. Ik kwam thuis, kreeg een dikke knuffel en ze zei direct, laat me nooit meer zo lang alleen achter want ik miste u verschrikkelijk.

Nahrtent

Legacy Member
Jullie zouden best eens naar een psycholoog gaan. En dan bedoel ik wel degelijk apart. Zij voor haar problemen, gij voor die van u.

SworksVenge

Legacy Member
Tha_nOn zei:
Ik zit met nog wat vragen eigenlijk (ofte liever doorgaan op een ander zijn miserie dan iets nuttig doen vandaag :v)

1) wat was haar eis en wat was uw 'meer dan mooi voorstel'?
2) was dat niet wat ge wou 5 posts terug?
3) waarom niet? en is dat trouwens iets wat ge zonder haar doet? en waarom had zij uw abonnement?
4) waar was haar eigen gsm?
5) very rare specimen indeed
maar als gij toch gans het huishouden op u neemt, zijn die 3 avonden in de week toch direct gevuld?

1) De laatste dagen veranderde ze altijd van gedacht. Ene moment koos ze helemaal voor mij, dan terug haar vriendinnen, dan wou ze hun 1 keer in de week zien, dan 1 keer in 2 weken, dan 3 keer in de week en moest het zo verder gaan was het uiteindelijk een hele week.
Ze heeft een vriendin die van haar vriend, als ik correct ben, ook maar echt mag weg gaan als hij zijn hobby is gaan doen (merendeel in het weekend). Dus reken daar het weekend dan ook maar bij.
Het komt er beetje op neer dat het begon met een vinger en uiteindelijk is het een hele arm geworden.
Mijn voorstel was niet het meer dan mooie voorstel maar het was een voorstel om er rustig met te beginnen zodat ze haar vriendinnen toch kon zien.
Waar het voor mij ook om draait is, haar moeder is gestorven en in de belangrijke maanden van dit voorjaar waren die o zo belangrijke vriendinnen er totaal niet voor haar en hebben ze zelf nog geen 1 sms'je kunnen sturen met sterkte vandaag. En dat is bij mij in mijn verkeerde keelgat geschoten.

2) Ja 5 post terug wou ik dat. Maar zegt ze mens niet zoveel dingen waar hij achteraf spijt van heeft? Ik zou niet liever hebben dan dat we een nieuwe start samen nemen.
3) Jawel we gingen samen naar de voetbal. Dus ze hield onze abonnementen bij. Ik wou gewoon het mijne terug maar ze wou het niet terug geven. Toen moet ik gezegd hebben dat ik ze niet naar huis wou voeren en dan begon heel het geduw, getrek enz...
4) Ik denk thuis
5) Het is nu niet dat je uren nodig hebt om een appartement op te kuisen toch?

SworksVenge

Legacy Member
paradijsappel zei:
Kop op, je hebt je voetbalabonnement dan toch terug. Ik kan me die scène zo inbeelden.
Waarom ga je terug thuis wonen?
.
Waarom ik terug thuis ga wonen?
Het is 700 euro voor de huur van het appartement en dan zal er nog een hele hoop bijkomen op vlak van telenet, gas, water, elektriciteit, eten enz... Reken dus op een goeie 1000 euro per maand.
Dat zijn centen die ik dan beter kan sparen om later een huis te kopen.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan