Ja hoor, sprak er haar uiteraard over aan. Heb me achteraf behoorlijk boos gemaakt omdat ik dacht dat mijn moeder het niet gehoord had. Helaas, niets was minder waar. Mijn moeder sprak er me wel niet over aan, tot vandaag.
Ikzelf weet niet goed wat te doen, enerzijds wil ik er vanaf . Anderzijds zie ik nog een toekomst. Ze geeft mezelf ook schuldgevoelens door bepaalde berichten. Het slaapbericht van vandaag:
"Morgen zie ik jou. Ik hoop dat je eens niet vies bent voor de verandering. Slaapzacht en droomzacht. Ik hou van jou!" (Beetje aangepast om het leesbaar te houden)
Ze zegt dus dat ik altijd boos ben ? Zij belde me deze avond bij het thuiskomen van school , boos , over iets dat op school was gebeurd. Zij had wel moeten sporten en iemand uit haar klas niet hoewel ze beiden ziek zijn van hetzelfde. Ze vond dat oneerlijk en belde daarvoor keiboos. (Ikzelf zou me daar niet druk in maken maar kom). Ook zei ze dan dat ze de ring die ik haar gaf voor een jaar samen zijn , kwijt is. Ook niet zo leuk. Ik reageerde niet direct (was vrij stil) en twas dan van "Wa is da mee u
, vlam telefoon toe."
Ik voel me dan schuldig maar...
