Naar aanleiding van enkele posts die mijn gevoel voor humor en integriteit in het algemeen in vraag stellen, heb ik besloten een open brief naar het forum - jullie dus - te schrijven. Het is wat lang uitgevallen, maar ik zou het appreciëren mocht je hem tot het einde doornemen en je reactie te geven.
Ik weet dat ik niet het meest aangename e-persona ben, maar het is niet altijd zo geweest. Toen ik 9lives (toen nog Telenet games) ontdekte door de demo's die hier te downloaden waren, duurde het niet lang voor ik het forum ontdekte. Ik las, ik postte, ik participeerde. Allemaal heel leuk en soms zelfs leerrijk, tot een viertal jaar terug, toen ik 18 was.
Mijn vader overleed redelijk onverwacht en ik had moeite met het verwerken. In plaats van hulp te gaan zoeken bij mensen die me konden helpen (hier op het forum, bijvoorbeeld), werd ik cynischer en sarcastischer, tot ik uiteindelijk de etter werd die jullie kennen. Ik praat m'n gedrag niet goed, maar de eerste stap naar het oplossen van een probleem is het erkennen en de oorzaak ervan te kennen. Tot op de dag van vandaag heb ik zin om, als iemand post over een overleden familielid met hen af te spreken om er eens over te praten en hen niet dezelfde fouten te laten begaan die ik gemaakt heb. Maar zover ben ik (nog) niet.
Op de koop toe ben ik in het echte leven, deels door hetgeen hierboven, niet meteen een succesverhaal op romantisch vlak. Ik heb nog geen enkele noemenswaardige relatie gehad en ik begin eerlijk gezegd de hoop op te geven. Maar soms lees ik dan dat er mensen elkaar gevonden hebben via het internet en meer zelfs, via dit forum. Door hierover na te denken en onverhoed te hopen dat hetzelfde mij zou overkomen, heb ik gevoelens ontwikkeld voor een meisje (of ja, vrouw
) die hier ook post.
Ik denk niet dat ze weet wat ik voor haar voel en aangezien ik haar nog nooit in het echt gezien, laat staan gesproken heb, weet ik niet hoe ik het haar duidelijk kan maken. Een gewone PM durf ik niet zenden omdat ik denk dat ze het gewoon zal afdoen als nog maar één van mijn cynische hersenspinsels.
Tja, en daarom heb ik deze tekst dus geschreven - denk ik. Enerzijds wou ik jullie laten weten waarom ik doe wat ik doe en zeg wat ik zeg en anderzijds had ik oprecht gehoopt dat jullie mij konden helpen met mijn would-be forumromance.
Sommigen onder jullie zullen dit misschien belachelijk of ongeloofwaardig vinden, maar ik wil oprecht veranderen. En iedereen moet ergens beginnen, niet? Het is natuurlijk ook al gezegd (zelfs nog op deze pagina, denk ik) dat een man ook maar een mens is, met gevoelens en verlangens die hij zonder enig maatschappelijk taboe moet kunnen voorleggen aan anderen.
. 
.
Of alleen bij u thuis afspreken. Enigste Marokkaanse da ik ooit persoonlijk gekend heb, was een behoorlijk wilde, dus ik zou ze mss nog nie onmiddellijk negeren 
