Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 22

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Heb je een lief?


  • Totaal aantal stemmers
    495
  • Opiniepeiling gesloten.

Emiel Goelen

Legacy Member
Hekje# zei:
Hoe is het met de mof Emiel?

Ze woont hier nog steeds, met momenten is het echt een vat vol miserie maar ik ben ze langzaam aan aant temmen

@hier boven, ik heb 100x meer druk om te presteren nu ik werk als toen ik studeerde. Hangt er vanaf wat voor werk ge wilt doen natuurlijk maar het beste zou zijn als ge voor uzelf een beetje karakter kweekt en doorzet ipv te grienen dat ge uw mama geen toffe vindt.

Midz

Legacy Member
@Megrohlsta

En goeie raad die ik je kan geven is te doen waar je je denkt goed bij te voelen, in dit geval stoppen met studeren. Maar wel enkel als je er zeker van bent! ( dat het nie zo een vlaag is dat je even wil stoppen...) je behaalde resultaten zijn normaal 5 jaar geldig dus je kan ze heel lang terug heroppikken!

Je kan gerust een jaartje of 2 van de arbeidsmarkt proeven om daarna alsnog te kiezen.

En sorry maar je vriend moet dat maar begrijpen! hij heeft geen enkel recht om kwaad te zijn ( wel zijn mening zeggen natuurlijk! )

Ties08

Legacy Member
megrohlsta zei:
Het zijn de studies zelf, het thuis moeten blijven wonen, het geen geld verdienen, het gezaag van mijn ma altijd moeten ondergaan... Ik wil weg van huis, weg van alles, weg van het constante controlerende oog van de moederkloek en zolang ik studeer kan dat niet.
Reisagente wil ik wel worden, maar ik heb die twee extra jaren er gewoon niet meer voor over. Dan ga ik nog liever dingen onder mijn capaciteiten doen.
Ik ben destijds aan toerisme begonnen omdat ik na het aso verplicht werd om hogeschool te doen, en dat was een typische keuze van: ik weet niet wat ik anders zou moeten doen, niets interesseert me, dus zal ik dat maar gaan doen. Nu haat ik het, blijf ik liever thuis, ga zelfs liever werken.
Ik ben die constante druk van het moeten presteren en punten halen om toch maar dat diploma te hebben beu. Werken vind ik fijn: ik moet ook presteren, maar het heeft geen belang naar diploma toe. Die extra druk is weg en dat vind ik veel toffer. Als ik thuiskom, hoef ik geen domme opdrachten te maken en hoef ik niet meer te studeren voor examens die er aan komen.

Geloof me: BIJT DOOR!!

Je kunt je niet voorstellen hoe het is om een job uit te voeren die je eigenlijk liever niet zou doen. Het gaat echt aan je vreten bij momenten.
Er zijn zovele mensen die dagdagelijks opstaan en echt 8u per dag met tegenzin hun job uitvoeren, gewoon om de facturen te betalen. Ik ben er één daarvan. Zovele mensen die niet eens de keuze of kans hebben om voor hun droomjob te gaan. Jij hebt dat wel, laat die kans aub niet liggen!

En ja ik kan me inbeelden hoe het is om nog thuis te wonen bij zo'n bemoeizieke moeder. Je kunt en wilt niet weten welk leven ik heb gehad, ik kan het me soms zelf amper voorstellen. Soms droom ik nog dat ik daar nog woon en dat mijn vriend me weer thuis voor de deur afzet.
Verschrikkelijk gewoon. Ik zou mezelf echt nog liever wat aan doen dan terug naar die situatie te gaan. Dat meen ik echt.

Maar toch heb ik ook doorgebeten en mijn studies afgemaakt. Helaas wist ik al in het 2de jaar (ook van de 4 jaar, normaal 3 maar ik heb er 4 jaar over gedaan) van mijn studie dat ik dat niet wilde doen. Maar ik had niet de keuze om een andere studie aan te vatten én toch wilde ik mijn A1 behalen.
Dus ik studeerde dan nog voor een job waarvan ik toch al zeker wist dat ik ze niet zou uitoefenen. Puur en alleen om mijn A1 te behalen.

Na mijn studies in totaal nog 3 maandjes thuis gewoond (de tijd om iets te zoeken) en toen weggegaan.
Sindsdien (nu 4,5 jaar) al elke dag een job aan het doen tegen mijn zin, ieder uur, iedere minuut, iedere seconde.

Het eerste geluk van thuis weg te zijn, vrij te zijn, bij mijn vriend te zijn, ... ebde na een paar maanden weg. Ik viel zo diep want ik verwachtte zoveel van het leven. Ik verwachtte dat ik wel gelukkig zou zijn, eender wat ik zou doen, zolang ik thuis maar weg was.
Maar dat was de grootste teleurstelling van heel mijn leven. Ik werd uiteindelijk nóg ongelukkiger dan ik vroeger ooit thuis was geweest.

Dus geloof me als ik zeg: HET IS ECHT BELANGRIJK OM ER ALLES AAN TE DOEN OM JE DROOMJOB TE KUNNEN UITOEFENEN!!!

Overweeg het echt, ik weer waar ik van spreek!

Midz

Legacy Member
Ties08 zei:
Geloof me: BIJT DOOR!!

Je kunt je niet voorstellen hoe het is om een job uit te voeren die je eigenlijk liever niet zou doen. Het gaat echt aan je vreten bij momenten.
Er zijn zovele mensen die dagdagelijks opstaan en echt 8u per dag met tegenzin hun job uitvoeren, gewoon om de facturen te betalen. Ik ben er één daarvan. Zovele mensen die niet eens de keuze of kans hebben om voor hun droomjob te gaan. Jij hebt dat wel, laat die kans aub niet liggen!

En ja ik kan me inbeelden hoe het is om nog thuis te wonen bij zo'n bemoeizieke moeder. Je kunt en wilt niet weten welk leven ik heb gehad, ik kan het me soms zelf amper voorstellen. Soms droom ik nog dat ik daar nog woon en dat mijn vriend me weer thuis voor de deur afzet.
Verschrikkelijk gewoon. Ik zou mezelf echt nog liever wat aan doen dan terug naar die situatie te gaan. Dat meen ik echt.

Maar toch heb ik ook doorgebeten en mijn studies afgemaakt. Helaas wist ik al in het 2de jaar (ook van de 4 jaar, normaal 3 maar ik heb er 4 jaar over gedaan) van mijn studie dat ik dat niet wilde doen. Maar ik had niet de keuze om een andere studie aan te vatten én toch wilde ik mijn A1 behalen.
Dus ik studeerde dan nog voor een job waarvan ik toch al zeker wist dat ik ze niet zou uitoefenen. Puur en alleen om mijn A1 te behalen.

Na mijn studies in totaal nog 3 maandjes thuis gewoond (de tijd om iets te zoeken) en toen weggegaan.
Sindsdien (nu 4,5 jaar) al elke dag een job aan het doen tegen mijn zin, ieder uur, iedere minuut, iedere seconde.

Het eerste geluk van thuis weg te zijn, vrij te zijn, bij mijn vriend te zijn, ... ebde na een paar maanden weg. Ik viel zo diep want ik verwachtte zoveel van het leven. Ik verwachtte dat ik wel gelukkig zou zijn, eender wat ik zou doen, zolang ik thuis maar weg was.
Maar dat was de grootste teleurstelling van heel mijn leven. Ik werd uiteindelijk nóg ongelukkiger dan ik vroeger ooit thuis was geweest.

Dus geloof me als ik zeg: HET IS ECHT BELANGRIJK OM ER ALLES AAN TE DOEN OM JE DROOMJOB TE KUNNEN UITOEFENEN!!!

Overweeg het echt, ik weer waar ik van spreek!

Ik ga helemaal akkoord met veel punten,
Alleen is uw diploma hier veel minder belangrijk in dan sommige mensen denken, zo ken ik er veel die doorgebeten hebben zo heel wat miserie te verduren hebben gekregen, uiteindelijk dat blaadje bemachtigen, en dan niet aan die bepaalde job geraken of ze zelf gewoon niet doen!

Je kan pas weten van een job dat je hem graag doet als je hem al een tijdje doet, er hangt zoveel af van je baas, werkvloer, je collega's en je functie.

Je leven heb je volledig zelf in de hand, doe je een job niet graag ? zoek een ander... risico's durven nemen, nooit stoppen met een job voor je een andere hebt gevonden.

etc

Ties08

Legacy Member
Tuurlijk moet je het eerst in de praktijk uitproberen voordat je weet hoe het echt zit, maar dan moet je het dus wel proberen.

Ik ben uiteindelijk niet zo heel veel met mijn diploma geweest, maar toch ben ik trots en fier op mezelf dat ik dat bereikt heb. Het getuigt van doorzettingsvermogen, en dat heb ik bvb wél kunnen aanbrengen bij het solliciteren voor mijn toekomstige job.

Ik heb er alles aan gedaan om iets te vinden wat mij lag, wat mij voldoening zou geven, en dat denk ik eindelijk gevonden te hebben.
Ik doe nu mijn opzeg uit en in juni start ik hopelijk (op jobgebied) aan hetgeen dat ik de rest van mijn leven zal doen!

Je hebt idd je leven zelf in de hand, maar je moet het "spel" nog altijd spelen volgens de regels van de maatschappij. En soms betekent dat door een (verdomd hele) zure appel bijten.

glashelder

Legacy Member
Komt ze hier klagen dat ze ruzie met haar vriend heeft omdat ze geen zin meer heeft om erover te praten, dan beginnen ze hier erover :lol:

Anyway, ik zie niet in waarom iedereen koste wat het kost moet verder studeren. Mijn zus had een ASO-diploma, is dan BSO (kinderverzorging) in het tweedekansonderwijs gaan doen omdat ze met kindjes wou werken en heeft toen toch nog beslist om orthopedagogie te gaan studeren. Na een jaar is ze gestopt met die hogeschoolopleiding. Ik vond dat ook jammer, maar niet iedereen is er de persoon voor om verder te studeren. Mijn zus was het schoolgaan en taakjes maken en blokken kotsbeu. Ze heeft nu werk in een crèche is en is dolblij dat ze geld verdient, kan sparen en een leuke job heeft. Ze gaat binnenkort samenwonen met haar vriend en ze is gewoon gelukkig.

Het is geen superprestigieuze job die ontzettend goed betaalt, maar ze doet het graag en ze verdient genoeg. Ik zou niet weten waarom ze dan verder moet studeren, behalve misschien omdat anderen daar niet tevreden mee zouden zijn. Maar zij is geen ander :p

Midz

Legacy Member
Inderdaad, maar een diploma halen is slechts een van de wegen die je kan inslaan, en dit is helemaal geen regel!
Hoewel dit voor sommige mensen duidelijk wel zo is...

Maar neem het van mij aan, uw eigen capaciteiten en ingesteldheid is veruit het allerbelangrijkste! zelfs al heb je geen middelbaar diploma is er altijd een manier om je te bewijzen!

Ik zie geen reden in waarom iemand een zure appel moet doorbijten om nog 2 jaar diep ongelukkig studies af te werken die ze niet graag doet om dan achteraf misschien iets gemakkelijker aan een job te geraken die ze misschien ook niet graag doet

Ties08

Legacy Member
@ Glashelder: daar gaat het hem mij niet om.
Het gaat erom dat je sommige jobs niet kunt uitoefenen zonder een bepaald diploma. En als dat dan toevallig je droomjob is, dan is het gewoon jammer om die te laten schieten (40 jaar carrière) omdat je niet doorbeet op school (2 jaar in dit geval nog).

Ties08

Legacy Member
Nou mensen bekijk het hoe je wil, maar sommige jobs kun en mag je gewoon niet uitoefenen zonder diploma.
Het gaat hier niet om iemand die niet om studies gewoon om een A1 te hebben, het gaat hier om studies om een bepaalde job die de desbetreffende persoon graag zou willen uitoefenen.

Indien ze dat diploma op een andere (voor haar geschriktere manier) kan behalen, dan moet ze daarvoor gaan natuurlijk. Dat heb ik haar ook gezegd.
Maar mijn punt is gewoon dat ze echt voor dat diploma moet gaan (hoe dan ook) indien dit écht de job is waarvan ze droomt en indien dat diploma echt nodig is om die job uit te oefenen.

glashelder

Legacy Member
Ties08 zei:
Maar mijn punt is gewoon dat ze echt voor dat diploma moet gaan (hoe dan ook) indien dit écht de job is waarvan ze droomt en indien dat diploma echt nodig is om die job uit te oefenen.

Ze heeft toerisme gekozen omdat ze niet wist wat anders te doen en nu interesseert het haar totaal niet?

Ties08

Legacy Member
Ze wil toch wel graag reisagente worden...
De studie interesseert haar totaal niet, maar ze wil wel reisagente worden dus dan lijkt het me dat je daar toch een diploma toerisme voor nodig hebt (of dat nu via het "gewone" dagonderwijs gaat, avondschool of whatever).

Midz

Legacy Member
Glashelder heeft gelijk, back on topic!
zodat ik weer gewoon geniepig kan lezen in de plaats van mijn te moeien !

h0pje

Legacy Member
Cadiuro zei:
Buttersafe blijft het toch doen met zijn cartoons.

Forget

Da's nogal... donker.
Als't jou wa helpt: ik heb ook (veel te lang) zo rond gelopen. En nu geniet ik van het vrijgezellen leven! Zeker wanneer het wat beter weer wordt. Hier in Leuven loopt het dan vol met knappe meisjes in rokjes :love:

Cadiuro

Legacy Member
h0pje zei:
Da's nogal... donker.
Als't jou wa helpt: ik heb ook (veel te lang) zo rond gelopen. En nu geniet ik van het vrijgezellen leven! Zeker wanneer het wat beter weer wordt. Hier in Leuven loopt het dan vol met knappe meisjes in rokjes :love:

Dat heb ik wel al gemerkt :p Ik zit nu niet meer zo in die fase hoor, dat was ik bijna 4 weken geleden. Maar ik kan me er dus wel mee associeren, want vergeten ben ik dat gevoel nog niet :p
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan