Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 25

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Heb jij een lief?


  • Totaal aantal stemmers
    390
  • Opiniepeiling gesloten.

Zubrowka

Legacy Member
Ja poekie met een gebrek aan empathie is dat inderdaad allemaal wel wat moeilijk te begrijpen!

Poekie95

Legacy Member
Zubrowka zei:
Ja poekie met een gebrek aan empathie is dat inderdaad allemaal wel wat moeilijk te begrijpen!

pls niet beginnen daarmee in de serieuzere topics, thx, ga gerust uw gang in de andere topics

kil911ler

Legacy Member
Hangt vooral van persoon tot persoon af eigenlijk.

Ik ben snel tevreden met de zaken die ik nu heb. Als er daar extra's bijkomen, dan is dit altijd leuk meegenomen (en om mijn reply een on-topic noot te geven: bv een vriendin is leuk meegenomen in mijn huidige situatie, maar hoef niet). Maar die beetjes meer is geen streefdoel voor mij. Als ik in een situatie ben waar ik me zeer gelukkig bij voel, dan wil ik die situatie behouden. Natuurlijk weet ik ook wel dat het leven vooruitgaat, het staat nooit stil, het is dynamisch. Dus dit kan zijn invloed afgeven op die 'gunstige situatie'. Kans is dat die situatie niet meer is zoals ik het graag heb en dan ga ik verder met mijn leven, op zoek naar iets anders waar ik me gelukkig bij voel.

Kwil nu niet te gemakzuchtig klinken, maar ik geniet graag van het 'nu' ipv hard te willen streven naar een ideale situatie die ge eigenlijk nooit kunt bereiken (gezien dit normaal een droom is voor zo een persoon). Ben echt van die 'ik ben hier en we zien wel'-mentaliteit :p

Poekie95

Legacy Member
kil911ler zei:
Kwil nu niet te gemakzuchtig klinken, maar ik geniet graag van het 'nu' ipv hard te willen streven naar een ideale situatie die ge eigenlijk nooit kunt bereiken (gezien dit normaal een droom is voor zo een persoon). Ben echt van die 'ik ben hier en we zien wel'-mentaliteit :p

Zou het je dan bv niet storen als je studie/generatiegenoten terugziet om vast te stellen dat die flink klimmen op de ladder wil jij stationair blijft?

Waar ik mij bijvoorbeeld niet goed zou bij voelen is om in het bijzijn van mijn vriendin naar een reünie te gaan van klasgenoten middelbaar om daar te zien dat vele anderen een pak verder staan in hun carrière dan ikzelf, ik zou me dan een "failure" voelen tegenover mijn vriendin.

Het is idd wel zo dat jij de gelukkige persoon kan zijn en de persoon die veel verder staat in zijn carrière zich elke dag miserabel kan voelen. Maar als jij de methode weet om vrede te nemen met en geluk te vinden in uw positie op de ladder, laat me dan weten hoe je dat doet, want ik weet het niet.

Schwimm

Legacy Member
Poekie95 zei:
Mja jullie hebben wellicht gelijk.

Ik kan het me gewoon moeilijk inbeelden om op een bepaald punt te stoppen met klimmen op de ladder en een status-quo te houden in uw carrière. Maar bij mij moet het ook altijd meer en meer zijn en verder gaan, en ik kan nooit vrede nemen met wat ik bereikt heb, wat wellicht ook weer niet overdreven goed/gezond is.

Poekie, met alle respect (heus, ik vind je best een oké kerel in tegenstelling tot vele anderen hier): let op met zo'n instelling.

Ik heb van heel dicht zo'n mens meegemaakt en die zijn heel moeilijk om mee om te gaan. Mensen voor wie het altijd meer moet zijn en die nooit eens kunnen genieten van wat ze al bereikt hebben (en het aanvaarden dat ze "goed genoeg" gedaan hebben en dus niet noodzakelijk nóg "hoger dienen te schoppen"), leggen vaak een heel erg grote druk op hun omgeving.
Zoiets maakt relaties kapot, en dan heb ik het niet noodzakelijk over 2 geliefden. Dat kan over gezinnen, vriendschappen etc gaan.

Dus: schopt het ver in het leven, maar weet wanneer je ambitie ongezond wordt! ;)

Btw, het gaat hier niet over mijn ex noch over mijn familie of zo. Just saying. :unsure:


Poekie95 zei:
Waar ik mij bijvoorbeeld niet goed zou bij voelen is om in het bijzijn van mijn vriendin naar een reünie te gaan van klasgenoten middelbaar om daar te zien dat vele anderen een pak verder staan in hun carrière dan ikzelf, ik zou me dan een "failure" voelen tegenover mijn vriendin.

Dat snap ik ergens wel. Maar je lief ziet je toch ook graag om wie je bent op dat moment? Niet om wat ze hoopt dat je binnen X aantal jaar bereikt zult hebben.

Nu goed, op professioneel vlak heb ik "vrij makkelijk spreken" en absoluut niet te klagen als het vergelijken met leeftijd- en studiegenoten betreft. Misschien dat ik daardoor die "druk" niet echt voel of makkelijker kan "relativeren".

Guazala

Legacy Member
Poekie95 zei:
Zou het je dan bv niet storen als je studie/generatiegenoten terugziet om vast te stellen dat die flink klimmen op de ladder wil jij stationair blijft?

Waar ik mij bijvoorbeeld niet goed zou bij voelen is om in het bijzijn van mijn vriendin naar een reünie te gaan van klasgenoten middelbaar om daar te zien dat vele anderen een pak verder staan in hun carrière dan ikzelf, ik zou me dan een "failure" voelen tegenover mijn vriendin.

Het is idd wel zo dat jij de gelukkige persoon kan zijn en de persoon die veel verder staat in zijn carrière zich elke dag miserabel kan voelen. Maar als jij de methode weet om vrede te nemen met en geluk te vinden in uw positie op de ladder, laat me dan weten hoe je dat doet, want ik weet het niet.

Je hoeft je geluk toch helemaal niet te laten afhangen van anderen. Wees blij met de dingen die je zelf hebt en streef naar de dingen die jij belangrijk vindt. Er zullen altijd mensen zijn die meer of beter hebben, dus waarom zou je het jezelf moeilijk maken door constant te vergelijken?

Dat je vooruit wil in het leven en dat je dat nodig hebt om gelukkige te zijn, daar lijkt me niets mis mee. Dat je vooruit wil om beter te zijn dan anderen... Leef gewoon je eigen leven en gun anderen hun geluk. Je gaat merken dat dat je eigen geluksniveau ook aanzienlijk zal verhogen.

Schwimm

Legacy Member
Guazala zei:
1. Je hoeft je geluk toch helemaal niet te laten afhangen van anderen.
2. Wees blij met de dingen die je zelf hebt en streef naar de dingen die jij belangrijk vindt.
3. Er zullen altijd mensen zijn die meer of beter hebben, dus waarom zou je het jezelf moeilijk maken door constant te vergelijken?

Dat je vooruit wil in het leven en dat je dat nodig hebt om gelukkige te zijn, daar lijkt me niets mis mee. Dat je vooruit wil om beter te zijn dan anderen...

4. Leef gewoon je eigen leven en gun anderen hun geluk.

Je gaat merken dat dat je eigen geluksniveau ook aanzienlijk zal verhogen.

Zoveel wijsheid in één post. Je bent klaar om een boek "de zoektocht naar het Geluk" te schrijven, Guazala.

Artemis

Legacy Member
Poekie95 zei:
Zou het je dan bv niet storen als je studie/generatiegenoten terugziet om vast te stellen dat die flink klimmen op de ladder wil jij stationair blijft?

Waar ik mij bijvoorbeeld niet goed zou bij voelen is om in het bijzijn van mijn vriendin naar een reünie te gaan van klasgenoten middelbaar om daar te zien dat vele anderen een pak verder staan in hun carrière dan ikzelf, ik zou me dan een "failure" voelen tegenover mijn vriendin.

Amai, jij bent echt 100% tegengesteld aan mij :D Je beschrijft echt dingen die ik me helemààl niet kan voorstellen.
Mijn carrière kan me eigenlijk echt gestolen worden. Alhoewel ik mijn werk dus wel echt graag doe he! Ik doe het onthaal en de boekhouding en administratie in een kmo en voor mijn part blijf ik heel mijn leven op dezelfde bureaustoel dezelfde dingen doen.
Ik heb er ook geen uitleg voor hoor. Heb nochtans hogeschool gedaan, altijd flink mijn lessen geleerd enzo, echt een beetje een strevertje geweest. Maar ik wil wat ik doe gewoon 'goed' doen, soms ook 'beter' (bv nieuwe systemen op punt zetten om handiger te kunnen werken enzo) maar ik wil sowiso niet altijd meer en meer op dat vlak.

Ik ben misschien op andere zaken trots moest ik naar die denkbeeldige reünie uit jouw voorbeeld gaan: kindjes, een schoon huis, genoeg vrienden, leuke familie.
Nuja trots zou ik dat zelfs niet noemen, da's uiteindelijk allemaal chance en niet echt iets dat ik bereikt heb.
Over een jaar of 30 nog een paar schone kleinkinders en meer moet dat niet zijn in mijn leven :D

Poekie95

Legacy Member
Het zal allemaal wel kloppen maar het is niet eenvoudig om zomaar van een competitieve ingesteldheid af te raken als je daar al jaren mee zit. Bovendien studeer ik nu geneeskunde waar competitiviteit cru gezegd eerder een "asset" is dan een nadeel, GNK is nogal een bijzondere opleiding op dat vlak en het hele specialisatiesysteem en de houding van sommige proffen stimuleren die competitiviteit alleen nog maar verder.

Maar ik heb idd al voorbeelden gezien van mensen die er zelf aan ten onder gaan. Ik hou de zaken die hier gezegd zijn iig wel in mijn achterhoofd.

Schwimm

Legacy Member
Guazala zei:
Maar ik wil gewoon een lief! :cry:

Je eerste punt is:

1. Je hoeft je geluk toch helemaal niet te laten afhangen van anderen.

Dus: vis ta vie en wees open, spontaan en goedlachs. Het lief komt dan vanzelf wel!

Zo staat dat toch in die boeken over geluk die menen de wijsheid in pacht te hebben. Ja, toch?!

WeedJunk

Legacy Member
Poekie95 zei:
Het zal allemaal wel kloppen maar het is niet eenvoudig om zomaar van een competitieve ingesteldheid af te raken als je daar al jaren mee zit. Bovendien studeer ik nu geneeskunde waar competitiviteit cru gezegd eerder een "asset" is dan een nadeel, GNK is nogal een bijzondere opleiding op dat vlak en het hele specialisatiesysteem en de houding van sommige proffen stimuleren die competitiviteit alleen nog maar verder.

Maar ik heb idd al voorbeelden gezien van mensen die er zelf aan ten onder gaan. Ik hou de zaken die hier gezegd zijn iig wel in mijn achterhoofd.
Is die ook niet het ergste in Leuven, die competitiviteit?
Huisarts zijn, zou dus duidelijk nooit genoeg zijn voor u?

Guazala

Legacy Member
Schwimm zei:
Je eerste punt is:

1. Je hoeft je geluk toch helemaal niet te laten afhangen van anderen.

Dus: vis ta vie en wees open, spontaan en goedlachs. Het lief komt dan vanzelf wel!

Zo staat dat toch in die boeken over geluk die menen de wijsheid in pacht te hebben. Ja, toch?!

:tongue:

Ge moet niet alles geloven wat in de boekskes staat!

Schwimm

Legacy Member
You have made your point! :D

Ik was niet met jou aan het lachen. Maar met die boekjes.

Poekie95

Legacy Member
WeedJunk zei:
Is die ook niet het ergste in Leuven, die competitiviteit?
Huisarts zijn, zou dus duidelijk nooit genoeg zijn voor u?

Ik hoor iig van verschillende hoeken dat het er over aan het gaan is hier, maar het systeem houdt zichzelf in stand dus tenzij de opleiding hervormd zou worden zal het alleen nog erger worden.

Eerste wat ik zeg over HA: ik kijk absoluut niet niet neer op HA en zij vormen de belangrijkste schakel in de eerstelijnshulp. Maar HA is idd niet mijn ambitie.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan