Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 29
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
glashelder
Legacy Member
Dan moet je er eens naartoe gaan met mijn vriend, die álle bordjes wil lezen (ook de saaie over hoe de beplanting in Borneo wordt aangepakt) en de traagste lezer ooit is.Myllan zei:Zo groot is dat daar toch niet?
Ben er in augustus geweest en volgens mij hadden we op een paar uur tijd alles gezien, incl de zeehondjesshow.
Hoef er in elke geval niet snel opnieuw naartoe te gaan.
Myllan
Legacy Member
Ben nog geen 'echte' mama alleen een soort van oefenmama maar ik geloof niet dat kletsen op de billen helpen.
Veel denken dat zo'n pedagogische tik helpt bij een onhandelbaar kind maar slaan doe je enkel uit onmacht.
Is een kind stout geweest dan vind ik dat straffen het beste is en als het onhandelbaar is dan is daar een reden voor.
Het klappen geven gaat dat niet oplossen.
Ik zie vaak ouders puur uit frustratie roepen tegen een kind of een vlakke hand tegen de poep geven maar ik vind dat eigenlijk niet kunnen en sneu voor dat kind.
Veel denken dat zo'n pedagogische tik helpt bij een onhandelbaar kind maar slaan doe je enkel uit onmacht.
Is een kind stout geweest dan vind ik dat straffen het beste is en als het onhandelbaar is dan is daar een reden voor.
Het klappen geven gaat dat niet oplossen.
Ik zie vaak ouders puur uit frustratie roepen tegen een kind of een vlakke hand tegen de poep geven maar ik vind dat eigenlijk niet kunnen en sneu voor dat kind.
Shrimpy
Legacy Member
Iedereen vergist zich aan de term "tik" .een tik geef je voor te doen verschieten, op de pamper. de kleine moet dat niet eens voele, maar verschiet zich daaraan.
Ik heb vroeger mijn pedagogische tikken gekregen, en ik heb niets dan liefde voor ma en pa. I,k help ze wanneer ze dat vragen en ik heb altijd goed gelusiterd, niet uit angst maar uit liefde, ik heb respect en ik heb zelfs nooit iets misdaan.
Die tikken deed me leren wanneer ik uit de bocht ging, en sommige momenten denk ik zelfs, ik heb dat zeker verdient.
Wat ik niet meetel als pedagogische tip: in het aangezicht, op de blote huid, kletsen, slagen die pijn doen.
Met de vinger op de bovenkant van het handje vind ik nog ok. MAAR HET MAG GEEN PIJN DOEN.
Discusieren met een kleine vind ik niet kunnen. Dan geef je alleen maar toe aan het debat. Wil is wet bij ouders imo. Veel teveel bedorven kinder tegenwoordig.
Edit: Wil ik even aan toevoegen: je kleine willen pijn doen om ze een lesje te leren is veruit marginaal en sadomachochismisch...
Mijn zus kreeg zo'n tikje tegen haar pols omdat ze ooit bijna een kookvuur aanraakte die opstond toen ze eraan wou komen. Liever dat toch dan dat je met je kleine naar het ziekenhuis moet gaan met derde graads brandwonden.
En zo'n tik geef je uiteraard niet dagelijks of wekelijks.
Ik heb vroeger mijn pedagogische tikken gekregen, en ik heb niets dan liefde voor ma en pa. I,k help ze wanneer ze dat vragen en ik heb altijd goed gelusiterd, niet uit angst maar uit liefde, ik heb respect en ik heb zelfs nooit iets misdaan.
Die tikken deed me leren wanneer ik uit de bocht ging, en sommige momenten denk ik zelfs, ik heb dat zeker verdient.
Wat ik niet meetel als pedagogische tip: in het aangezicht, op de blote huid, kletsen, slagen die pijn doen.
Met de vinger op de bovenkant van het handje vind ik nog ok. MAAR HET MAG GEEN PIJN DOEN.
Discusieren met een kleine vind ik niet kunnen. Dan geef je alleen maar toe aan het debat. Wil is wet bij ouders imo. Veel teveel bedorven kinder tegenwoordig.
Edit: Wil ik even aan toevoegen: je kleine willen pijn doen om ze een lesje te leren is veruit marginaal en sadomachochismisch...
Mijn zus kreeg zo'n tikje tegen haar pols omdat ze ooit bijna een kookvuur aanraakte die opstond toen ze eraan wou komen. Liever dat toch dan dat je met je kleine naar het ziekenhuis moet gaan met derde graads brandwonden.
En zo'n tik geef je uiteraard niet dagelijks of wekelijks.
HelpYouFall
Legacy Member
Ik kreeg van onze pa ook wel eens een lap rond m'n oren als ik het uithing. Buiten 'fuck, ik heb het echt wel verstierd nu', dacht ik daar ni verder bij na. Ik zie onze pa ook nog altijd graag.
Nu, ik denk niet dat als ik kinderen zou hebben, dat ik die dan een mep zou kunnen geven bij slecht gedrag, omdat dat gewoon niet echt in mij zit
Waarmee ik trouwens niet wil zeggen dat het ok is om uw bengels af te ranselen ofzo, ik weet goed genoeg dat er genoeg slechte ouders zijn die hun onvermogen om fatsoenlijk met hun kleine om te gaan maar overcompenseren met teveel muilperen. Om nog maar te zwijgen van gewoon algemeen abusive ouders of mensen met het syndroom van Münchhausen-by-proxy enz.
Nu, ik denk niet dat als ik kinderen zou hebben, dat ik die dan een mep zou kunnen geven bij slecht gedrag, omdat dat gewoon niet echt in mij zit
Waarmee ik trouwens niet wil zeggen dat het ok is om uw bengels af te ranselen ofzo, ik weet goed genoeg dat er genoeg slechte ouders zijn die hun onvermogen om fatsoenlijk met hun kleine om te gaan maar overcompenseren met teveel muilperen. Om nog maar te zwijgen van gewoon algemeen abusive ouders of mensen met het syndroom van Münchhausen-by-proxy enz.
Myllan
Legacy Member
Oke Drakinus, zo'n tik moet kunnen want ik had eerlijk gezegd een andere manier van 'tikken' in gedachten.
En nee discussiëren met zo'n opdondertje van nog geen meter is ook niet bedoeling want jij bent de ouder en niet omgekeerd.
Een kind heeft te luisteren naar de ouders en afhankelijk van de leeftijd van het kind en het onderwerp mag er heel klein beetje ruimte zijn om te discussiëren maar om nu een half uur met zo'n mormel van nog geen 2 jaar te staan discussiëren of het nu wel of geen tijd is om tanden te poetsen en te gaan slapen, nee dat echt nooit.
Een kind heeft rust, ritme en reinheid nodig. Kordaat zijn, duidelijke grenzen stellen en daar dus nooit van afwijken en dat is echt heel belangrijk want als je eraan toegeeft ben je voor altijd gezien haha.
Ik zie hier op mijn werk dagelijks hoe creatief die mormeltjes zijn in het omzeilen van regels etc. Dodelijk schattig maar nee is nee.
Ik zie het trouwens ook elke keer weer bij het dochtertje van mijn vriend. Zoals zij die seut rond haar vingertje draait is echt ongelofelijk.
Ergens wel begrijpelijk gezien de situatie maar gelukkig ben ik er om alles een beetje in goede banen te leiden zonder de boze bitchy stiefmoeder uit te hangen.
En nee discussiëren met zo'n opdondertje van nog geen meter is ook niet bedoeling want jij bent de ouder en niet omgekeerd.
Een kind heeft te luisteren naar de ouders en afhankelijk van de leeftijd van het kind en het onderwerp mag er heel klein beetje ruimte zijn om te discussiëren maar om nu een half uur met zo'n mormel van nog geen 2 jaar te staan discussiëren of het nu wel of geen tijd is om tanden te poetsen en te gaan slapen, nee dat echt nooit.
Een kind heeft rust, ritme en reinheid nodig. Kordaat zijn, duidelijke grenzen stellen en daar dus nooit van afwijken en dat is echt heel belangrijk want als je eraan toegeeft ben je voor altijd gezien haha.
Ik zie hier op mijn werk dagelijks hoe creatief die mormeltjes zijn in het omzeilen van regels etc. Dodelijk schattig maar nee is nee.
Ik zie het trouwens ook elke keer weer bij het dochtertje van mijn vriend. Zoals zij die seut rond haar vingertje draait is echt ongelofelijk.
Ergens wel begrijpelijk gezien de situatie maar gelukkig ben ik er om alles een beetje in goede banen te leiden zonder de boze bitchy stiefmoeder uit te hangen.
glashelder
Legacy Member
Ik probeer daar realistisch in te zijn maar ik heb zelf zo'n moeder die een pedagogische tik nogal ruim inschatte, dus ik kan echt niet om met dat concept en zou dat nooitnooitnooit bij mijn eigen kinderen willen toepassen. En als ik het doe, ga ik waarschijnlijk een hele week huilen en mij de slechtste moeder ooit voelen of zo. Gewoon omdat ik daar zo'n schrik van opgedaan heb dat ik bang zou zijn van toch per ongeluk te hard te tikken of mijn geduld te verliezen of op de één of andere manier controle te verliezen (zoals mijn moeder deed). En dan zou ik alles zijn wat ik mij had voorgenomen nooit te worden en daar ben ik echt zo bang voor.
Toen onze hond nog een pupje was en ze zo een paar keer extréém lastig was (zoals pupjes wel eens zijn) ben ik zo ook een paar keer mijn geduld verloren. Niks ergs hoor, gewoon écht boos zijn, haar vasthouden, diep in de ogen kijken en sissen van "IS HET NU GEDAAN?!" Niet dat ik dat beest door de kamer schopte Maar dat vond ik al verschríkkelijk, gewoon omdat ik mijn geduld verloor en dat deed mij denken aan vroeger en dan voel ik mij zo slecht. 'k Weet ook wel dat het een illusie is dat je als mama (of hondenhouder ) altijd alles perfect onder controle hebt en nóóit je geduld zal verliezen, maar gewoon dat gevoel van shit, ik deed hier iets puur op instinct en ik had daar eigenlijk geen controle over, dat vind ik doodeng. Want als ik daar al geen controle over heb, wie weet wat er nog kan gebeuren.
(Wat echt onzin is, ik ben de meest pacifistische persoon op aarde, maar goed, schrik opgedaan en zo.)
Toen onze hond nog een pupje was en ze zo een paar keer extréém lastig was (zoals pupjes wel eens zijn) ben ik zo ook een paar keer mijn geduld verloren. Niks ergs hoor, gewoon écht boos zijn, haar vasthouden, diep in de ogen kijken en sissen van "IS HET NU GEDAAN?!" Niet dat ik dat beest door de kamer schopte
Maar dat vond ik al verschríkkelijk, gewoon omdat ik mijn geduld verloor en dat deed mij denken aan vroeger en dan voel ik mij zo slecht. 'k Weet ook wel dat het een illusie is dat je als mama (of hondenhouder ) altijd alles perfect onder controle hebt en nóóit je geduld zal verliezen, maar gewoon dat gevoel van shit, ik deed hier iets puur op instinct en ik had daar eigenlijk geen controle over, dat vind ik doodeng. Want als ik daar al geen controle over heb, wie weet wat er nog kan gebeuren.(Wat echt onzin is, ik ben de meest pacifistische persoon op aarde, maar goed, schrik opgedaan en zo.)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.