Archief - Heb jij een lief: the sequel deel 22
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
BlazeMusic
Legacy Member
J.F. zei:Dat klinkt vijandig...What happened, als ik vragen mag?
Ach, ik ben normaal geen vijandige hoor, ik ben veel te braaf
We waren anderhalf jaar samen, en hadden plannen om een bescheiden apartementje te zoeken in 2013 (kwestie van dat hij wel een fulltime job had, maar ik nog studeerde. Ik doe wel weekendwerk en geef bijles dus ik wilde mijn steentje bijdragen om de huur te betalen, ik wil niet op andermans kosten leven, dat is tegen mijn principes).
Hij was een keertje naar de winkel en was zijn gsm thuis vergeten, die lag dus bij mij. Op een halfuur tijd had hij zoiets van een 5 oproepen gekregen en 10 smsjes. Ik ben normaal niet het nieuwsgierige type, maar ik wist dat zijn stiefmama in het ziekenhuis lag en dat ze hem nog gingen doorbellen wanneer hij kleding mocht brengen. Ik dacht dat het daarvoor was, dus ik heb het initiatief genomen om terug te bellen naar de nummer die hem bleef bellen, met de bedoeling dat ik die kleding misschien kon brengen (die mevrouw is altijd lief geweest voor mij en kon het niet over mijn hart krijgen dat die daar zou zitten wachten op iemand die misschien nog 2 winkels moest doen). Hij neemt soms ook mijn gsm op als het dringend zou zijn en ik die vergeten ben. Kreeg echter zijn ex aan de telefoon. Het eerste dat ik hoor: "awel klootzak, pakt ge nu pas op? is uw vriendinneke weg misschien?". Bleek dat hij me al een tijdje met haar bedroog. Aan de andere smsjes in zijn gsm te zien ook nog met 4 andere meisjes, waarmee hij zelfs in bed gedoken is. Heb ook nog smsjes terug gevonden naar zijn vrienden, waarin hij stoefte over al zijn "veroveringen".
Echt een nachtmerrie... Ben naar huis gegaan, heb de kleding van hem (die nog bij mij lag) mee gegeven met de vuilniskar. Ben de ring die ik had gekregen in de brievenbus gaan steken, met een simpel briefje bij: "Ik wens je nog heel veel succes met Joke, Yenice, Patri en Melissa. Indien ze van elkaars bestaan afweten natuurlijk".
Met iedereen zijn voeten, maar niet met de mijne
Dus euh... Vijandig? Nee, ik ben daar nog vrij rationeel onder gebleven hoor
(sorry voor wall of text...)Nog een kleine edit: ben er nog veel te braaf mee geweest. Ik had wat minder moeten koken, poetsen en spontane cadeautjes gaan halen voor hem. Achteraf gezien zal hij bij mij geweest zijn voor die "extraatjes" aan een lieve vriendin zeker? Ik stond altijd voor hem klaar en we hadden nooit echt ruzie gehad, of een reden waardoor het uit de hand zou kunnen lopen. Was al een tijdje niet meer op 9lives geweest, dus wilde mijn "comeback" maken met het goede "samenwonen"-nieuw, maar 't is nu eenmaal slecht nieuws geworden
Alles toppie met het nieuwe lief though, hij is degene die anderhalf jaar zei dat er iets fishy was aan die kerel maar dat hij niet precies wist wat. Ik had er beter naar geluisterd, maar wie verwacht er nu zoiets?
BlazeMusic
Legacy Member
Muscleduck zei:Auwch, dat moet vies doen om al die sms'en te lezen. Ander en beter nu dus
Ander en beter indeed. Zo'n exemplaartje dat nog elke dag ontbijt voor mij maakt en me het bed uitlokt met koffie. Dat het maar goed blijft gaan! Tis echt een lief en braaf ventje, ken hem al 8 jaar
BlazeMusic
Legacy Member
WarCry-dude zei:
Ben de eerste paar dagen een wrak geweest hoor. Voelde me zo enorm vernederd. Mijn familie was er ook van aangedaan, ze hadden die jongen 2 weken daarvoor nog gratis meegenomen naar Center Parcs, en al zijn eten betaald, omdat hij er financieel wat moeilijk voorstond die maand. Ik zou mij echt rot schamen in zijn plaats
Maar het leven gaat inderdaad door. Ik ben wel met mijn gat in de boter gevallen met mijn nieuw lief. Hij vindt het enorm vanzelfsprekend dat hij 's morgens koffie voor mij zet, ontbijt maakt en een badje laat lopen. Hij vindt het zelfs lachwekkend om mij elke morgen onder de indruk te zien van de (in zijn ogen) kleine dingen die hij doet
This one's a keeper.BlazeMusic
Legacy Member
De eerste paar dagen waren hels, daarna was het nieuwjaar (vooral bij familie doorgebracht, was eigenlijk een hele goede afleiding), daarna veel weggeweest met vrienden en kennissen. Het is pas sinds een deftige maand dat ik terug beter in mijn vel zit (qua zelfvertrouwen, weer een beetje open zijn, erover kunnen praten,...). Veel op automatische piloot rondgewandeld. Momenteel heb ik het gevoel dat ik er ook iets te gemakkelijk mee omga. Deels misschien ook omdat ik er heel erg kwaad op ben, en hem daardoor niet mis of een wanhoopspoging ga ondernemen om het toch nog te laten werken? Ik hoop gewoon dat dit het geweest is, en dat ik mijn "klop" niet binnen een aantal weken of maanden krijg ofzo.Tah_b00nz0r zei:
Edit: misschien ook eventjes vermelden dat ik een leefbare vorm van autisme heb, enkele jaren geleden vastgesteld (asperger om precies te zijn). Geen Ben X toestanden (laten we dat stereotiepje eventjes van de baan vegen), maar qua emoties in het algemeen kan ik mij iets sneller vooruit zetten dan sommige mensen. Komt soms bij mensen over alsof het mij dan helemaal niets kan schelen, maar ik verwerk dat gewoon ietsje anders/sneller dan misschien goed is
Kan dus net zo goed aan mijn autisme liggen, maar ik denk gewoon dat ik er vlot over geraak omdat ik niks respect meer voor die jongen heb en de gedachte aan hem mij nu eerder boos dan verdrietig maakt. Hopelijk schrik ik hier nu niemand mee af want voor de rest ben ik wel een toffe hoor, ik hoop hier nu geen vieze blikken voor te krijgen... 
Cadiuro
Legacy Member
BlazeMusic zei:De eerste paar dagen waren hels, daarna was het nieuwjaar (vooral bij familie doorgebracht, was eigenlijk een hele goede afleiding), daarna veel weggeweest met vrienden en kennissen. Het is pas sinds een deftige maand dat ik terug beter in mijn vel zit (qua zelfvertrouwen, weer een beetje open zijn, erover kunnen praten,...). Veel op automatische piloot rondgewandeld. Momenteel heb ik het gevoel dat ik er ook iets te gemakkelijk mee omga. Deels misschien ook omdat ik er heel erg kwaad op ben, en hem daardoor niet mis of een wanhoopspoging ga ondernemen om het toch nog te laten werken? Ik hoop gewoon dat dit het geweest is, en dat ik mijn "klop" niet binnen een aantal weken of maanden krijg ofzo.
Edit: misschien ook eventjes vermelden dat ik een leefbare vorm van autisme heb, enkele jaren geleden vastgesteld (asperger om precies te zijn). Geen Ben X toestanden (laten we dat stereotiepje eventjes van de baan vegen), maar qua emoties in het algemeen kan ik mij iets sneller vooruit zetten dan sommige mensen. Komt soms bij mensen over alsof het mij dan helemaal niets kan schelen, maar ik verwerk dat gewoon ietsje anders/sneller dan misschien goed is
Da's nochtans handig hoor, je snel over zo'n dingen kunnen zetten. Ik wou dat ik iets vaker zo'n IDGAF-mentaliteit kon hebben in persoonlijke situaties.
lantaarnpaal
Legacy Member
BlazeMusic zei:Huppa, nieuw lief sinds 3 maanden, vorig lief aan de deur gezet (na verloving en anderhalf jaar samen zijn). Alles gaat goed voorlopig, maar ik ga het in de vriendenkring/familie nog niet van de daken schreeuwen, eerst zien hoe het loopt
hmm gij leeft nog ofwat
lang geleden
edit: damn net verhaal gelezen
Smiles_
Legacy Member
BlazeMusic zei:Ander en beter indeed. Zo'n exemplaartje dat nog elke dag ontbijt voor mij maakt en me het bed uitlokt met koffie. Dat het maar goed blijft gaan! Tis echt een lief en braaf ventje, ken hem al 8 jaar
Zo een type goed karakter, normale job maar voor veel meisjes te braaf en te grijs in eerste instantie?
iamhollywood
Legacy Member
BlazeMusic zei:Ik ben wel met mijn gat in de boter gevallen met mijn nieuw lief. Hij vindt het enorm vanzelfsprekend dat hij 's morgens koffie voor mij zet, ontbijt maakt en een badje laat lopen. Hij vindt het zelfs lachwekkend om mij elke morgen onder de indruk te zien van de (in zijn ogen) kleine dingen die hij doet
Jawadde vindt ge die nog in Leuven?
Als er één ding is waar ik jaloers van word dan is het wel de rij venten voor mij bij de bakker die zondagmorgen verse pistolets of ontbijtkoeken gaan halen voor hun madame. (En er dan nog een schoon verpakt chocolade manneke bij bestellen 
.)Maar ge hebt anders ook wel al uw deel gehad, hopelijk blijft het bij deze zo goed gaan
.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.