Ik ben er nog hoor. Ik had alleen nog geen zin om heel mijn verhaal uit te schrijven. Zal dat dan toch maar doen voordat jullie allemaal denken dat ik ergens in een hoekje zit te wenen en mijn eigen sokken zit op te eten.
Gisterenavond afgesproken om kwart na acht aan Gent Zuid. Om kwart voor 8 had ze me wel een bericht gestuurd dat ze op restaurant zat en nog moet bestellen. Ze wou dan afspreken om half 9. Ik wist dat dit sowieso niet kon, en dan zei ze 9 uur. Ok , om negen uur ging ze daar staan, om 20 na 9 ben ik daar eens toegestuikt. Ze had door dat ik dat verzetten van uur niet erg leuk had gevonden.
Nuja, alles goed en wel mij gaan parkeren aan de cinema en iets gaan drinken in de bloomingdales. Ze had snel door aan mijn manier van reageren dat er iets was maar ik had nog geen zin om erover te beginnen. Dan gaan plaatsnemen in de cinemazaal met wat vuile nacho's. Ik had dat nog nooit genomen en zal dat vanaf nu ook nooit meer nemen. Man wat een droge slecht smakende boel is dat... nuja dit terzijde.
Na de film (half 1) reden we naar haar huis. Twee straten van de cinema wou ze al gaan zeggen dat ik mijn baan in Gent niet kende en dat de E17 de andere kant op was. Gaf haar een kleine snak en beet waardoor ze stil was en 10 seconden later zei dat ik gelijk had. Daarna spraken we wat over haar auto-rijexamen (theoretisch) en was ze mijn kennis van verkeer aan het testen (haha). Uiteindelijk monde dat laatste uit over een lastig onderwerp. Politie.
Ik gooide het er eens extra op dat het kan zijn dat ik soms wordt weggeroepen of weet ik veel wat moet gaan doen. Resultaat: ze begon al vies te kijken en lastig te doen.
Dan bij haar thuis even binnengegaan en zo wat begonnen over wat ik allemaal echt wel wil doen en wil kopen. Alle dwaze dingen waarover ze ooit ruzie maakte gooide ik op tafel. Ze reageerde als een klein kind en zei dat er mij niet te praten valt en ze liep weg naar boven. Half uur niet gezien , bij het gaan kijken naar boven was ze zich gewoon aan het ontshminken en haar tanden aan't poetsen.
Ik heb ze terug naar beneden gejaagd en met alles geconfronteerd. Dat ze met geen enkele van mijn vrienden overeen komt, dat ze mijn ma gekwetst heeft, dat ze mij onder een sloef legt, dat zij niet moet doen alsof ze mijn ma is en mij niet moet verbieden om iets kleins te kopen ofzo, dat ik afspreek met wie dat ik wil en dat ik daar zo geen kritiek op wil en dat ik de job uitoefen die ik wil en niet zomaar doe wat zij wilt. (Tijdens het drankje in de Bloomingdales zei ze , zonder dat ik al iets had gezegd, dat ik hoofdcommissaris moest worden. Omdat dat meer verdient dan een ingenieur enzo. Ze snapt niet dat ik momenteel nog geen behoefte heb om door te groeien.)
Nuja, ze is beginnen wenen en ik zei dat ze dringend moet veranderen want anders zie ik het echt niet zitten. Ik zei ook dat ik het momenteel niet zie zitten om met haar een reis te boeken omdat er toch maar boel zou van komen. Ze zei dat ze er ging op letten en haar proberen aanpassen. Ik geef het nog één kans en doe vanaf nu (binnen het redelijke) mijn goesting. Staat het haar niet aan , dan zal er maar een eind moeten aan komen
.
Soms kom ik ze gewoon onverwacht tegen op een fuif en in stad. Hey, lebber lebber en ieder zijn eigen weg weer 
