Tha_nOn zei:
dat vind ik ook maar vreemd, kzou juist omgekeerd denken, neven en nichten zeker (als ge geen te grote familie hebt), collega's van uw ouders enkel als die erop staan (en als ze een deel van het feest betalen

)
Dat van die neven en nichten was gewoon 'traditie' (je stuurt een uitnodiging naar tantes en nonkels maar neven/nichten zijn dan in principe niet uitgenodigd). Je mág ze wel uitnodigen natuurlijk maar dan moet je dat echt expliciet doen en da's blijkbaar al een uitzondering, of zo. Ik snapte er ook niks van. Het gaat trouwens over volwassen neven en nichten hé, niet kindjes die al dan niet meekomen. Mijn ma zei dan "ja maar jij was toch ook niet op de huwelijken van nicht x en nicht y?" maar ik dacht dat dat gewoon was omdat we niet zo close waren
Dat van die collega's is omdat het ook feest is voor de ouders (of ze nu wel of niet meebetalen) en dus zijn de collega's er om het geluk van de ouders te vieren, of zo

Dat ik die mensen nog nooit gezien hebt maakt blijkbaar niet uit, het is dan ook ineens feest van mijn mama en papa (want hun dochter trouwt) dus zij nodigen dan ook weer mensen uit... Mijn ma was echt al bezig "ja dan zou ik die en die en die uitnodigen" en ik huh wat wie?
Nog iets waar we dan over zitten discussiëren hebben... Ik zou natúúrlijk mijn oma uitnodigen. Blijkbaar moet ik dan ook ineens haar halve vriendinnenclub uitnodigen (zo van die aangetrouwde toestanden die totaal geen familie zijn van mij, of de tante van mijn oma haar achternicht of weet ik veel), want "dan heeft oma ook iemand om tegen te babbelen"
Dus als ik trouw is het raar dat ik mijn nicht uitnodig die 2 maanden ouder is dan ik en waar ik mijn hele jeugd mee gespeeld heb, maar het is totaal niet raar dat ik mensen uitnodig die ik gewoon totaal niet ken zodat de andere gasten (ouders, oma) geëntertaind kunnen worden. Dat ze dan hun eigen feest geven hé zeg
Beramode zei:
@glas
Sorry maar wtf?

Daar heb ik echt nog nooit van gehoord
Ja ik dus ook niet, we hebben er toen zelfs bijna ruzie over zitten maken omdat ik het zo belachelijk vond
