Stimpy zei:
ugh
weekendje weggeweest met da meiske waar da'k hier een tijdje terug over bezig was.
Enerzijds is het zo duidelijk dat we kwa karakter ni matchen en anders in't leven staan, anderzijds als ik ze gewoon zie staan blijf ik daar toch een zwak voor hebben :/ terwijl dak me met momenten gewoon ook opjaag aan haar, of da ze soms zonder reden ambetant kan doen >_< nogal een moeilijk karakter en lichtgeraakt, of neemt dingen verkeerd op.
En toch hé :/
dat ziet er uit als een engelke maar deronder... grr
Kijk hé, als je echt je "soulmateje" zoekt hé, dan moet die persoon - in mijn ogen - ook je beste vriendin zijn.
Zo is dat toch bij ons. Ik kan mijn ventje alles vertellen en hij mij ook. Ik vertel hem eerlijk wat ik denk en voel, ook al zijn dat soms minder prettige dingen. Maar we zoeken altijd een oplossing voor alles, en eentje waarmee we alle 2 akkoord gaan.
Ik zou doodongelukkig zijn moest ik mijn zin krijgen terwijl hij zich daar niet goed bij voelt.
Wat niet wil zeggen dat ik hem niet probeer te overtuigen van mijn visie natuurlijk

Maar indien dat niet lukt en indien hij het echt anders blijft zien, zoeken we altijd een middenweg.
Ik vind het belangrijk dat partners in grote lijnen mekaar aanvullen en hetzelfde denken. Met andere waarden en normen, met een totaal anderen ingesteldheid en visie, kun je gewoon nooit een stevige basis opbouwen me dunkt.
That's my 2 cents.
Ik weet dat heel veel mensen in mijn omgeving mijn relatie té vinden. Ze zouden zich niet kunnen inbeelden zó close te zijn met hun partner en zoveel samen te doen. Tja kijk, goed voor hun, maar als ik dan weer eens met verliefde "googoo-eyes" naar mijn vriend kijk of hem helemaal de hemel in praat, zijn ze wel jaloers dat zij die kriebels niet meer ervaren.
En zoals eerder gezegd: wij zijn geen kersvers koppel, we zijn al 9 jaar samen waarvan we nu 4 jaar samen wonen.
Stimpy zei:
Gewoon zo kleine dingen, da ze direct zegt van ah ik lig aan die kant van't bed, wa maakt mij da nu uit, ma ipv te vragen van ist goe dak die kant pak, of op restaurant ook als de ene kant zetel is en de andere kant stoel "ik op de zetel" -_- ja se maakt mij ni uit, 't is 't principe. En als ik er dan iets van zou zeggen is wss de sfeer nimeer goe en dan is't mijn schuld
en als ze dan lief doet is't weer allemaal om zeep
Hihihi hierin herken ik mezelf ook wel een beetje. Ik vlieg altijd meteen af op wat ik wil (uit spontaneïteit en enthousiasme), maar nog geen nanoseconde later gaat er dan een lampje branden: "wil hij daar niet zitten?", dus dan vraag ik hem altijd met fonkelende oogjes of hij niet liever op dat plekje wil gaan zitten. Maar dan is hij natuurlijk al lang verkocht en zegt hij met een smile dat ik daar mag gaan zitten.
Vervolgens krijgt hij een kusje of andere liefkozing uit dankbaarheid
Het maakt hem dus ook echt niet uit waar hij zit, maar ik denk dat hij het wel waardeert dat ik het toch check (en dat doe ik dan echt letterlijk 5 keer ofzo omdat ik zéker wil zijn dat hij dat niet gewoon zegt om mij plezier te doen

)
Als hij aangeeft toch anders te willen doen of zitten, dan wijk ik zonder boe of ba.
Dus 't kan ook anders hé Stimpy!
Tah_b00nz0r zei:
Haha zo herkenbaar. Alsk ging uiteten mocht ik vaak de tafel kieze omda zij ni kan kiezen ma ohwee als ge dan in haar ogen de verkeerde tafel koos eh
Ook oh zo herkenbaar

Maar 't is niet dat het dan prul is ofzo. Als hij verkeerd kiest vraag ik altijd: "weet je het zeker?"
En waarom zeggen wij dames niet gewoon meteen wat we willen (of toch niet altijd)? Nou omdat het zoveel leuker is als je partner precies hetzelfde wil als jij, en precies hetzelfde zou kiezen zonder dat jij hem daarvoor hints moet geven.
It's a girl thing I guess
