Die eerste keer dat ge afspreekt noem ik ook geen date en ik heb dat soms ook al letterlijk zo laten verstaan

.. Die eerste ontmoeting denk ik ook op geen enkel moment aan een verdere amoureuze relatie eigenlijk. Dat impliceert te veel en het creëert verschillende verwachtingen op één of andere manier (al dan niet bij uzelf of de andere).
Ik deed dat ook helemaal niet met het idee om die situatie op zich naar mijn hand te zetten of om later een artificieel moment te proberen creëren waar DE KUS komt om nadien een zo romantisch mogelijk verhaal daar aan over te houden. En ik ben realistisch genoeg om niet te beginnen zweven na die eerste kus en hopen dat hij ook aan mijn sterfbed mijn hand gaat vasthouden. Echt niet.
Want zo komt dat schijnbaar wel over? Als ge te lang wacht, zijt ge zogezegd alles aan het verromantiseren of ge doet blasé?
De enige reden waarom ik die 'situatie in de hand wil houden' is puur voor mezelf. Zodat ik daar nadien eens rustig kan over nadenken of die kerel mij wel ligt en of ik hem de moeite vind om er mijn tijd in te steken op een welbepaalde manier. Dus ook niet enkel lust in afweging nemen.
Ge gaat me niet vertellen dat een paar keer met elkaar weggaan niet voortkomt uit de intentie om die persoon beter te leren kennen in verschillende settings en (hopelijk als alles meevalt?) daar een relatie mee te beginnen? Als het gaat over seks moet ge dat ook geen date noemen, vind ik. Dan spreekt ge af en weet ge allebei op voorhand waarvoor het is.
Dat klinkt misschien vreselijk oubollig en niet hip, maar het is nu zo voor mij. En als andere mensen daar een andere opvatting over hebben dan vind ik dat ook helemaal niet erg. Als het maar werkt.