Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 27

Gonzo zei:

Ik trek mijn ogen open en ik zit in een aftandse boerenmercedes, een 190D. Waar ben ik? Een of andere ********* aan het stuur, een andere naast mij. Ik snap er niks van. We rijden door een woestijnachtige streek, recht op een oase af. Eens aangekomen, gebieden de ********** mij om uit te stappen en door te lopen. Ik voel een scherpe pijn in mijn linkerarm en mijn gezicht vertrekt in een grimas. De grootste van mijn 2 nieuwverworven vriendschappen bestudeert mijn arm, kijkt even vragend naar de andere, en plakt vervolgens zijn kauwgom in mijn wonde.

Veel duwen en trekken later smijten ze mij in een donker kot met een hoop zweterige venten, de meeste gehuld in een miezerig schaamlapje. Ik draai zo hard van de warmte en het bloedverlies in mijn linkerarm, dat ik onmiddellijk ineenstort bij de geur van zoveel reetzweet. Als ik weer bij mijn positieven kom, zie ik 3 bezorgde gezichten boven mij hangen. Ik moet een aantal keer knipperen om de waas te verdrijven, maar na enkele seconden krijg ik een scherper beeld. Ik herken de hoofden van Emilio, Hyfus en Wikkus, ooit mijn beste copains geweest, in een tijd die nu lang vervlogen lijkt. Ze stellen geen vragen maar laten mij even acclimatiseren, en ik profiteer van de gelegenheid om ze alledrie goed te observeren.

Hyfus heeft de gezichtstrekken van een Griekse god, maar gaat door het leven als motorrijder in een strak leren pak, beschilderd met de wildste tattoos. Net als ik mijn aandacht op Emilio wil richten, staat Hyfus recht en meen ik in de contreien van zijn schaamstreek een aantal kleine armpjes en beentjes te kunnen onderscheiden die door zijn spannende lederen broek porren. Ik schud de gedachte van me af, en steek het op de warmte. Emilio heeft de 'native' look; een Indiaan getooid met prachtige veren van een gigantische Emoe die hij met blote handen geeft gewurgd tijdens de beproeving van het ritueel dat hem eindelijk volwassen verklaart. Enkele meters verderop zit Wikkus iets ijverig neer te pennen. Wikkus is de grootste intellectueel van de groep, al worden veel mensen om de tuin geleid door zijn bouwvakkersoutfit, zonnebril en gele helm en glazige Einstein-blik.

Wikkus komt iets dichterbij, en vraagt: "hebben ze uw buxus ook kapot gepist?". Ik kijk hem niet-begrijpend aan, en hij wendt zijn blik af van de mijne. Hyfus neemt zijn drinkbus en giet ze in zijn broek, zijn ogen naar binnen gedraaid in trance, rare zinsconstructies afratelend als ware hij 't Orakel van Dorne. Emilio blijft er stoicijns bij.

Het volgende moment staan we met z'n 4en opeens in een soort stadion. De tribune zit STAMPVOL mensen, joelend en tierend. Hier en daar meen ik een bekend gezicht te zien. Is dat Dacubus? Kan dat Mylla zijn? Wat doen zij hier? Ik krijg een zwaard en schild in mijn handen geduwd. De uitdrukking op Wikkus zijn met striemen bezaaid gezicht jaagt mij schrik aan. Zijn ogen staan wijd en bloeddoorlopen, en hij lijkt te balanceren op het fijne randje tussen krankzinnigheid en absolute vastberadenheid. Zijn net en dolk lijken verlengstukken van zijn lichaam, zo natuurlijk hanteert hij ze. Ik merk veel vrouwelijke blikken gericht op de schittering die ik waarneem in mijn ooghoek. Ik draai mijn hoofd, scherm mijn ogen af met mijn hand, en staar vol afgunst naar Emiel zijn gouden drietand met vulpenpunten. De verblindende schittering die de trident afgeeft in de brandende zon doet pijn aan mijn ogen, maar geeft mij ook moed. Hyfus staat er met lege handen en moet het duidelijk hebben van teamwerk.

De gigantische houten poorten voor ons, beslagen met de mooiste siernagels die ik ooit al gezien heb, vallen met een donderend geraas naar beneden. Een hele meute creaturen stroomt het stadion binnen, allemaal afkomstig uit de donkerste krochten van plaatsen die niet uitgesproken mogen worden. Stuk voor stuk zijn ze van kop tot teen bewapend en geharnast. Ze lijnen netjes naast en achter elkaar op, en blijven stokstijf staan, hun blik op oneindig. Achter ons weerklinkt een bekende stem. Ik draai mij om, maar zie niemand. Nogmaals dezelfde stem. Ik kijk naar boven en zie de statige gedaante van Mussia hoog boven mij uit toornen op een gigantisch balkon, voorzien van zoveel rijkdom en lekkers dat het een wonder is dat het overeind blijft staan. Zonder nog een woord te zeggen, gooit ze haar zakdoek in de ring en het publiek wordt ecstatisch.

De massa vechtersbazen komt in beweging en mijn concentratie wordt zo strak dat ik mijn snel stijgende hartslag boven het gejoel kan horen. Wat daarna gebeurt, lijkt voorbij te zijn in een flits, en is zo gewelddadig dat ik het allemaal niet kan absorberen en navertellen. Liters bloed sproeien in het rond, ledematen vliegen me rond de oren. De tijd vertraagt weer en we staan oog in oog met de laatste overblijvers. Er weerklinkt hoongelach van onder de lelijke maskers die ze dragen. Ze brengen hun handen naar hun hoofd, en een voor een tonen ze langzaam hun ware gelaat. Ik geloof mijn eigen ogen niet; voor mij staan een toom varkens, Kinxtus, Lefkus en Stimpus - oude bekenden die we regelmatig tegen het lijf liepen op het forum, meestal tijdens de zondagsmarkt.

Wikkus is er slecht aan toe. Bloed gutst uit een gapende wond in zijn rechterdij. Hyfus, die het op onverklaarbare wijze tot nu toe overleefd heeft, ziet het ook en praat ons snel een gevechtstaktiek aan die hij ooit eens in een boek gelezen had: "2 keer op de 10 werkt het elke keer, beloofd!". Wikkus staat het zwakst, dus die krijgt de varkens toegewezen. Hyfus moet Lefkus wurgen met zijn blote handen, Emilio moet afrekenen met Stimpus, en ik sta oog in oog met Kinxtus.

De spanning valt te snijden. De hoeveelheid testosteron en adrenaline die door mijn lijf giert, is genoeg om van Weediunkus een echte man te maken. Uit mijn oogzoek zie ik Emilio zijn drietand lanceren richting Stimpus, die doorprikt wordt door de spitse penpunten en leeg lijkt te lopen als een luchtzak. Hyfus is ongewapend maar weet door zijn snelheid en behendigheid achter Lefkus te geraken en wurgt hem met zijn eigen kettingen. Wikkus elimineert behendig enkele van de wilde varkens, maar ze zijn te slim, en worden nog wilder door de geur van bloed. Ze omsingelen hem, werpen hem op de grond en beginnen aan hem te vreten. Zijn hulpkreten snijden door merg en been. 2 dames uit het publiek, Zsassia en Vitropura, kunnen het gekeel niet meer aanhoren en snellen het varkensworstelende genie te hulp. Op de achtergrond zwelt de muziek van Hans Zimmer aan tot een luid, pompeus, ritmisch, opzwepend stuk en ik incasseer enkele verbale agressies van Kinxtus. Ik ga in de aanval. Ondanks enkele rake klappen, blijkt Kinxtus relatief ongeschonden. Op de plaatsen waar ik hem geraakt heb, is het vel verdwenen en komt er een hard, rood exoskelet tevoorschijn. Gelukkig is mijn kennis van de Crustacean dankzij Wikkus op een acceptabel niveau, en kan ik al snel enkele zwakke plekken ontdekken in het harde Kinxtuspantser. Ik pareer de onzorgvuldig geplaatste zwaai met zijn goeiedag, gooi hem op de grond en schuif mijn zwaard gezwind in het zachte plekje achteraan op zijn hoofd. Kinxtus implodeert harder dan het oog van Sauron, en al wat overblijft is een bestofte smartphone die ik snel uit het grind raap en in mijn zak steek.

Slow clap weerklinkt. Mussia staat aan de rand van het balkon, met een zeer verveelde uitdrukking. Parmantig heft ze haar hand op, met horizontaal uitgestoken duim, en laat hem zo even zweven. Haar duim lijkt zich even de hoogte in te begeven, maar dan kijkt ze diep in mijn ogen en zegt "legendes die geboren worden in de arena, moeten sterven in de arena". Haar duim duikt zo ver naar onder dat de wonde in mijn arm mij ongekende pijn bezorgt en het enkele seconden zwart wordt voor mijn ogen.

Als ik mijn zicht terugkrijg, sta ik midden in een gigantisch graanveld. Opeens gaat de gsm in mijn zak af. Een beltoon van Justin Bieber. Op het scherm komt de melding van een nieuwe Snapchat. Ik swipe naar links en krijg een 10 seconden durend filmpje te zien van een schaars geklede, bevallige jongedame. Ze staat gebukt naar mij en duwt haar rode string langzaam naar beneden, waardoor het grijnzende gezicht van Emilio tussen haar perfecte billen tevoorschijn komt. Hij knipoogt en zegt: "don't mind me, I'm just a curious little rhino".

En toen schoot ik wakker.
Kan iemand die droom efkes ontleden?

Klik om te vergroten...

J.F. zei:

ja, zo ben ik echt als ik twerk

Klik om te vergroten...

Avondland zei:

Myllan had ooit eens gezegd dat jij op Kim Kardashian leek?

Klik om te vergroten...

Myllan zei:

Je achterwerk maakt dan tenminste nog iets van ritmische bewegingen ook al lijkt het niet in de verste verte op twerken. De mijne lijkt meer op een ongeleid projectiel bij elke poging tot...



Nee hoor.
KK komt niet eens in de buurt van JF haar schoonheid.
JF is een natuurlijke schoonheid, KK een opgespoten en met botox bewerkt popje met fake boobs en een veels te grote en dikke poep.

lol@wikkes.
Nu zie ik het ook maar wie of waar zijn de cowboy en brandweerman?

Klik om te vergroten...

Lt. KroftDünkel zei:

Vraag Gonzo.

Zeg Myllan, gij weet zoveel over poepen, het meervoud van het substantief, niet het verbum, al kan dat misschien ook wel kloppen.

Ik heb een vrouwelijke kameraad en die wil haar bips verstevigen, hebt gij niet toevallig wat gymnastische oefeningskes?

Die vrouwelijke kameraad wil stevige bipsspieren kweken, gewoon omdat het kan. Ze wil een okkernoot kunnen kraken met haar bips, want de INOX notenkraker die ze gehaald heeft in den Blokker is kapot.

Klik om te vergroten...

Myllan zei:

Euhm... squats?
Heb er zelf geen ervaring mee maar denk dat dit het meest doeltreffende is?

Ontopic.

Wat is het ergste wat je ooit bij je partner hebt gedaan tijdens een ruzie? Dus niet op een speelse manier maar echt uit pure agressie.

Ik zelf heb ooit tijdens een "discussie" aan de ontbijttafel een sneetje brood dat besmeerd was met boter tegen de wang van mijn ex geplakt.

Klik om te vergroten...

Avondland zei:

Zeg, maar dat is flauw hé Myllan.

Ik heb zelf nooit ruzie gehad met mijn ex-vriendinnen. Wel eens grumpy gedaan, maar een uur later doe je eens onnozel naar elkaar en is dat terug oké.

Klik om te vergroten...

Myllan zei:

Euhm... squats?
Heb er zelf geen ervaring mee maar denk dat dit het meest doeltreffende is?

Ontopic.

Wat is het ergste wat je ooit bij je partner hebt gedaan tijdens een ruzie? Dus niet op een speelse manier maar echt uit pure agressie.

Ik zelf heb ooit tijdens een "discussie" aan de ontbijttafel een sneetje brood dat besmeerd was met boter tegen de wang van mijn ex geplakt.

Klik om te vergroten...

Myllan zei:

Maar hij begon. Nee serieus, hij solliciteerde met zijn geklier en geklooi naar meer dus mocht hij blij zijn dat het MAAR een sneetje brood was.

Maar je hebt dus nog nooit maar dan nog ook echt nog nooit kletterende ruzie gehad waarbij je hetzij kort en heftig hetzij lang en minder heftig woorden hebt gehad met een ex van je?
Dan bedoel ik met de hele mikmak van stemverheffing, deuren dichtslaan, elkaar paar daagjes negeren etc...

Hoe zou jij dan reageren moest er halverwege het ontbijt opeens een halve boterham op je wang/baard kleven?

Klik om te vergroten...

Lt. KroftDünkel zei:

En dan zei uw ex:

"Myllan, het botert niet meer tussen ons. Dat was echt heel smeerrig van jou"

Klik om te vergroten...

Preske zei:

ze moeten broodnodig eens praten dan.

Klik om te vergroten...

Avondland zei:

Nope. Ik ken koppels die al acht jaar samen zijn, getrouwd en kind erbij, die ook nog nooit ambras hebben gehad. Het is mogelijk, Myllan. Kumbaya, my lord!

Als mijn wederhelft plotseling een halve boterham op mijn baard kleeft, zou ik wellicht in de lach schieten. Maar ik vermoed dat er bij jou wel een ruzie aan vooraf ging.

Klik om te vergroten...

Myllan zei:

Meen je dit serieus? Ook geen meningsverschil? Of een inie minie klein ruzietje?
Ik kan me bij een relatie zonder ruzie of meningsverschillen/struikelblokken haast niets voorstellen en zou hoogstwaarschijnlijk ergens in de eerste zes maanden sterven aan een overdosis verveling.
Niet dat het leuk is om ruzie te maken en zeker niet over over belangrijke zaken etc maar af en toe is dat of heb ik dat nodig. Het goedmaken is dan des te leuker.

Welnee, zo'n grote ruzie ging daar niet aan vooraf maar eerder een opstapeling van ergernissen.

Klik om te vergroten...

Myllan zei:

Ik kon wel aan zijn blik zien dat hij beetje boosjes was en toen ik hem verdacht eng naar die pot confituur zag kijken ben ik gaan lopen en heb me opgesloten in de badkamer.
Hij kwam achter me aan en eiste dat die deur openging wat ik dus pertinent weigerde.
Na lang onderhandelen mocht hij een manier kiezen om "wraak" te nemen en koos hij iets van eten uit dat hij ook over me heen mocht gieten of op mijn lichaam mocht plakken.

Klik om te vergroten...

Myllan zei:

Na lang onderhandelen mocht hij een manier kiezen om "wraak" te nemen en koos hij iets van eten uit dat hij ook over me heen mocht gieten of op mijn lichaam mocht plakken.
Laat ons zeggen dat het uiteindelijk nog meer dan goed is gekomen.

Klik om te vergroten...

Avondland zei:

Meningsverschillen natuurlijk wel, maar geen vlammende ruzies met rondvliegende boterhammen. Bij iedere relatie gaan er ergernissen komen vanaf de eerste roes van het verliefd zijn voorbij is. Dat sluit echter niet uit dat er relaties zijn waar de ruzies ontzettend summier zijn.

Klik om te vergroten...

Myllan zei:

Wat is het ergste wat je ooit bij je partner hebt gedaan tijdens een ruzie? Dus niet op een speelse manier maar echt uit pure agressie.

Klik om te vergroten...

Myllan zei:

Na lang onderhandelen mocht hij een manier kiezen om "wraak" te nemen en koos hij iets van eten uit dat hij ook over me heen mocht gieten of op mijn lichaam mocht plakken.
Laat ons zeggen dat het uiteindelijk nog meer dan goed is gekomen.

Klik om te vergroten...