Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 25
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Mus
Legacy Member
Goh Blaze, wat een twijfelaar.
Ik geloof nooit dat het uitmaken owv al die opgesomde redenen een impulsieve beslissing is geweest, uitmaken doe je niet zomaar. Ik geloof best dat hij weken of zelfs maanden heeft getwijfeld over jullie .
Er zijn altijd genoeg redenen/herinneringen/gevoelens om in de balans te gooien of je al dan niet gelukkig bent en of je een toekomst ziet of niet.
Dat zal hij vast ook hebben gedaan en zich gerealiseerd hebben dat hij toch niet zo helemaal gelukkig was. Met alle gevolgen van dien.
Hij heeft een jaar een relatie gehad met jou, hij kan niet zomaar verwachten dat hij alles kan vergeten en dat je zijn gedachten niet meer doorkruist de komende tijd (want zo werkt dat met graag zien). Op het irritante af, want hij zal wel gewild hebben dat alles temps passé was zodra het hoge woord eruit was. Maar zo werkt het niet en zorgt weer voor extra twijfels.
De vraag is alleen of dat voldoende graag zien is om (voluit) verder met je te gaan en of zijn huidige (normale) verdriet zijn gedachten niet vertroebelt om zo (tijdelijk?) op zijn beslissing terug te komen om van dat gevoel af te zijn. The easy way naar mijn gevoel.
Als hij echt vindt dat jullie te veel verschillen gaat het nog botsen in de toekomst. Of het zou kunnen dat hij alsnog gaat twijfelen.
En dat is moordend Blaze. (Vooral) voor jou, alsook voor hem. Soms werkt het gewoon niet, ook al zie je elkaar graag.
Ik kan me voorstellen dat het moeilijk voor je is om daar nu je weg in te vinden. Om te weten wat je moet doen om vooral jezelf te beschermen. Want daar draait het nu om vind ik. Denk nu maar eens aan jezelf.
(of het kan zijn dat hij echt spijt heeft, jij hem nog een kans geeft en dat jullie terug samenkomen en alles rozegeur en maneschijn wordt, no one can tell)
Die laatste stelling van glashelder vind ik trouwens serieus raak
.
Edit:
Ik geloof nooit dat het uitmaken owv al die opgesomde redenen een impulsieve beslissing is geweest, uitmaken doe je niet zomaar. Ik geloof best dat hij weken of zelfs maanden heeft getwijfeld over jullie .
Er zijn altijd genoeg redenen/herinneringen/gevoelens om in de balans te gooien of je al dan niet gelukkig bent en of je een toekomst ziet of niet.
Dat zal hij vast ook hebben gedaan en zich gerealiseerd hebben dat hij toch niet zo helemaal gelukkig was. Met alle gevolgen van dien.
Hij heeft een jaar een relatie gehad met jou, hij kan niet zomaar verwachten dat hij alles kan vergeten en dat je zijn gedachten niet meer doorkruist de komende tijd (want zo werkt dat met graag zien). Op het irritante af, want hij zal wel gewild hebben dat alles temps passé was zodra het hoge woord eruit was. Maar zo werkt het niet en zorgt weer voor extra twijfels.
De vraag is alleen of dat voldoende graag zien is om (voluit) verder met je te gaan en of zijn huidige (normale) verdriet zijn gedachten niet vertroebelt om zo (tijdelijk?) op zijn beslissing terug te komen om van dat gevoel af te zijn. The easy way naar mijn gevoel.
Als hij echt vindt dat jullie te veel verschillen gaat het nog botsen in de toekomst. Of het zou kunnen dat hij alsnog gaat twijfelen.
En dat is moordend Blaze. (Vooral) voor jou, alsook voor hem. Soms werkt het gewoon niet, ook al zie je elkaar graag.
Ik kan me voorstellen dat het moeilijk voor je is om daar nu je weg in te vinden. Om te weten wat je moet doen om vooral jezelf te beschermen. Want daar draait het nu om vind ik. Denk nu maar eens aan jezelf.
(of het kan zijn dat hij echt spijt heeft, jij hem nog een kans geeft en dat jullie terug samenkomen en alles rozegeur en maneschijn wordt, no one can tell)
Die laatste stelling van glashelder vind ik trouwens serieus raak
.Edit:
curby
Legacy Member
Foxiie zei:Schaatsen: ik vind het leuk maar kan het niet goed. Omdat ik het niet goed kan heb ik veeeeel ruimte nodig en moet niemand dichter dan een straal van 3m komen. Maw: onmogelijk op een publieke schaatsbaan! Drukte is sowieso niet aan mij besteed, laat staan wanneer ik op mijn benen wankel, maar daarbuiten: zeker fun om te doen!
Ik zal een ijsblokjesmachine kopen => PRINCESS 282969 Ijsblokjesmachine | Pixmania
En dan strooi ik 10.000 ijsblokjes in mijn hof, dan hebben we een perfecte privé-schaatsbaan.
HelpYouFall
Legacy Member
Emiel Goelen zei:
Yes, soms zijn dat nog wel serieuze gutpunches. Ik vind dat vanuit een 'psychologisch' standpunt ook wel interessant. Waarom eigenlijk? Ik wens haar niks dan het beste toe, waarom doet het dan soms pijn om die persoon gelukkig te zien? Ik zou maar een zielige kloot zijn als ik zou willen dat ze zich miserabel voelt. Het hart is een raar beestje man
curby
Legacy Member
HelpYouFall zei:Yes, soms zijn dat nog wel serieuze gutpunches. Ik vind dat vanuit een 'psychologisch' standpunt ook wel interessant. Waarom eigenlijk? Ik wens haar niks dan het beste toe, waarom doet het dan soms pijn om die persoon gelukkig te zien? Ik zou maar een zielige kloot zijn als ik zou willen dat ze zich miserabel voelt. Het hart is een raar beestje man
Ge zijt een über-romanticus, HelpYouFall.
Omdat knuffels gay zijn, krijgt ge van mij een duim omhoog.
cura
Legacy Member
HelpYouFall zei:Yes, soms zijn dat nog wel serieuze gutpunches. Ik vind dat vanuit een 'psychologisch' standpunt ook wel interessant. Waarom eigenlijk? Ik wens haar niks dan het beste toe, waarom doet het dan soms pijn om die persoon gelukkig te zien? Ik zou maar een zielige kloot zijn als ik zou willen dat ze zich miserabel voelt. Het hart is een raar beestje man
My guess: omdat jij niet de reden bent van dat geluk, of op z'n minst omdat je er geen deel van uitmaakt.
Emiel Goelen
Legacy Member
HelpYouFall zei:Yes, soms zijn dat nog wel serieuze gutpunches. Ik vind dat vanuit een 'psychologisch' standpunt ook wel interessant. Waarom eigenlijk? Ik wens haar niks dan het beste toe, waarom doet het dan soms pijn om die persoon gelukkig te zien? Ik zou maar een zielige kloot zijn als ik zou willen dat ze zich miserabel voelt. Het hart is een raar beestje man
Ik heb ze vorige week voorgesteld om eens te skypen aangezien het voor mij allemaal ietske te raar is om gewoon iemand die zo'n belangrijke rol heeft gespeeld in mijn leven op de vlieger te zetten en dan nooit meer te zien of spreken.
Zij zegt dat ze dat nu gewoon niet kan opbrengen en dat ze gewoon voort wilt met haar leven, dat ik ze in koud water heb gesmeten en dat ze nu moet leren zwemmen, en dat nu nog te pijnlijk zou zijn om mij te zien, etc etc. Ik heb gezegd dat ik dat snap en dat ik verder ook niet ga aandringen, dat ze mij altijd mag contacteren als ze wilt, of dat nu over een maand of een jaar is en dat ik hoop dat alles goed is met haar gezondheid.
Echt heel lullig allemaal eigenlijk maar daar moet ge het dan maar mee doen, en ondertussen stijgt het aantal kijk-wat-ik-nu-doe posts wat ik dan weer tegenstrijdig vind met het "ik ben nog te gekwetst om te praten"-verhaal, dan jaag ik mij daar aan op en daar is uiteindelijk niemand mee geholpen. Moedig zou ik dat niet echt noemen want eigenlijk moet ik gewoon blij zijn voor haar dat ze de draad van haar leven oppikt maar ik kan niet anders doen dan dat opnemen als een sneer van "kijk waar we nu samen hadden kunnen zijn" (normaal gezien zou ik rond deze periode naar daar verhuisd zijn), terwijl ik ook wel besef hoe kleinzielig het is om in de eerste plaats zo te redeneren tegen iemand die niks liever wilde dan samen een toekomst opbouwen.
Myllan
Legacy Member
Schwimm zei:
Welnee gij helemaal niet. Wel goed dat ze dit allemaal niet kan lezen en ze niet meer actief is in dit hoekje.
Ben echt blij we van die vreselijke Tesliem verlost zijn. Brrr...
Gonzo zei:Uit Halle
Dit was gemene stoot onder de gordel...
glashelder zei:De vraag is dan alleen hoe rap hij dat weer vergeten is
Hier komt het heel kort samengevat op neer.
@Blaze...
Ik zou hier toch wat meer doen hoor. Een beetje zekerheid is het minste wat je van hem mag en kan verlangen/eisen...
Niemand kan je garanderen of je relatie voor eeuwig en altijd zal blijven duren maar over zijn gevoelens voor jou zou hij toch wel duidelijk mogen zijn denk ik dan...
HelpYouFall
Legacy Member
cura zei:My guess: omdat jij niet de reden bent van dat geluk, of op z'n minst omdat je er geen deel van uitmaakt.
Good point, ik heb daar eigenlijk nog nooit zo over nagedacht...
Emiel, ik snap helemaal wat je wil zeggen man. Bij ons hadden we ook die fysische afstand (bij u veel groter natuurlijk) na de breuk en die plotse aanpassing naar 'niks' was soms echt bruut. Het is echt raar om iemand waar je lief en leed mee gedeeld hebt ineens te moeten amputeren en die persoon dan uiteraard ook nergens tegen te komen. Met de tijd helpt die afstand wel, maar ge zit wel vaak in uw gedachten naar andere plaatsen en tijden af te dwalen daardoor
curby, doe eens wat meer metro!
BlazeMusic
Legacy Member
Ik weet het... Ik heb trouwens vandaag onze gesprekken nog eens na gelezen. Gewoon om te kijken of hij mij echt zo weinig sprak, en daar heb ik eigenlijk iets ontdekt. Een paar weken voor de breuk sprak ik hem inderdaad minder, maar dat ligt niet aan mij. Ik was inderdaad minder vaak online door het studeren, maar ik was degene die vaak dagen op een antwoord moest wachten. Ik snap niet dat dit me niet opgevallen is tot nu toe... Hij was degene die vaak naar die vriend en vriendin trok, terwijl ik dan soms nog zat te wachten thuis tot we weer eens een babbeltje konden doen. Dus toen hij daar na een tijdje bijna op dagelijkse basis zat en bleef logeren, kon ik onmogelijk degene zijn die hem minder sprak, want ik spreek hem alleen via facebook en dat had hij daar niet...Mus86 zei:
En ja, ons Glasje never fails to deliver
Neen, da's niet vreemd, want ik denk dat uw hoofd dan redeneert à la: "ze is gelukkig, maar niet met mij...". Compleet normaal, hoor ik wel vakerHelpYouFall zei:Yes, soms zijn dat nog wel serieuze gutpunches. Ik vind dat vanuit een 'psychologisch' standpunt ook wel interessant. Waarom eigenlijk? Ik wens haar niks dan het beste toe, waarom doet het dan soms pijn om die persoon gelukkig te zien? Ik zou maar een zielige kloot zijn als ik zou willen dat ze zich miserabel voelt. Het hart is een raar beestje man
Ik weet het meid, daarom dat ik wil afwachten. Hoewel ik z'n uitleg ondertussen al meerdere keren heb mogen horen, blijf ik het een verwarrende toestand vinden. Ik ben op zich al geen open persoon, maar dat was ik wel tegen hem. En dat voelde heel erg goed. Dan ineens gedumpt worden was een serieuze deuk voor mijn zelfvertrouwen en het heeft mij eigenlijk weer een beetje dicht geklapt (hoe cliché dat ook mag klinken).Myllan zei:
Heb allesinds een lichtpuntje in de brievenbus gekregen: geslaagd voor alle examens die ik deze examenperiode heb afgelegd. Hoogste wat ik behaald heb ik een 12/20, maar gezien de hectische periode (het was echt elke keer wel iets met de thuissituatie) ben ik gewoon al blij dat ik voor alles geslaagd ben. Nog 1 examen en het jaar is weer zo goed als gepasseerd.
Dus da's ook weer wat druk van de ketel
n9ne
Legacy Member
Bwo, ik vind dat toch altijd raar. Vriendin van mij zit dingen te posten op facebook over hoe ze weer een of andere fantastische activiteit gedaan heeft met haar vriend maar tegelijkertijd krijg ik wel nen sms of ze zich zorgen moet maken want hij had weer dit/dat verkeerd gezegd.
BlazeMusic
Legacy Member
Heb hier ook al wat dingetjes gelezen over u en uw madam, en ik vind dat ge dat altijd heel goed hebt gedaanEmiel Goelen zei:
Het is niet vreemd dat ge haar nog wilde spreken, want als ge inderdaad al de gedachte had om er een leven mee op te bouwen, kan je die persoon niet zomaar uit uw leven "deleten". Dus, ik denk dat het toch nog wel een tijdje pijn gaat doen, maar het zal gewoon een periode zijn waar ge door moet komen.
Als ik u was zou ik haar facebook profiel (of toch de updates) ook een tijdje negeren of blokkeren. Ge zit nu nog in een kwetsbare periode, en ge houdt de herinnering daarmee alleen maar "vers" en dat gaat u alleen maar meer pijn doen (of zoals ge zelf ook zegt: u daarin opjagen).
Veel sterkte man, vind het wel stom om het verhaal zo te zien eindigen want ik las hier ook al een tijdje mee...
BlazeMusic
Legacy Member
Echtscheiding ouders = vader heeft financiële problemen = altijd mee betaald van m'n spaarrekening om de deurwaarder buiten te houden = ik heb ook niks meer na x-aantal jaar, ook al werk ik soms tussendoor naast de studies (kleine opdrachtjes).da_flux zei:
Bellen naar Nederland, of smsen is me dus net iets te duur, en met mijn gebrekkige netbook krijg ik skype niet eens opgestart (en lukt dit wel, slaagt hij tilt na 30 seconden).
Facebook is dus altijd het gemakkelijkste geweest
En aangezien postduiven toch ook niet meer van deze tijd zijn...
WeedJunk
Legacy Member
Efkes nog eens een facepalmke met Myllan haar posts alweer, soit, must ignore.
Dat valt best goed mee, alleen samen in de douche is niet zo'n succesBlazeMusic zei:Ik kan echt niet de enige zijn die zich afvraagt hoe kleine mensen, in combinatie met grote mensen, seks hebben.
Praktisch kan dat toch niet zijn
Eigenlijk zijt gij gewoon de vent in de relatie en hij de vrouw.BlazeMusic zei:Wel, gisteren zei hij weer dat hij er al een paar weken twijfels over had. De afstand, de verschillen tussen ons, het feit dat hij mij minder sprak (duh, het waren examens, 2 drukste maanden uit m'n jaar, ik sliep amper...),... En na die paar weken had hij ook nog eens het gevoel dat het met zijn depressie zo goed als gedaan was, en dat hij blijkbaar dacht: "ik ben hier niet meer zeker van". Hij had het gevoel dat z'n gevoelens compleet begonnen te veranderen vanaf de depressie gedaan was, en dat hier gewoon geen toekomst inzat door de bovenvermelde zaken.
Toen besloot hij om mij te dumpen, omdat hij vond dat hij zeker was van zijn zaak en mij niet verder aan het lijntje wilde houden (vooral omdat ik enkele dagen erna normaal gezien naar Nederland zou gaan).
Ik heb via facebook dan een lang bericht gestuurd (een paar dagen na de breuk), waar -kort gezegd- instond dat ik het niet snap, maar zijn gevoelens ook niet kan veranderen. Dat ik hier geen drama van zou maken, maar op een volwassen manier afscheid neem en hem het beste wens naar de toekomst toe. Naar z'n ouders ook een bericht gestuurd (die mij eerst hadden gestuurd) om hen te bedanken voor het leuke jaar en de gastvrijheid.
Paar dagen niks van gehoord, ineens krijg ik een bericht: "ik heb een vergissing gemaakt, ik had dit nooit mogen doen. Een week niet samen zijn heeft mij doen beseffen dat ik niet kan stoppen met aan jou te denken. Het spijt me enorm. Neem alle tijd die je nodig hebt om erover na te denken. Ik weet niet waar ik zat met mijn gedachten, maar ik hou van je".
Dus weet ge... Alsof ik er nog iets van snap
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.