Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 29

Gally zei:

Na 3 jaar samenwonen is je leven bijna volledig gebaseerd op routine, regelmaat. Dan komt er ineens een jong veulen die je hoofd op hol doet slaan. Je begint je vragen te stellen en je trekt al snel je huidige relatie in twijfel. Het knaagt aan jezelf, je huidige partner merkt enkele signalen op maar weet zelf niet wat er gebeurt en kan je dus ook onmogelijk helpen. Je partner probeert uit te vogelen wat er scheelt, start de hele tijd met vragen te stellen waar je telkens hetzelfde verbitterd antwoord op geeft: "het gaat even moeilijk op het werk, laat me gewoon met rust, het komt wel goed". Goedgelovig als je partner is, stemt ze in. Als gevolg groei je verder uit elkaar want er is geen communicatie. Ondertussen laat die prille verliefdheid je niet los, denk je dag-in-dag-uit aan haar en maak je jezelf de illusie dat alles veel beter zal gaan met het jonge veulen.

Dit, dames en heren, is onvermijdelijk. Het gebeurt bij veel koppels en het zal blijven gebeuren. De mensen die in dergelijke situatie er in slagen om nog rationeel na te denken met hun op hol geslagen hoofd zijn zeldzaam. Toch lijkt de vraag die je jezelf moet stellen vrij eenvoudig: zet ik een langdurige relatie, waar ik me best OK bij voel, helemaal op spel voor een jong veulen?

Ik wil maar zeggen, de situatie van Problemz komt vrij regelmatig voor. Je hebt gegokt en verloren, maar een echte schande is het niet. Ik kan je enkel aanraden om in het vervolg andere oplossingen te zoeken om aan die routine te ontsnappen.

Klik om te vergroten...

En daarmee is alles gezegd!

*box*

Van aan de zijlijn van alles toeroepen zoals een echte moraalridder dat het best kan is gemakkelijk, tot je zelf die shitzooi meemaakt.(god forbid)

Gally zei:

Na 3 jaar samenwonen is je leven bijna volledig gebaseerd op routine, regelmaat. Dan komt er ineens een jong veulen die je hoofd op hol doet slaan. Je begint je vragen te stellen en je trekt al snel je huidige relatie in twijfel. Het knaagt aan jezelf, je huidige partner merkt enkele signalen op maar weet zelf niet wat er gebeurt en kan je dus ook onmogelijk helpen. Je partner probeert uit te vogelen wat er scheelt, start de hele tijd met vragen te stellen waar je telkens hetzelfde verbitterd antwoord op geeft: "het gaat even moeilijk op het werk, laat me gewoon met rust, het komt wel goed". Goedgelovig als je partner is, stemt ze in. Als gevolg groei je verder uit elkaar want er is geen communicatie. Ondertussen laat die prille verliefdheid je niet los, denk je dag-in-dag-uit aan haar en maak je jezelf de illusie dat alles veel beter zal gaan met het jonge veulen.

Dit, dames en heren, is onvermijdelijk. Het gebeurt bij veel koppels en het zal blijven gebeuren. De mensen die in dergelijke situatie er in slagen om nog rationeel na te denken met hun op hol geslagen hoofd zijn zeldzaam. Toch lijkt de vraag die je jezelf moet stellen vrij eenvoudig: zet ik een langdurige relatie, waar ik me best OK bij voel, helemaal op spel voor een jong veulen?

Ik wil maar zeggen, de situatie van Problemz komt vrij regelmatig voor. Je hebt gegokt en verloren, maar een echte schande is het niet. Ik kan je enkel aanraden om in het vervolg andere oplossingen te zoeken om aan die routine te ontsnappen.

Klik om te vergroten...

Allemaal waar, maar ge gaat wel heel snel voorbij aan het feit dat in dit geval, Problemz die verliefde gevoelens zelf heeft onderhouden, bewust beslissingen heeft gemaakt om dichter (ook fysiek) bij dat meiske te zijn, vóór hij zichzelf de vraag stelde over zijn relatie.
Ge kunt dat niet gewoon goedpraten met 'hij kreeg gevoelens voor dat meiske'. Ze (meermaals) thuis uitnodigen is ook een bewuste beslissing. Ge maakt zo'n beslissing gewoon gemakkelijk omdat het goed voelt en ge gericht zijt op instant-bevrediging van die gevoelens, zonder rekening te houden met uw partner omdat ge door uw verliefdheid, dat perspectief wat zijt verloren (of eerder negeert), maar het blijft een bewuste beslissing. Dat ratio en emotie onafhankelijk van elkaar werken en zelfs tegengesteld zijn aan elkaar is een mythe.

Dat ge twijfelt over uw relatie, verliefd wordt op een ander, en contact verliest met uw partner, daar valt niemand hier over.

Myllan zei:

Van aan de zijlijn van alles toeroepen zoals een echte moraalridder dat het best kan is gemakkelijk, tot je zelf die shitzooi meemaakt.(god forbid)

Klik om te vergroten...

Ik zie eerlijk gezegd ook heel weinig posts verschijnen die de term 'moraalridder aan de zijlijn' verdienen. Tenzij zeggen dat hij eerlijk moet zijn tegen zijn ex-vriendin, vragen of hij van plan is terug te gaan naar haar als het niet werkt met dat meiske, en zeggen dat dat meiske hem geen stabiliteit kan bieden (wat ook zijn vraag was), daar onder valt. Imo zou dat eerder iets zijn als 'amai, gij zijt gewoon nen dikke klootzak jong, ge verdient geen een van de twee', 'uw vriendin bedriegen is voor losers', etc.
Het enige wat ge kunt zeggen is dat sommige mensen duidelijk maken dat ze geen/weinig begrip hebben voor sommige componenten in dat verhaal, maar wel antwoorden op Problemz zijn vragen; opnieuw zie ik niet in wat daarbij het probleem is.

glashelder zei:

De poeplijst? Haha! Waarom heb ik daar nooit aan gedacht.

Klik om te vergroten...

Tefal

Je denkt ook aan alles

Tha_nOn zei:

Allemaal waar, maar ge gaat wel heel snel voorbij aan het feit dat in dit geval, Problemz die verliefde gevoelens zelf heeft onderhouden, bewust beslissingen heeft gemaakt om dichter (ook fysiek) bij dat meiske te zijn, vóór hij zichzelf de vraag stelde over zijn relatie.
Ge kunt dat niet gewoon goedpraten met 'hij kreeg gevoelens voor dat meiske'. Ze (meermaals) thuis uitnodigen is ook een bewuste beslissing. Ge maakt zo'n beslissing gewoon gemakkelijk omdat het goed voelt en ge gericht zijt op instant-bevrediging van die gevoelens, zonder rekening te houden met uw partner omdat ge door uw verliefdheid, dat perspectief wat zijt verloren (of eerder negeert), maar het blijft een bewuste beslissing. Dat ratio en emotie onafhankelijk van elkaar werken en zelfs tegengesteld zijn aan elkaar is een mythe.

Klik om te vergroten...

niet met akkoord. Misschien bij een vrouw is dat zo maar als man is de samenhang ratio en emotie (bij een broek vol goesting) nergens te bespeuren.

Recipe4hate zei:

Gij volgt hier precies ook nie hé
(jawel dus, maar da's aan Glas om te vertellen)

Klik om te vergroten...

ik heb het zo druk dat ik zelfs niet meer weet wat ik gisterenavond heb gedaan

witten zei:

niet met akkoord. Misschien bij een vrouw is dat zo maar als man is de samenhang ratio en emotie (bij een broek vol goesting) nergens te bespeuren.

Klik om te vergroten...

Dat is wel een gevaarlijk uitspraak als ge die gaat doortrekken. Dat zou wil zeggen dat verkrachting zou kunnen vrijgesproken worden onder onweerstaanbare drang. Ge kon er immers niets aan doen, want uw ratio wilde eventjes niet meer mee.

En nu gaat het hier plots al over verkrachtingen, het gaat hard!

Guazala zei:

Dat is wel een gevaarlijk uitspraak als ge die gaat doortrekken. Dat zou wil zeggen dat verkrachting zou kunnen vrijgesproken worden onder onweerstaanbare drang. Ge kon er immers niets aan doen, want uw ratio wilde eventjes niet meer mee.

Klik om te vergroten...

Gua alstublieft er zijn grenzen e.
Als er een situatie zich voordoet zoals bij TS dan is het een moeilijke situatie en kan je gewoon niet meer rationeel nadenken. Dat geeft geen vrijgeleide om iemand te verkrachten e.
Moest elke vent met een broek vol goesting iemand verkrachten....

witten zei:

niet met akkoord. Misschien bij een vrouw is dat zo maar als man is de samenhang ratio en emotie (bij een broek vol goesting) nergens te bespeuren.

Klik om te vergroten...

Zever. Lust kunt ge misschien niet gelijk schakelen met emoties, maar dit is ook gewoon goedpraterij ze. Er zijn zelfs grenzen aan waanzin, wat gaat gij dan 'ja maar ik was echt enorm opgewonden' gebruiken als rechtvaardiging voor gedrag of keuzes die ge anders niet zou stellen?

Ik kom gewoon terug op: wees eerlijk tegenover uzelf. Het was dan gewoon gemakkelijker om toe te geven aan die lust en ge voelde u daar (in/op die moment) ook goed bij.

Tha_nOn zei:

Zever. Lust kunt ge misschien niet gelijk schakelen met emoties, maar dit is ook gewoon goedpraterij ze. Er zijn zelfs grenzen aan waanzin, wat gaat gij dan 'ja maar ik was echt enorm opgewonden' gebruiken als rechtvaardiging voor gedrag of keuzes die ge anders niet zou stellen?

Klik om te vergroten...

geen zever gewoon realiteit.
waarom heeft TS dan die dingen uitgestoken als hij toch zonder probleem nee kon zeggen.
Hij heeft het gedaan. waarom? omdat zijn lust de ratio overstijgde.
as simpel as that.
maar mannen zijn nu eenmaal simpel

Omdat hij niet wou nee zeggen ...

Gaat ge nu echt argumenteren dat Problemz zijn situatie er is gekomen door onbedwingbare drang?

Sorry witten, maar ik (als man zijnde) val hier bij non.
Ik denk dat het zeker mogelijk is om nee te zeggen als je broek vol goesting zit. Even better: I did it!
En dan nog: tegen dat problemz zover was, zijn er toch nog heel wat stappen voorbij gekomen (zoals uitnodigen bij je thuis met redelijk wat wijn) waarbij er zeker nog rationeel werd nagedacht.

witten zei:

geen zever gewoon realiteit.
waarom heeft TS dan die dingen uitgestoken als hij toch zonder probleem nee kon zeggen.
Hij heeft het gedaan. waarom? omdat zijn lust de ratio overstijgde.
as simpel as that.
maar mannen zijn nu eenmaal simpel

Klik om te vergroten...

Klopt, bij hem was het de lust die de ratio overstijgde maar dat impliceert nog steeds dat er een ratio was. Hij had de keuze om nee te zeggen en door de lust was het veel moeilijker om nee te zeggen maar dat doet absoluut niets af dat dit een bewuste keuze is. Een verslaafde heeft ook steeds een zeer hoge drang maar het is een bewuste keuze als hij terug naar die verslaving grijpt hoe piepklein de ratio ook mag zijn op dat moment.

Oh boy, die hyperbolen enz

er is ook nix mis me verliefd worden op een ander
maar breek dan eerst me uw huidige partner!

ze liggen wippen op de zetel / bed waar ge in de week met u vriendin tv kijkt/slaapt is gwn not done.
Iemand die 3 jaar van haar leven aan u heeft gegeven verdient dit niet.

Recipe4hate zei:

Sorry witten, maar ik (als man zijnde) val hier bij non.
Ik denk dat het zeker mogelijk is om nee te zeggen als je broek vol goesting zit. Even better: I did it!
En dan nog: tegen dat problemz zover was, zijn er toch nog heel wat stappen voorbij gekomen (zoals uitnodigen bij je thuis met redelijk wat wijn) waarbij er zeker nog rationeel werd nagedacht.

Klik om te vergroten...

ik ben ook al in die situatie verzeild geraakt en ik heb ook nee kunnen zeggen. best wel moeilijk op de moment....
problemz heeft dat niet kunnen doen.

Hahahaha, dit is dus exact waarom de liefthread dood is.
Niet door zever. Nee, door hypocrisie, manifestatiedrang, idiote vergelijkingen en kortzichtige discussies.
Die op de koop toe weinig tot niks meer te zien hebben met de originele stelling/vraag/whatever :v

Ik heb ooit te maken gehad met zo'n iemand. Een getrouwde man die meer dan alleen platonische vriendschap wou.
Heb ik toen netjes afgewezen ondanks het feit dat ik gevoelens begon te krijgen.
In het begin kwam hij janken met allerhande zielige verhaaltjes over zijn ongelukkig huwelijk etc en de naïeve tuttebel dat ik was ging daar helemaal in mee. Dat ging zo tot op het punt we gekomen waren waarop hij steeds meer toenadering zocht op een manier die heel verkeerd aanvoelde.

Achteraf gezien kei fout natuurlijk maar op het moment zelf totaal geen besef...
Yeah well...

Myllan zei:

Ik heb ooit te maken gehad met zo'n iemand. Een getrouwde man die meer dan alleen platonische vriendschap wou.
Heb ik toen netjes afgewezen ondanks het feit dat ik gevoelens begon te krijgen.
In het begin kwam hij janken met allerhande zielige verhaaltjes over zijn ongelukkig huwelijk etc en de naïeve tuttebel dat ik was ging daar helemaal in mee. Dat ging zo tot op het punt we gekomen waren waarop hij steeds meer toenadering zocht op een manier die heel verkeerd aanvoelde.

Achteraf gezien kei fout natuurlijk maar op het moment zelf totaal geen besef...
Yeah well...

Klik om te vergroten...

idem