Foxiie zei:
Gek genoeg is hij de eerste waar ik echt op alle vlakken mee overeenkwam. Dan is hij ongelofelijk lui geworden, en nu dit. Precies of ik stront waard ben.
Ik blijf zeggen dat ik er alles aan wil doen om het goed te maken, dat ik hem tijd wil geven etc etc, maar hij geeft me gwn de kans niet om iets te doen. Hij beantwoordt mijn smsen bvb bijna alleen als ik een vraag stel. Mss wordt het wel tijd dat ik voor mezelf opkom want als het een spelletje voor hem is dan staan we allang ni meer quitte. Hij heeft me vermorzeld.
Maja, ik kan ni zo goed argumenteren ook. Bv: Stel dat ik zeg dat ik me door hem heb laten doen gaat die sowieso zeggen dat hij mij vorig weekend tot niks heeft verplicht.
Verstuurd van mijn GT-I9100 met Tapatalk
Ik zie je vaak concluderen dat je wel beseft dat de situatie fout is, maar dat je toch steeds jezelf laat gaan. Dat is één of andere fatal attraction die je op lange termijn liever kwijt dan rijk bent.
Je zal eerst bij jezelf moet beginnen. Het lijkt erop dat je baksteen per baksteen bent afgebroken. Vooraleer je voor jezelf beslist dat het gedaan is met zijn gezever, ga je nergens geraken.
Maak voor jezelf de optelsom en besef dat je best boos mag zijn!
+ De relatie is opgeblazen voor een flauwe reden. Je kan zelfs stellen dat het bedverleden van je ex en jou niemand anders aanbelangt en verder ook niets uitmaakt. Dat je dit verzweeg is onaangenaam, maar niet onbespreekbaar. Hier steeds op terugkomen is een flauwe stok achter de deur.
+ Hij maakt geen tijd voor jullie probleem, hij kan dit zogenaamd niet programmeren, maar hij is er wel snel bij om je in bed te krijgen. Daar tref jij geen schuld: wat jou betreft is hij op dat moment aangenaam en lijkt hij te willen meewerken aan de relatie. Achteraf wordt je koudweg de laan in gestuurd. Dat zijn twee compleet verschillende signalen.
+ Hij blokkeert jou, gebruikt jou om zijn zelfwaarde te bevestigen, beseft zelf niet wat hij doet en nog erger, waaróm hij dat doet. Je bent dus "maar" een product van zijn eigen frustraties en onzekerheden. Je hebt je steeds bereidwillig opgesteld (zo lees ik het toch), om hierover te overleggen, maar dat wordt steeds afgeslagen. Passief-agressief spelletjes spelen is verloren energie.
Alles bij elkaar genomen: tant pis, hij moet nog wat volwassen worden en daar mag jij geen slachtoffer van zijn. Spreek inderdaad af op een neutrale plaats, wees kort en to the point en neem afscheid van elkaar.
wake up
Nou, ik zou er al geen zin meer in hebben. Eerst zo'n spel maken en je dan toch aan het lijntje houden om het dan nog zelf te moeten uitmaken? Laat maar. Maar ik was er ook al van uitgegaan dat er eigenlijk geen relatie meer was 
(Aangezien hij zo hysterisch deed over die leugen.)