Vrijdag vertrek ik dus naar mijn vriendin. Niet zo blindelings enthousiast om te gaan eigenlijk.
Ik mis haar keihard en wat ik voor haar voel is zo intens, maar voor mij zit het momenteel gewoon niet goed.
Zij denkt dat alles in orde is en amuseert zich daar en bovendien "oh leuk, mijn vriendje komt ook nog eens!". Terwijl voor mij onze relatie hoe ze is en wellicht weer zal zijn als ze terug is niet meer volstaat en dat gevoel is tot zijn volle "wasdom" gekomen sinds ze weg is.
Dus voelt wrang aan om er heen te gaan en te doen alsof alles OK is feitelijk.
Daarbovenop is het volgende gebeurd.
We gingen dit weekend al een tripje doen van 2 dagen naar een chille plaats waar je wat kan zwemmen, in de natuur kan wandelen, in hangmatten kunt hangen, etc.
Nu is vorige zondag de grote baas van haar stageplaats overleden en zijn begrafenis is zaterdag, mijn eerste dag ginder. Uiteraard voelt mijn lief zich verplicht om daar heen te gaan en wil ze dus onze uitstap cancellen... Ik weet dat ze er niets aan kan doen, maar toch. Seriously fucked, just my luck again. Ipv een superchille tweedagse kan ik de eerste dag al in mijn eentje op haar kamer zitten wachten tot ze helemaal droevig van die begrafenis terugkeert.